เจียงเฉิงเป่ยสีหน้าเปลี่ยนไป ก้าวเข้าไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ปลดคางของเฉียวอ้ายเจินอย่างเด็ดขาด
ซุนเจี้ยนเฟยตกตะลึงงันไป งั้นกว่าจะยกนิ้วโป้งให้
"นายพล นายน่ะเจ๋งจริงๆ"
ฟ้ามืดปื๊อขนาดนี้ยังมองเห็นว่าเฉียวอ้ายเจินคิดจะทำอะไร
คืนนั้น เจียงเฉิงเป่ยไม่ได้กลับบ้าน
เขาเขียนรายงานเสนอผู้บังคับบัญชาตลอดคืน มีคนจากกระทรวงความมั่นคงแห่งชาติมาแอบพาตัวเฉียวอ้ายเจินและเฉาซินโหรวไปสอบสวน วันรุ่งขึ้นข่าวที่ทั้งสองเป็นสืบราชการลับก็แพร่สะพัดไปทั่วเขตบ้านพักครอบครัว
ฟางจื้อกังและคังเว่ยหมินก็ถูกพักงานเช่นกัน
คังเว่ยหมินยังค่อนข้างสงบนิ่ง แค่รู้สึกหวาดกลัวในภายหลัง แต่ฟางจื้อกังกลับด่าทอเฉาซินโหรวไปจนถึงบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตร แถมยังโทรศัพท์ไปหาพ่อของเฉาซินโหรวกับแม่ของเฉาซินโหรว ในโทรศัพท์ก็ตะโกนขู่จะหย่า
ด่าจนทั้งสองคนเกือบสิ้นใจตายคาที่
"ชื่อเสียงครึ่งชีวิตของข้าถูกลูกสาวซวยของพวกแกทำลายหมดเลย"
พอพ่อของเฉาซินโหรวกับแม่ของเฉาซินโหรวได้ยินว่าลูกสาวตัวเองมีพฤติกรรมขายชาติ ก็แสดงท่าทีตัดขาดความสัมพันธ์กับเฉาซินโหรวทันที พวกเขาไม่ยอมมีส่วนเกี่ยวข้องกับสืบราชการลับเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นจะถูกนินทาจนกระดูกสันหลังหัก
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ครึ่งเดือนผ่านพ้นไป
ผลการดำเนินคดีของเฉาซินโหรวและเฉียวอ้ายเจินก็ออกมา
"เฉาซินโหรวถูกตัดสินให้ไปใช้แรงงานสิบปี"
เจียงเฉิงเป่ยกล่าว
"ส่วนเฉียวอ้ายเจิน ชื่อจริงของนางไม่ใช่เฉียวอ้ายเจิน แต่เป็นคนจากประเทศวา พวกเขาปลอมตัวเป็นเฉียวอ้ายเจินแฝงตัวอยู่ในประเทศเรา คิดร้ายแต่งงานกับคังเว่ยหมิน รวบรวมข้อมูลงานวิจัยมากมาย โชคดีที่พบเร็ว นางยังไม่ทันส่งออกไปก็ถูกจับได้เสียก่อน"