บทที่ 36
“เจ้าตัวแสบ” หลี่เทียนโหย่วเอ่ยอย่างจนใจ เป็นท่านตาแล้ว จะให้เรียกกันเปล่า ๆ ได้อย่างไร
พลางล้วงธนบัตรห้าพันตำลึงจากอกเสื้อ แล้วยัดใส่อ้อมแขนของสวี่ชิงชื่อ
“ในเมื่อเจ้าเรียกข้าว่าท่านตา นี่ก็ถือเป็นของขวัญพบหน้าที่ท่านตามอบให้เจ้า อยากได้สิ่งใดก็ไปซื้อเองตามใจชอบ” หลี่เทียนโหย่วเอ่ยพลางยิ้ม
โม่อวี่ซึ่งติดตามอยู่ข้างกายสวี่ชิงชื่อเบิกตากว้าง ลอบอุทานในใจ
บิดาของชายาอ๋องช่างใจกว้างนัก เพียงยื่นมือก็ให้ธนบัตรห้าพันตำลึงแก่ซื่อจื่อน้อย
ต้องรู้ไว้ว่า คนตระกูลโจวไม่เคยใจกว้างเช่นนี้มาก่อน
แท้จริงแล้ว เหตุที่หลี่เทียนโหย่วทำเช่นนี้ก็มีเจตนาส่วนตัวอยู่บ้าง
ไม่ต้องพูดถึงว่าบุตรสาวกับอ๋องอานจะลงเอยเช่นไร แต่สวี่ชิงชื่อช่วยชีวิตบุตรสาวของเขาไว้ เป็นความจริงที่ไม่อาจโต้แย้งได้ หากจะพูดให้ชัดก็คือ คนที่ได้รับการช่วยเหลือมิใช่เพียงบุตรสาว แต่ยังรวมถึงตระกูลหลี่ทั้งตระกูลด้วย สิ่งเหล่านั้นมิใช่ธนบัตรห้าพันตำลึงจะซื้อหาได้
อีกประการหนึ่งก็เพื่อแสดงความขอบคุณอ๋องอาน
หากอ๋องอานมิได้หมายปองบุตรสาวของเขาอยู่ เขาก็คงยินดีมอบสีหน้าดี ๆ ให้อ๋องอานเช่นกัน
สวี่ชิงชื่อมองธนบัตรในมืออย่างฉงน เหตุใดจึงไม่เหมือนกับที่ตนเคยเห็นตามปกติเลย
ถึงอย่างไรสวี่ชิงชื่อก็ยังเป็นเด็ก ต่อให้ในจวนมอบธนบัตรให้เขา ก็ไม่ได้ให้มากนัก
ธนบัตรห้าพันตำลึงที่มีมูลค่าสูงเช่นนี้ เขาไม่เคยเห็นมาก่อนจริง ๆ