ในมุมหนึ่งอันห่างไกลภายในเมืองผานครแห่งใหม่ ชายหน้าตาธรรมดาหลายคนได้เดินเข้าไปในลานบ้านหลังหนึ่ง
"ดอกบัวเขียวเสด็จลงมา!"
"ใต้หล้าสันติ!"
ในลานบ้านมีนักรบขั้นกำเนิดสามคนที่มีพลังลมปราณแท้พลุ่งพล่าน เมื่อเห็นผู้มาเยือนก็รีบตะโกนคำสัญญาณออกมาทันที
ผู้มาเยือนรีบตอบคำสัญญาณที่ถูกต้อง จากนั้นหนึ่งในนั้นก็ยกมือปาดหน้า ใบหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
"ท่านองครักษ์ขวา!"
นักรบขั้นกำเนิดทั้งสามเมื่อเห็นผู้มาเยือนก็ตกใจ รีบคุกเข่าข้างเดียวคำนับ
ผู้มาเยือนกลับเป็นถึงองครักษ์ขวาของสำนักดอกบัวเขียว หลิงจ้านเทียน!
ผู้ครองอำนาจคนปัจจุบันของสำนักดอกบัวเขียว
"กองทัพเมืองเลยอยู่ห่างออกไปแค่สิบลี้แล้ว! สถานการณ์ในเมืองผานครนี้ พวกเจ้าสืบมาได้ละเอียดแล้วหรือยัง? ศักดิ์สิทธิ์หญิงอยู่ที่ใด?"
หลิงจ้านเทียนนั่งลงบนเก้าอี้โดยตรงแล้วถามเสียงต่ำ
"ในเมืองผานครตอนนี้ อธิบดีกรมการทหารหยางอู่เฟิงเป็นผู้บัญชาการใหญ่ รับผิดชอบการตัดสินใจในศึกกับกองทัพเมืองเลยทั้งหมด ส่วนศักดิ์สิทธิ์หญิงตอนนี้เป็นผู้บัญชาการกองทหารเหล็กอาภรณ์ของอ๋องแห่งชนเถื่อน!"
นักรบขั้นกำเนิดคนหนึ่งกล่าว
"ฮึ! ศักดิ์สิทธิ์หญิงของสำนักเราผู้สูงศักดิ์ กลับไปเป็นหมาให้ราชวงศ์ต้าโจว!"
หลิงจ้านเทียนพ่นลมหายใจออกมาอย่างไม่พอใจ ไอสังหารอันมหาศาลทำให้คนรอบข้างสั่นเทิ้ม
"ท่านองครักษ์ขวา บางทีศักดิ์สิทธิ์หญิงอาจจงใจแฝงตัวอยู่ข้างกายอ๋องแห่งชนเถื่อน เพื่อหาโอกาสลอบสังหาร!"
นักรบขั้นกำเนิดคนนั้นดูเหมือนจะภักดีต่อชิวเทียน อย่างน้อยศักดิ์สิทธิ์หญิงก็มีเมตตาเสมอมา
"แค่องค์รัชทายาทที่ถูกปลดคนหนึ่ง ถูกเนรเทศมาอยู่เมืองเล็กๆ ริมชายแดน ข้างกายเขาจะมีผู้แข็งแกร่งอะไรได้? ข้าเห็นว่าชิวเทียนอยากเสวยสุขในความร่ำรวยและเกียรติยศ ลืมภารกิจอันยิ่งใหญ่ของสำนักเราเสียแล้ว!"