เซียวหลานจือกำลังจะพยักหน้า ซูม่านก็เดินเข้ามาหาเช่นกัน
“คุณหนูเซียว ข้าน้อยมีสองสามคำอยากจะสนทนากับท่าน”
หญิงทั้งสองยืนอยู่ตรงหน้าเซียวหลานจือ คนหนึ่งซ้ายคนหนึ่งขวา ต่างจ้องมองใบหน้าของเซียวหลานจืออย่างไม่ละสายตา
เซียวหลานจือมองทั้งสองคนแล้วยิ้มพลางชี้ไปที่ห้องโถงด้านข้าง
“เชิญทั้งสองท่านเข้าไปข้างในเถิด ที่นั่นสะดวกกว่า”
ทั้งสามคนเข้าไปในห้องโถงด้านข้าง แล้วปิดประตูลง
......
ซ่งเหยากลับมายืนอยู่หน้าประตูโถงใหญ่ มองแผ่นหลังของซูม่านหายเข้าไปในประตูห้องโถงด้านข้าง แล้วก้มลงมองเสื้อในสตรีที่สวมอยู่บนตัวของตน
นางเกิดความคิดขึ้นมาทันที ตัวเองก็ดูไม่ได้แย่เสียหน่อย
ซูม่านมีเงิน มีเครือข่ายผู้คน มีฐานะ
แต่ตนเองก็ไม่แพ้ใคร ยังสาว งามสง่า ทรวดทรงก็งดงาม ยามนี้ยังกุมธุรกิจที่ทำเงินได้หลายแสนตำลึงไว้ในมือ
อย่างน้อยในเรื่องของการแต่งกาย ตนเองก็ดูไม่แพ้ผู้ใด
ซ่งเหยากำมือแน่น แล้วก็คลายออก กลับไปพูดคุยกับเหล่าคุณนายและคุณหนูที่อยู่ข้างๆ ต่อไป
อารมณ์ดีขึ้นกว่าเดิมมาก เอวก็ยืดตรงกว่าเมื่อครู่
พอคุณนายและคุณหนูทั้งหลายพากันไปดูเสื้อในสตรีตัวอื่นที่จัดวางไว้
นางเหม่ออยู่ครู่หนึ่ง มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นเป็นแนวโค้ง
ซูม่านมีเครือข่ายผู้คน แต่วันนี้ก็เป็นจุดเริ่มต้นของเครือข่ายผู้คนของตนเองเช่นกัน!
......
อีกด้านหนึ่ง เซียวหลานจือมาถึงห้องโถงด้านข้างแล้ว ก็หัวเราะเบาๆ
นางให้ทั้งสองคนนั่งลงก่อน ไม่รีบร้อนพูดอะไร แต่รอให้พวกนางเอ่ยปากก่อน
ซูม่านนั่งลงก่อน ท่าทางสงบนิ่ง