ตอนที่ 48
“เอ๊ะ ซื่อจื่อว่าอะไรนะ?” หลี่จือเหวยมองสวี่ชิงชื่ออย่างกระดากอายเล็กน้อยแล้วถาม
สวรรค์เอ๋ย เมื่อครู่นางถึงกับนึกภาพสวี่เฮ้อหมิงวิ่งเปลือยกายอยู่ในเมืองหลวง
นางครุ่นคิดเพลินไปชั่วขณะ จนเผลอใจลอยไปเสียแล้ว
“ฮึ หลี่จือเหวย เจ้าเห็นว่าพอได้เป็นมารดาเลี้ยงข้าแล้วจะข่มหัวข้าได้หรือ ข้าพูดอะไร เจ้าก็ต้องฟัง!” สวี่ชิงชื่อกล่าวอย่างไม่พอใจ
เมื่อนึกถึงวิธีที่องค์สี่อ๋องสอน เขาก็ทำท่าทางวางอำนาจใส่หลี่จือเหวย
“อารมณ์ของซื่อจื่อน้อยแปรปรวนเหมือนอากาศ เดี๋ยวแดดออกเดี๋ยวฝนตก แต่...” หลี่จือเหวยนึกขึ้นได้ว่าบิดาของเขาได้รับแต่งตั้งจากฮ่องเต้ให้เป็นรองเสนาบดีกรมคลังแล้ว ส่วนเรื่องสมรสระหว่างนางกับอ๋องอาน ฮ่องเต้ก็ยังไม่ทรงมีพระดำรัสใด ๆ จะสำเร็จหรือไม่จึงยังเป็นเรื่องไม่แน่นอน
“แต่เรื่องอะไร?” สวี่ชิงชื่อไม่คิดว่าท่าทีของหลี่จือเหวยจะเปลี่ยนไปเช่นนี้
หรือว่านางไม่กลัวว่าบิดาของเขาจะไม่ต้องการนางแล้ว?
“ซื่อจื่อน้อย เรื่องที่ข้าจะแต่งกับบิดาของเจ้า ดูเหมือนจะไม่เป็นจริงแล้ว” เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ หลี่จือเหวยก็ยิ้มออกมา
อย่างไรเสีย เมื่อจัดการตระกูลหลินเรียบร้อยแล้ว นางก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีก
นางมิได้คิดว่าสวี่เฮ้อหมิงไม่คู่ควรกับตน
กลับเป็นนางเสียอีกที่รู้สึกว่าตนไม่คู่ควรกับเขา
หากมิใช่เพราะจำเป็นจริง ๆ ในคราวนั้น นางคงไม่กล้าฝันถึงชายในฝันที่หญิงสาวทั่วทั้งเมืองหลวงต่างใฝ่ฝันอยากแต่งด้วยผู้นี้
“เจ้าพูดเหลวไหล!” สวี่ชิงชื่อได้ยินแล้วก็ไม่พอใจ เขาเพิ่งคุยโวกับเหวยเหอรุ่ยไปว่าหลี่จือเหวยเป็นมารดาของตน