แสงแดดยามเที่ยงเจิดจ้าจนแสบตา
บริเวณหน้าประตูคลับน้ำแร่เจียงเฉิง
รถเบนท์ลีย์คอนติเนนทอล จีที สีขาวคันหนึ่งจอดลงตรงหน้าซุนซั่วต๋ากับสวี่เฉิ่งหยวน
รถคันนี้ดูเรียบหรูและเปี่ยมด้วยคุณภาพ
เสียงทุ้มต่ำหนักแน่นอันเป็นเอกลักษณ์ของเครื่องยนต์ เครื่องยนต์ W12 ดังแผ่วลงขณะรถหยุดนิ่ง
ซุนซั่วต๋ายืนอยู่บนบันได
สายตาคมกริบของเขากวาดมองตัวรถเพียงชั่วพริบตา
ก่อนจะหยุดจับจ้องป้ายทะเบียนสีน้ำเงินตรงหน้ารถอย่างไม่วางตา
ทะเบียนเจียงเอ 54321
นิ้วมือของซุนซั่วต๋ากำแน่นขึ้นเล็กน้อยในกระเป๋ากางเกงสูท
เขาคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว
นี่คือเลขทะเบียนเรียงต่อกัน
ในแวดวงคนมีฐานะของเจียงเฉิงที่เชื่อเรื่องโชคลาง เลขแบบนี้มีชื่อเรียกเฉพาะ
กุยไห่หลง
แม้จะไม่ใช่ทะเบียน 00006 ที่เหล่าสวี่คุยโวทางโทรศัพท์
แต่การเอาทะเบียนระดับกุยไห่หลงมาติดรถเบนท์ลีย์ในเมืองเอกของมณฑลได้
ไม่ใช่สิ่งที่เศรษฐีใหม่ธรรมดาจะทำได้แน่นอน
สายสัมพันธ์และเครือข่ายที่ต้องใช้เบื้องหลังเรื่องนี้ ไม่ใช่เรื่องที่ควรมองข้าม
ประตูรถเปิดออก
หลู่ชวนก้าวลงมาจากฝั่งคนขับ
วันนี้เขาแต่งตัวเรียบง่าย สวมชุดลำลองสีเข้มที่เนื้อผ้าดูดีมาก
ความจริงวันนี้เขาไม่ได้ขับรถไฟเทินที่ติดทะเบียน 00006 มา
ไม่ใช่เพราะอยากปกปิดฐานะ
แต่ล้วนเป็นเพราะเขาไม่มั่นใจในทักษะการวางมาดของตัวเองแม้แต่น้อย
ชาติก่อน ภาพลักษณ์ทายาทเศรษฐีของเขาถูกเปิดโปงต่อหน้าคนมากมาย สุดท้ายก็จบลงอย่างน่าอับอาย
เขาเชื่อมาตลอดว่าเป็นเพราะตัวเองแสดงไม่เก่ง
พวกจิ้งจอกเฒ่าที่คลุกคลีอยู่ในแวดวงราชการกับธุรกิจมีสายตาเฉียบคมยิ่งกว่าเหยี่ยว
ด้วยความสามารถอันน้อยนิดของเขา แค่พูดไม่กี่คำก็อาจถูกอีกฝ่ายมองทะลุ
วันนี้
เมื่อเผชิญหน้ากับซุนซั่วต๋า รองผู้อำนวยการที่มีอำนาจตัดสินใจและผ่านประสบการณ์ในรัฐวิสาหกิจมาหลายปี
หลู่ชวนกลัวจริง ๆ ว่าตัวเองจะเผลอแสดงพลาด
กลัวว่าจะรับมือบทสนทนาไม่ทัน แถมเผยพิรุธออกมาตรง ๆ
เพราะงั้น
เขาจึงไม่กล้าเปิดไพ่ตายอย่างทะเบียน 00006 ตั้งแต่แรก