"ท่านอาแต้มเอ๋อ!" ถวนถวนเห็นเซี่ยอวิ๋นซูก็วิ่งเข้าไปหา
"โอ้! ดีจริง จวิ้นจู่น้อย!" เซี่ยอวิ๋นซูโน้มตัวลงอุ้มนางไว้ "ช่วงนี้เจ้าได้ไปหอเฉี่ยวซูบ้างหรือไม่"
"ข้าสั่งพวกเขาไว้แล้วว่า ตราบใดที่เจ้าไป ให้นำขนมทั้งหมดห่อใส่รถให้เจ้า ชอบหรือไม่"
ถวนถวนตอบอย่างว่าง่าย "ชอบเจ้าค่ะ! ขอบพระคุณท่านอา!"
เซี่ยอวิ๋นซูลุกขึ้นยืน จูงมือถวนถวนเดินเข้าไปในห้องรับรอง
บนโต๊ะเต็มไปด้วยของว่างนานาชนิด ดวงตาของถวนถวนเป็นประกาย นั่งลงแล้วหยิบกินทันที
เซี่ยอวิ๋นซูนำธนบัตรชุดหนึ่งกับกระดาษหนาหนักประทับตราประจำตำแหน่งสีแดงสดหลายแผ่นวางตรงหน้าถวนถวน "ท่านจวิ้นจู่ นี่คือธนบัตรสองหมื่นตำลึงกับ 'ฎีกาเสบียง' สามหมื่นหิน"
"ขอเรียนให้ท่านจวิ้นจู่นำถวายหนิงอ๋อง จะใช้เติมเสบียงทัพหรือบรรเทาภัยแก่ราษฎรก็สุดแล้วแต่ท่าน น้ำใจเล็กน้อยจากหอการค้าหยวิ่นเชวี่ยของข้า"
ช่างเป็นน้ำใจใหญ่หลวงนัก!
เซียวเอ้อร์ที่ยืนอยู่ด้านหลังถวนถวนมีสีหน้ายินดีปรีดา อ๋องเคยรับสั่งให้นำเงินทองในคลังสมบัติของโหวพิทักษ์แคว้นจัดการกับภัยแล้งครั้งใหญ่ที่หาได้ยากเย็นครั้งนี้ เสบียงทัพของปีนี้จำต้องจัดหาใหม่จากแหล่งอื่น ครานี้ไม่ต้องกลัดกลุ้มแล้ว!
ถวนถวนมองดูธนบัตรกองหนาโต๊ะนี้ ยังไม่ทันเอ่ยวาจา ด้านนอกห้องรับรองพลันเกิดเสียงเอะอะโวยวายขึ้น
"ให้ข้าเข้าไป! ข้ามีเรื่องด่วนยิ่งใหญ่จะพบพี่ใหญ่!"
สิ้นเสียงพูด ชายหนุ่มผู้หนึ่งในอาภรณ์หรูหราด้วยผ้าแพร ใบหน้าแดงก่ำก็ทะลึ่งพรวดพราดเข้ามา เป็นน้องชายของเซี่ยอวิ๋นซูนามว่าเซี่ยอวิ๋นเชินนั่นเอง
ท่าทางเขาตื่นเต้นดีใจ พุ่งเข้ามาเบื้องหน้าของเซี่ยอวิ๋นซู "พี่ใหญ่! รีบ นำเงินสดกับของล้ำค่าที่บ้านพอจะนำออกมาใช้ได้มาให้ข้าหมด!"
"ข้าหาหนทางร่ำรวยดั่งขุมทรัพย์ฟ้าได้แล้ว! ติดต่อกับพ่อค้าหลวงแห่งต้าเซี่ยได้! การค้าครั้งนี้พวกเราได้กำไรแน่นอน ไม่ขาดทุน!"