ระบบถูกนางพูดใส่เสียจนมึนหัวไปหมด มันส่ายหัวเล็ก ๆ อย่างแรง ดวงตาฉายแววเคลือบแคลงขณะมองนาง “ที่เจ้าพูดมาก็ดูมีเหตุผลอยู่หรอก!
แต่ข้ากลับรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลก ๆ?”
“เจ้าคิดมากไปเองแน่นอน!”
หยุนซูคว้าตัวมันมาไว้ในอ้อมแขน แล้วขยำคลึงอยู่พักใหญ่ “อย่าลืมสิว่าเราอยู่เรือลำเดียวกัน ข้าจะทำร้ายเจ้าได้อย่างไร!
เจ้าเป็นระบบของข้า มีแต่เจ้าดี ข้าถึงจะดีไปด้วย!”
ระบบดิ้นรนหลุดจากอ้อมแขนนาง มันจัดหมวกใบเล็กที่ถูกนางขยำจนเบี้ยวให้เข้าที่ ก่อนมองนางอยู่นานด้วยแววตาเปี่ยมปัญญา แล้วจึงพยักหน้าอย่างจริงจัง “เจ้าพูดถูก!
ข้าเป็นระบบที่มหาเทพผู้ยิ่งใหญ่สร้างขึ้น หากเจ้ากล้าทำร้ายข้า มหาเทพย่อมไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!
มีเพียงเมื่อพวกเราทำภารกิจสำเร็จทั้งคู่ จึงจะได้รับรางวัลจากมหาเทพ เจ้าไม่มีเหตุผลที่จะทำร้ายข้าจริง ๆ!”
“ใช่แล้ว! ใช่แล้ว!”
หยุนซูกำหมัดแน่น พยายามควบคุมสีหน้าไม่ให้หัวเราะออกมา ต้องยอมรับว่าระบบใหม่แบบนี้หลอกง่ายจริง ๆ ต่อไปฉันต้องพยายามขอรางวัลให้ได้มากกว่านี้
“ติ๊ง! ประกาศภารกิจใหม่ ณ สถานที่ โปรดเจ้าภาพลงมือทำอาหารกลางวันให้ผู้ผูกพันด้วยตนเอง และได้รับคำชมจากใจจริงของผู้ผูกพัน
รางวัลเมื่อทำภารกิจสำเร็จ: อายุขัย +10 ปี และหีบสุ่ม 1 ใบ เจ้าภาพต้องการรับภารกิจหรือไม่?”
“รับ!”
หยุนซูรับภารกิจโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ลังเลสักวินาทีเดียวก็เท่ากับไม่เคารพอายุขัยของตัวเอง!
หลังรับภารกิจ หยุนซูก็เริ่มกลุ้มขึ้นมา ชาติก่อนเพราะปัญหาสุขภาพ อีกทั้งที่บ้านมีพ่อครัวประจำ ตั้งแต่เล็กจนโตฉันไม่เคยเข้าครัวเลย ภารกิจนี้จะทำสำเร็จได้อย่างไรล่ะ?
