จอสวรรค์: คนยุคหลังเป็นบ้าอะไรหรือเปล่า?

ตอนที่ 6 จอสวรรค์: คนยุคหลังเป็นอะไรกันไปหมด?

7 นาที· 1.6K คำ

ยามนี้นางล้างหน้าล้างตาเรียบร้อยแล้ว เมื่อเทียบกับตอนเพิ่งตื่นนอนที่ยังไม่เรียบร้อยนัก ยามนี้ก็ดูสะอาดสะอ้านขึ้นอยู่บ้าง

ทว่าเส้นผมเพียงรวบไว้อย่างลวก ๆ ด้านหลังศีรษะ ไร้ร่องรอยการแต่งกายประทินโฉม การแต่งกายเรียบง่ายตามใจเช่นนี้ทำให้ผู้ที่พิถีพิถันเรื่องรูปลักษณ์รู้สึกไม่คุ้นชินอยู่ไม่น้อย

อย่าว่าแต่ทรงผมประณีตงดงามของสตรีเลย แม้แต่การสวมกวานเกล้าผมของบุรุษ ก็ไม่เคยมีรูปแบบ “ลวก ๆ” เช่นนี้มาก่อน

หลินจือเวยเดินตรงเข้าไปในห้องครัว น้ำแกงในหม้อเดือดพล่าน กลายเป็นสีแดงชวนรับประทาน

นางเปิดห่อสีขาวออก ภายในกลับเป็นเส้นบะหมี่สีขาวสะอาดตา นางเขย่าให้เส้นคลายตัวแล้วใส่ลงในหม้อ

ครู่ต่อมา นางใส่ไข่ไก่และผักใบเขียวลงไปตามลำดับ โรยเครื่องปรุง ชิมรสเล็กน้อย เมื่อพอใจก็พยักหน้าแล้วดับไฟ

บะหมี่ไข่มะเขือเทศชามหนึ่งถูกตักใส่ชามกระเบื้องสีขาว มะเขือเทศสีแดง ไข่ไก่สีเหลืองอร่าม ผักใบเขียวสด และเส้นบะหมี่สีขาวนวลผสานเข้าด้วยกัน สีสันสดใสยิ่งนัก เมื่อผู้คนจากหมื่นภพเห็นเข้าก็ยิ่งรู้สึกหิวโหยในท้อง ต่างรู้สึกว่าอาหารจานนี้ช่างชวนให้ลิ้มลองเหลือเกิน

จากนั้นหลินจือเวยวางบะหมี่ลงบนโต๊ะอาหาร แล้วเริ่มรับประทานมื้อกลางวันของตน

ต่อมา นางยกมือเปิดแท่งสี่เหลี่ยมสีดำชิ้นนั้น

บัดนี้ผู้คนจากหมื่นภพจึงเข้าใจโดยพลัน ภาพเหตุการณ์นานัปการที่ปรากฏบนจอสวรรค์ก่อนหน้านี้ ล้วนถูกฉายออกมาจากของชิ้นเล็ก ๆ นี้!

พวกเขาต่างคาดเดาว่า นี่คงเป็นสมบัติวิเศษของเซียนอีกชิ้นหนึ่ง ซึ่งซ่อนเรื่องลับแห่งฟ้าดินไว้อย่างไม่รู้สิ้น

******

ในรัชศกว่านลี่แห่งราชวงศ์หมิง จูอี้จวินมองบะหมี่ชามนั้นบนจอสวรรค์ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป