"บัดซบ อ๋องแห่งชนเถื่อนเตรียมการไว้ล่วงหน้ารู้งั้นหรือ?"
"หรือว่าจะตกหลุมพราง!"
ยามนี้ หลิงอู๋หย่าเห็นเกวียนขนาดใหญ่ที่ล้อมเป็นวงกลม ตั้งรับประหนึ่งรถถัง ก็ขมวดค้วมุ่นทันที!
โดยเฉพาะช่องว่างระหว่างเกวียนแต่ละคันที่ปรากฏโล่ยักษ์กั้นไว้ ครอบคลุมทุกสิ่งตรงศูนย์กลางวง ทำให้ยากที่จะมองเห็นสถานการณ์ภายใน
"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!"
เหล่านักธนูเริ่มยิงธนู ลูกธนูนับพันนับหมื่นตกลงมาประดุจฝน แต่ไม่อาจทะลวงแนวป้องกันได้
"บุกเต็มกำลัง!"
หลิงอู๋หย่าออกคำสั่ง ทหารเริ่มบุกตะลุยอย่างบ้าคลั่ง!
ตราบใดที่เข้าใกล้แนวป้องกันแล้วสังหารเหล่านักรบโล่ภายใน ได้ ก็จะสามารถบุกทะลวงเข้าไปได้ในไม่ช้า
"ฆ่า!"
ทหารสามร้อยนายแห่งกองทัพลมเคลื่อนพลเข้าประชิดเหล่านักรบโล่ของกองทัพภูผาอย่างรวดเร็ว!
ยกดาบขึ้นจ่อพร้อมสู้!
ข้างกายนักรบโล่ทุกนายมีนักรบหอกคอยคุ้มกัน ถือทวนยาวร่วมหนึ่งจ้าง (ราวสามเมตร) ระยะโจมตีนั้นน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก
"แทง!"
เหล่านักรบโล่สองมือกุมโล่ หรี่ตามองช่องว่างของโล่อย่างจดจ่อ เมื่อใดที่มีศัตรูเคลื่อนเข้ามาใกล้ก็จะออกคำสั่งทันที
"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!"
ทวนยาวพุ่งทะยานเสียงตัดอากาศ ในพริบตาก็ได้ยินเสียงเสียบทะลุเนื้อหนังอันไพเราะ
นี่คือเสียงที่ไพเราะที่สุดในสนามรบ
"เป็นไปได้อย่างไรกัน? กองทัพชั้นยอดเช่นนี้มาจากไหนกัน!"
หลิงอู๋หย่าพบว่าทหารชุดแรกที่บุกเข้าโจมตีตายไปกว่าหนึ่งร้อยนาย แต่กลับไม่อาจทะลวงแนวป้องกันได้เลย
ทวนยาวที่แทงออกมาจากช่องว่างของโล่ยักษ์เหล่านั้น ต้องเป็นฝีมือของผู้ฝึกยุทธ์เข้าขั้นอย่างแน่นอน!
แม้จะไม่ใช่นักรบระดับสูง แต่สำหรับทหารธรรมดาแล้ว ไม่อาจต้านทานได้อย่างสิ้นเชิง
"โชคดีที่แม่ทัพกำลังจะมาถึง อีกไม่นานเราจะล้อมพวกมันไว้ได้หมด กองทัพที่ตั้งรับดั่งเต่าเช่นนี้ทำได้เพียงรอความตายเท่านั้น!"
หลิงอู๋หย่าหัวเราะเย็น สั่งให้ทหารล้อมไว้โดยไม่เข้าโจมตี
เขาห่างจากขั้นสามเพียงก้าวเดียว ที่จริงหากบุกนำทัพด้วยตนเองในยามนี้ ทุ่มสุดตัวทุกวิถีทางก็อาจทะลวงแนวป้องกันนี้ได้!
แต่เขารักชีวิตเป็นที่สุด จะไปเสี่ยงตายในสนามรบเช่นนี้ได้อย่างไร
"หืม? หลิงอู๋หย่าล้อมอ๋องแห่งชนเถื่อนและพวกพ้องไว้ได้แล้ว!"