ตอนที่ 49
“หืม? เจ้ายังคิดจะหนีอีกหรือ?” สวี่เฮ้อหมิงเลิกคิ้ว โน้มตัวเข้าไปกระซิบถามข้างหูหลี่จือเหวย
“ท่านอ๋อง เรื่องนี้กระหม่อมตัดสินใจเองไม่ได้” หลี่จือเหวยได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปก่อน จากนั้นจึงแอบด่าว่าสวี่เฮ้อหมิงช่างเจ้าเล่ห์นัก
เรื่องนี้เขาเคยถามความเห็นของนางหรือ?
บางทีเพราะตระกูลหลินอาจได้รับโทษทัณฑ์ตามสมควรแก่ความผิด จิตใจของหลี่จือเหวยจึงเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อย
อีกทั้งหลี่เทียนโหย่วในยามนี้ก็นับว่าเป็นขุนนางในราชสำนัก ความมั่นใจของนางจึงเพิ่มขึ้นอีกบ้าง
“แล้วผู้ใดเป็นคนตัดสินใจ?” สวี่เฮ้อหมิงมองหลี่จือเหวยพลางถาม
“มารดาเลี้ยง เจ้าไม่อยากแต่งกับเสด็จพ่อของข้าหรือ?” เมื่อเห็นทั้งสองกำลังกระซิบกระซาบกันอยู่ ซื่อจื่อสวี่ชิงชื่อที่ยืนข้าง ๆ ก็ถามอย่างไม่พอใจ
“ข้าไม่ได้พูดเช่นนั้นเสียหน่อย” หลี่จือเหวยหันไปมองสวี่เฮ้อหมิง ชายผู้นี้ช่างเจ้าเล่ห์จริง ๆ
“แต่ว่า ท่านอ๋อง ผู้คนล้วนกล่าวว่าการสมรสต้องเป็นไปตามคำสั่งบิดามารดาและคำชักนำของแม่สื่อ เรื่องนี้ควรไปถามบิดาของกระหม่อมก่อนหรือไม่?” หลี่จือเหวยคิดว่า ก่อนหน้านี้นางเพียงไม่มีทางเลือกเท่านั้น
“อืม สมควรแจ้งให้ท่านพ่อตาทราบก่อน” สวี่เฮ้อหมิงพยักหน้า ไม่เห็นว่ามีสิ่งใดผิดปกติ
“ท่านอ๋อง” หลี่จือเหวยมองสวี่เฮ้อหมิง ในใจลังเลเล็กน้อย ไม่รู้ว่าคำพูดต่อจากนี้จะทำให้เขาโกรธหรือเห็นว่านางไม่รู้จักบุญคุณหรือไม่
“ยังมีข้อเรียกร้องอะไรอีกหรือ?” สวี่เฮ้อหมิงไม่เคยรู้มาก่อนว่าสายตาของหลี่จือเหวยจะมีชีวิตชีวาได้ถึงเพียงนี้