บทที่สามสิบเอ็ด
“ท่านแม่ คนนี้คือสามป้าของข้า สามป้า นี่คือท่านแม่คนใหม่ที่เสด็จพ่อเพิ่งแต่งตั้งให้ข้า” สวี่ชิงชื่อเดินเข้ามาจับมือหลี่จือเหวยด้วยสีหน้าเป็นมิตรพลางกล่าว
หลี่จือเหวยรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เพราะท่าทีที่สวี่ชิงชื่อมีต่อนางนั้นแปลกประหลาดมาโดยตลอด แต่ไม่เคยเป็นมิตรถึงเพียงนี้
“ที่แท้ก็คือสามชายาเจ้าโจว” หลี่จือเหวยยิ้มพลางพยักหน้าให้โจวอวี่ยิง
โจวอวี่ยิงมองหลี่จือเหวย นางยังไม่ทันได้ไปหาอีกฝ่าย อีกฝ่ายกลับมาหาถึงที่เสียแล้ว
นางอยากเห็นนักว่าผู้หญิงแบบไหนกัน ถึงได้กล้าแย่งบุรุษของนางไป
“ท่านนี้คือคุณหนูหลี่ใช่หรือไม่ ข้าได้ยินว่าคุณหนูหลี่มีสัญญาหมั้นหมายกับซื่อจื่อแห่งโหวหรูอาน แต่ไม่ทราบว่าเหตุใดจึงมาอยู่ที่ตำหนักอ๋องอานได้เล่า” โจวอวี่ยิงถามหลี่จือเหวยอย่างไม่ไว้หน้า
“ข่าวคราวของสามชายาเจ้าโจวดูเหมือนจะไม่ค่อยทันเหตุการณ์นะ” หลี่จือเหวยสัมผัสได้ถึงความมุ่งร้ายที่โจวอวี่ยิงมีต่อนางตั้งแต่แรกแล้ว
ชาติก่อนนางยอมอดทนอยู่ทุกเรื่อง สุดท้ายกลับถูกบ้านโหวหรูอานรังแกจนไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูก
สวรรค์มอบโอกาสให้นางได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง มิใช่เพื่อให้นางกลายเป็นคนอ่อนแอที่ใครจะรังแกอย่างไรก็ได้
ยิ่งไปกว่านั้น บัดนี้นางเป็นนายหญิงแห่งตำหนักอ๋องอานแล้ว ส่วนความมุ่งร้ายของโจวอวี่ยิงมาจากที่ใด ไม่ต้องคิดก็รู้
นางอยากแต่งกับอ๋องอาน
“คุณหนูหลี่กำลังอวดข้าอยู่หรือ” โจวอวี่ยิงจะฟังไม่ออกได้อย่างไรว่าคำพูดของหลี่จือเหวยแฝงแววเหน็บแนม