ตอนที่ยี่สิบ
“นายท่าน คุณหนูใหญ่เขียนอะไรไว้ในจดหมายหรือขอรับ” ลุงโจวมองหลี่เทียนโหย่วที่มีท่าทีกระวนกระวาย แล้วถามอย่างเป็นห่วง
“จือเหวยไม่ได้แต่งเข้าตระกูลหลิน” หลี่เทียนโหย่วกล่าวพลางกัดฟัน
“อะไรนะ แต่ตระกูลหลินมิใช่...” ลุงโจวคิดจะกล่าวว่า ตระกูลหลินเป็นฝ่ายมาสู่ขอคุณหนูถึงบ้าน แล้วคุณหนูจะไม่ได้แต่งเข้าตระกูลหลินได้อย่างไร
หรือว่าการที่ตระกูลหลินมาสู่ขอคุณหนูจะมีเจตนาอื่นแอบแฝง
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ลุงโจวก็พลันนึกถึงทรัพย์สินมหาศาลของนายท่านตน จึงอดรู้สึกหวาดหวั่นไม่ได้
“นายท่าน หรือคุณหนูจะล่วงรู้แผนการของตระกูลหลิน จึงไม่ได้แต่งเข้าไป?” ลุงโจวรู้จักหลี่จือเหวยดี คุณหนูย่อมไม่มีทางยอมเอาตระกูลหลี่ทั้งตระกูลไปเติมเต็มบ้านโหวหรูอานแน่
“ต้องเป็นเช่นนั้นแน่ จือเหวยบริจาคสินเดิมให้ราชสำนัก คงเพราะต้องการปกป้องตระกูลหลี่ของเราให้ปลอดภัย” หลี่เทียนโหย่วถอนใจ เขารู้จักบุตรสาวของตนดี การกระทำเช่นนี้ย่อมมีจุดประสงค์เพื่อปกป้องครอบครัวนี้
“นายท่าน คุณหนูเขียนอะไรไว้ในจดหมายอีกหรือขอรับ” เห็นหลี่เทียนโหย่วยิ่งเศร้า ลุงโจวจึงรีบเปลี่ยนเรื่องถาม
อย่างไรเสีย อู๋ซานก็ยังรอนายท่านของตนเดินทางเข้ากรุงอยู่
“จือเหวยให้ข้าเตรียมเงินห้าแสนตำลึงกับเสบียงสามแสนสือ เพื่อนำไปช่วยบรรเทาอุทกภัยทางใต้” เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ หลี่เทียนโหย่วก็รีบสั่งคนให้ไปจัดเตรียม
“นายท่าน ใต้เท้าผู้นั้นยังรออยู่ ท่านจะไปพบเขาก่อนหรือไม่ขอรับ” ลุงโจวนึกถึงอู๋ซาน จึงรีบเอ่ยขึ้น