ถวนถวนเงยหน้าขึ้นมองเหนือศีรษะ “กูกู! ที่นี่มีทางอื่นเข้าไปในถ้ำนั่นอีกไหม เจ้าพาพวกเราไปได้หรือไม่ ข้ามีเนื้อตากแห้งให้เจ้าด้วยนะ!”
ทุกคนแหงนมองขึ้นไป บนยอดไม้ดำมืดนั้นแลไม่เห็นสิ่งใด
ฉับพลัน นกเค้าแมวตัวมหึมาตัวหนึ่งโผบินลงมาอย่างไร้สุ้มเสียง วนเวียนอยู่สองสามรอบ ก่อนเกาะลงบนกิ่งไม้ที่ต่ำที่สุด
ดวงตากลมโตคู่หนึ่งที่เปล่งประกายลึกลับในความมืด จ้องมองตรงมาที่ถวนถวน
ถวนถวนตบบ่าท่านพี่สามเบาๆ “ท่านพี่สาม พาหนูเข้าไปใกล้หน่อย”
เซียวหนิงสวินแบกน้องสาวเข้าไปใกล้นกเค้าแมวที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้ด้วยความระมัดระวัง
ถวนถวนเปิดกระเป๋าหอมใบน้อยที่ห้อยอยู่ข้างตัว หยิบเนื้อตากแห้งชิ้นหนึ่งวางบนฝ่ามือ แล้วยกขึ้นเหนือศีรษะเบาๆ “กูกู ให้เจ้า!”
นั่นเป็นของที่นางพกติดตัวไว้เสมอ เพราะคิดอยู่ตลอดว่าอาจได้ไปพบเสือดาวหิมะเมื่อใดก็ได้
นกเค้าแมวเอียงหัว มองเนื้อตากแห้งในมือนางแวบหนึ่ง แล้วงับไปอย่างรวดเร็ว
ถวนถวนยิ้ม “เจ้าตกลงแล้ว! กินเนื้อตากแห้งของข้าแล้ว ต้องฟังคำข้านะ!”
นกเค้าแมวกลืนเนื้อตากแห้งลงคออย่างเอร็ดอร่อย แล้วโผบินขึ้นอย่างไร้สุ้มเสียง มุ่งหน้าไปยังเชิงเขาอีกด้านหนึ่ง
“ตามไป!” เซียวหยวนเหิงออกคำสั่ง คนกลุ่มหนึ่งเคลื่อนไหวดั่งวิญญาณร้าย ติดตามไปอย่างรวดเร็ว
นกเค้าแมวจอดเกาะบนต้นไม้ต้นหนึ่ง
เซียวเอ้อร์ตรวจดูรอบๆ อย่างเฉียบคม “อ๋อง ที่นี่ดูเหมือนจะอยู่ด้านหลังถ้ำนั่น”