เฉาซินโหรวอ้าปากค้างด้วยความตกใจ
“พี่อ้ายเจิน หมายความว่าไง?”
เธอเกลียดฟางจื้อกัง และอยากหย่ากับเขา แต่ไม่เคยคิดจะทำให้เขาล่มจม แล้วที่บอกให้จากฟางจื้อกังไปเสวยสุขความร่ำรวยนั่นหมายความว่าไง?
เห็นเฉาซินโหรวติดเบ็ดอย่างชัดเจน เฉียวอ้ายเจินก็ยกยิ้มมุมปากอย่างไม่ให้ใครสังเกต
“เธอมา เดี๋ยวเล่ารายละเอียดให้ฟัง...”
*
ปลายปีแล้ว
หนิงซีตั้งครรภ์ครบสองเดือนแล้ว
ได้ยินหลี่ซิ่วอิงบอกว่าตอนเธอท้องเอ้อเหมานั้น แพ้ท้องหนักมาก กินอะไรก็อ้วกออกหมด สุดท้ายอ้วกจนเป็นน้ำเปรี้ยว ผอมซูบไปทั้งตัว จนถึงห้าเดือนจึงค่อยหยุดอ้วก
“น้องสาว ปีใหม่นี่เธอกับหัวหน้าหน่วยเจียงกลับบ้านเก่าไหม?”
หลี่ซิ่วอิงเอ่ยถามพลางถักไหมพรมในมือ
หนิงซีพยักหน้า “กลับค่ะ”
อีกสิบวันถึงวันตรุษจีน วันตรุษทางสถาบันวิจัยจะหยุดครึ่งเดือน แต่เดิมเธอกับเจียงเฉิงเป่ยไม่ได้ตั้งใจกลับ เพราะเธอท้องอยู่ เจียงเฉิงเป่ยกังวลว่าการเดินทางไกลจะไม่ดีต่อทั้งผู้ใหญ่และเด็ก
ก่อนหน้านี้ยังเกิดเรื่องถูกวางยาด้วย
กลับไปเจอหน้าเถียนกุ้ยหลันก็ลำบากใจเหมือนกัน
แต่เมื่อวานเพิ่งได้โทรศัพท์จากที่บ้าน บอกว่าเจียงเยี่ยนเยี่ยนจะแต่งงานแล้ว คู่แต่งงานยังเป็นพนักงานประจำในเมือง
ตามเหตุผล ชื่อเสียงของเจียงเยี่ยนเยี่ยนเสียหายขนาดนี้ ต่อให้ครอบครัวฐานะดีในชนบทยังไม่มีใครแล แล้วจะหาพนักงานประจำในเมืองมาแต่งงานด้วยได้ยังไง ต้องมีเงื่อนงำแน่