บทที่เจ็ดสิบสาม
คุณหนู?
สวี่เฮ้อหมิงขมวดคิ้ว คุณหนูสองคนหรือ?
ไม่นานสวี่เฮ้อหมิงก็รู้ว่า คนที่หลี่เทียนโหย่วพูดถึงก็คือชิงฮวากับชิงเยว่
“ท่านลุง บางครั้งเหอหมิงมีธุระมากมาย เกรงว่าเวยเอ๋ยจะประสบเหตุอีก จึงตั้งใจขอหญิงรับใช้ในวังฝีมือดีสองคนจากฮ่องเต้มาให้คอยดูแลเวยเอ๋ย” หลี่เทียนโหย่วรีบอธิบาย
อย่างไรเสีย ภายนอกชิงฮวากับชิงเยว่เป็นหญิงรับใช้ในวัง แต่ความจริงแล้วเป็นนักประชิตหญิงที่เขาฝึกให้จูจิ้งเฉิน
คราวนี้เพื่อหลี่จือเหวย เขาต้องรับปากข้อเรียกร้องของจูจิ้งเฉินไม่น้อย อีกฝ่ายจึงยอมตัดใจมอบคนทั้งสองให้
ต้องรู้ว่า นักประชิตหญิง โดยเฉพาะนักประชิตหญิงฝีมือดี ฝึกฝนได้ยากกว่านักประชิตชายมากนัก
หลี่เทียนโหย่วไม่คิดเลยว่าคนทั้งสองจะมีที่มาใหญ่โตถึงเพียงนี้ ความไม่พอใจเมื่อครู่จึงคลายลงเล็กน้อย
เขาเกือบคิดไปแล้วว่าคนเหล่านี้เป็นคนที่ตำหนักอ๋องอานส่งมาสอนกฎระเบียบและมารยาทให้หลี่จือเหวย
อย่างไรเสีย ตอนนั้นบ้านโหวหรูอานก็ส่งแม่นมมาสองคน อ้างว่ามาสอนมารยาทให้เวยเอ๋ย แต่ที่แท้กลับเป็นหญิงแก่สองคนที่เห็นแก่เงิน
ตอนนั้นเพราะหลี่จือเหวยต้องแต่งเข้าบ้านโหวหรูอาน เขากับภรรยาจึงอดทนต่อหญิงแก่สองคนนั้น
หากรู้แต่แรกว่าท้ายที่สุดบุตรสาวจะไม่ได้แต่งเข้าตระกูลหลิน พวกเขาก็ไม่น่าปล่อยให้หญิงแก่สองคนนั้นได้ใจ
“อืม!” หลี่เทียนโหย่วไม่ได้คัดค้านเรื่องนี้ บุตรสาวของเขามาเมืองหลวงได้หลายวันแล้ว ข้างกายก็ควรมีคนคอยปกป้องจริง ๆ
แม้เขาจะหาผู้มีความสามารถมาได้ แต่สุดท้ายก็สู้คนที่มีพื้นเพเป็นมือสังหารลับไม่ได้