ไป๋เยว่ให้เพ่ยฉีเดินนำหน้าไปเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า "คุณป้า เชิญท่านเลือกก่อนได้เลย"
เป็ดอ้วนยังเหลืออีกสองตัว คุณนายเจี่ยนรู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง แต่ก็ยังคงสังเกตอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงเลือกไปหนึ่งตัว
ยังเหลืออีกหนึ่งตัว ท่านพ่อเจี่ยนไม่มีทางเลือกอื่น ไม่ว่าจะเป็นตัวไหนก็ต้องเป็นตัวนั้น
คุณนายเจี่ยนรีบพลิกป้ายที่ติดอยู่ข้างตัวเป็ดขึ้นมาดู แล้วก็ยิ้มแก้มแทบปริ
บนป้ายมีอักษรเล็ก ๆ หนึ่งบรรทัด เขียนว่า "ผิวพรรณงามามเยาว์วัย"
ในยุคนี้หญิงสาวแต่งงานมีบุตรกันตั้งแต่อายุยังน้อย คุณนายเจี่ยนบัดนี้ยังไม่ถึงสี่สิบ ดูแลรักษาตัวดีจึงยังคงความงามสง่าไว้ได้ แต่อายุก็อยู่ที่นี่แล้ว ใครเล่าจะไม่ปรารถนาให้ตนเองคงความสาวและงดงามตลอดไป
ไป๋เยว่หัวเราะพลางกล่าวว่า "คุณป้าสมปรารถนาแล้วเจ้าค่ะ"
ท่านปู่เจี่ยนพอเห็นว่าวันนี้เป็นวันสมปรารถนาจริง ๆ ก็รีบพลิกป้ายบนเป็ดที่ตนเลือกขึ้นมาดูทันที
บนป้ายเขียนว่า "สุขภาพแข็งแรงอายุยืนยาว"
สำหรับผู้เฒ่าผู้มิได้ขาดแคลนสิ่งใด มีลูกมีหลานเต็มบ้าน อะไรเล่าจะดีไปกว่าสุขภาพแข็งแรงและอายุยืนยาว?
รอยย่นบนใบหน้าของท่านปู่เจี่ยนแทบจะหายไปกับรอยยิ้ม "โอ๊ยโอ๊ย ดีเหลือเกิน..."
"ท่านปู่สมปรารถนาแล้วเจ้าค่ะ" ไป๋เยว่ยิ้มน้อย ๆ "คุณลุง เชิญท่านดูของท่านบ้างเถิด"
บนป้ายเป็ดของคุณท่านพ่อเจี่ยนเขียนว่า "ความสุขสำราญทั่วทั้งเรือน"
ในฐานะประมุขของตระกูลเจี่ยนในเวลานี้ ท่านพ่อเจี่ยนทั้งเลี้ยงดูผู้เฒ่าและอุปการะผู้เยาว์ มีอำนาจมากก็มีภาระมาก ทุกวันทำการงานด้วยความวิริยะอุตสาหะ ก็เพียงแต่หวังให้สมาชิกในครอบครัวสุขภาพดี ปรองดอง และมีความสุขความเจริญเท่านั้น