ในเวลาเดียวกัน เหลยเจิ้นเทียนก็สุขุมเยือกเย็นยิ่งนัก!
แม้เสบียงจะเหลือเพียงสิบวัน เขาในใจก็ไม่หวั่นไหว! ยิ่งเมื่อต้องเผชิญกับเมืองผานครที่เกินความคาดหมายไปมาก ในยามนี้เขานอกจากความระมัดระวัง ก็มีแต่ความระมัดระวัง
"ส่งคนตรวจสอบพื้นที่โล่งทั้งหมดเบื้องหน้า ดูว่ามีการซุ่มโจมตีหรือไม่!"
ไม่นาน กองทัพเมืองเลยก็ส่งทหารห้าพันนายออกไป ค้นหาพื้นที่เบื้องหน้าอย่างถี่ถ้วน ตั้งแต่กลางวันจนถึงกลางคืน ทำให้พวกเขาพบกับระเบิดและกับดักกว่าหลายร้อยจุด
"ลูกน้องอ๋องแห่งชนเถื่อนเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก! หากไม่ใช่ข้าระมัดระวังเป็นพิเศษ คงต้องสูญเสียทหารไปเปล่า ๆ ไม่น้อยแน่!"
เหลยเจิ้นเทียนมองดูอุปกรณ์กับดักที่ยึดมาได้ ถึงกับสูดลมหายใจเย็นเยียบ
"สั่งให้ทหารพักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้เช้าตรู่บุกโจมตีเมือง!"
เหลยเจิ้นเทียนออกคำสั่ง
ภายในเมืองผานคร หยางอู่เฟิงและคนอื่น ๆ นั่งล้อมกองไฟกินหม้อไฟร้อน ๆ!
การเคลื่อนไหวทุกอย่างของเหลยเจิ้นเทียนย่อมมีสายลับรายงานขึ้นมา ติดตามความเคลื่อนไหวของศัตรูได้ตลอดเวลา
"พรุ่งนี้เหลยเจิ้นเทียนจะบุกโจมตีเมือง คงต้องเจ็บตัวบ้างแหละ!"
เยว่เผิงหัวเราะคิกคัก ดูสะใจเป็นอย่างยิ่ง
กับดักที่กองทัพพฤกษาจัดวางไว้โหดร้ายและไร้ยางอายขนาดไหน เขาเคยชิมรสชาติมาด้วยตนเองแล้ว
พรุ่งนี้กองทัพเมืองเลยบุกเต็มกำลัง พวกเขาคงได้เจ็บตัวกันบ้าง
"ต้องระวังพวกเขาบุกโจมตีกลางดึกด้วย! การป้องกันของกองทัพภูผาห้ามผ่อนปรนเด็ดขาด!"
หยางอู่เฟิงกล่าวอย่างสุขุม
ในฐานะผู้บัญชาการต้องคำนึงถึงปัจจัยทุกอย่างของสงคราม ต่อให้ได้เปรียบมากเพียงใดก็ประมาทไม่ได้