ยามราตรีลึกล้ำ ณ โรงเตี๊ยมถนนตะวันตก
ซุนเหวินเจานอนไม่หลับ เดินวนไปมาอยู่ในห้อง สีหน้าเคร่งเครียด
เขาสืบทราบมาแล้วว่า หลังเกาชงฮุ้ยนำเสบียงพันตังจากไป บัญชีคลังเสบียงของอำเภอชิงซานก็ว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง
หากไม่เติมเสบียงธัญญาหารเสียแต่ตอนนี้ พอผ่านคืนนี้ไป พรุ่งนี้ชาวอำเภอจะไม่มีข้าวให้แลกด้วยแต้มแรงงานอีก
เขามั่นใจว่า คืนนี้ลู่อันเหนียนต้องมีความเคลื่อนไหวบางอย่างแน่นอน!
ขอเพียงจับตาคลังเสบียงไว้ ก็จะสาวไปตามรอย ค้นพบเส้นทางขนเสบียงลับ และรู้แหล่งที่มาของธัญญาหารได้
นี่คือโอกาสเดียวที่เขาจะทำภารกิจให้สำเร็จ และพลิกสถานการณ์ของตนได้!
“ท่าน!”
ประตูห้องถูกผลักเปิด ทหารองครักษ์คนหนึ่งกดเสียงต่ำ ใบหน้าเผยความตื่นเต้นที่แทบเก็บไว้ไม่อยู่
“ไปจริงด้วย! ลู่อันเหนียนเพิ่งพาจ้าวเถี่ยหนิวเข้าไปในคลังเสบียงใหญ่บนถนนเหนือ!”
ซุนเหวินเจาหยุดฝีเท้าฉับพลัน แววตาฉายประกายวาววับ
“มีแค่พวกเขาหรือ?”
“มีแค่สองคนพ่ะย่ะค่ะ! ไม่ได้พาคนอื่นไปด้วย และไม่เห็นรถม้าสักคัน!”
“แปลกนัก!” ซุนเหวินเจาขมวดคิ้ว
เดิมทีเขาคิดว่า หากลู่อันเหนียนไปยังคลังเสบียง ก็คงเพราะขบวนรถขนเสบียงกำลังจะมาถึง
หรือว่าคนแซ่ลู่เตรียมไปพบขบวนล่วงหน้า?
เขากำหมัดแน่น “ไป ไปดูกัน!”
ซุนเหวินเจาสวมเสื้อคลุมสีดำธรรมดาตัวหนึ่ง พาบริวารคนสนิทสองคน อาศัยความมืดในยามราตรีเร่งรุดไปยังถนนเหนือ
ภายในตรอกแห่งหนึ่งบนถนนเหนือ สายสืบที่รับผิดชอบเฝ้าติดตามรออยู่ก่อนแล้ว
“ท่านผู้ว่า หลังจากท่านผู้ว่าลู่เข้าไปก็ไม่ออกมาอีกเลย จ้าวเถี่ยหนิวเฝ้าอยู่หน้าประตู ข้างในไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย”