ข้าคือจูหลงแล้ว มนุษย์เพิ่งถือกำเนิดหรือ?

ตอนที่ 3 เป้าหมาย: วิวัฒน์สู่มังกร

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

น่าจะเป็นการวิวัฒนาการแบบปรับตัวตามทิศทางที่กำหนดไว้ล่วงหน้า

ดังนั้น เมื่อก่อนเขาอยากจะรักษาสติปัญญาบางอย่างของมนุษย์เอาไว้ เขาก็เลยรักษาไว้ได้

เขาคิดว่ารูปลักษณ์ของงูโบราณไม่ตรงกับรสนิยมของตน เลยทำให้เกล็ดยิ่งงดงามแวววาวขึ้นเรื่อย ๆ

เขาคิดว่าการเป็นงู พลังรัดต้องแข็งแกร่ง พลังรัดของเขาจึงเพิ่มขึ้นไม่หยุด

เขารู้สึกว่ายิ่งตัวใหญ่ก็ยิ่งเก่ง เลยทำให้ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ

ทั้งหมดนี้ล้วนเปลี่ยนไปตามความคิดของเขา

เพียงแต่ตอนแรกเขาไม่รู้ตัว จนกระทั่งสองเดือนกว่า ๆ ก่อน เขาจู่ ๆ ก็มีความคิดอยากได้แผงสถานะ

เมื่อสะสมพลังงานได้ถึงระดับหนึ่ง เงื่อนไขการก่อตัวของแผงสถานะก็ครบถ้วน เพียงแต่บังเอิญมาเป็นวันนี้

ดังนั้น พลังจิตและพลังกายของเขาถึงได้หายวับไปในชั่วพริบตา จนหมดเกลี้ยง ล้วนเพื่อหลอมรวมแผงสถานะ

แผงสถานะแสดงให้เห็นว่า ความคิดที่อยากได้แขนขาและเขี้ยวนั้นยังไม่สำเร็จ แสดงว่าจำเป็นต้องใช้พลังงาน

ตอนนี้เขาไม่มีพลังงาน จึงไม่สามารถทำการเปลี่ยนแปลงและวิวัฒนาการให้สมบูรณ์ได้

ส่วนพลังงานในอดีต ตกอยู่ในสภาพที่เขาไม่รู้ตัว ถูกใช้ไปอย่างช้า ๆ กับการขยายร่างกาย พลังรัดที่แข็งแกร่งขึ้น และความงดงามที่สอดคล้องกับรสนิยม ทั้งสามด้านนี้

เพราะไม่ได้กำหนดผลลัพธ์ไว้ ทั้งสามด้านนี้จึงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ไม่หยุด

นี่ก็คือความหมายทั้งหมดของแผงสถานะของเขา

"ปรากฏว่าข้ามีของวิเศษติดตัวมาอยู่ตลอด และใช้มันอยู่ตลอดเวลา เพียงแต่ในตอนที่ยังไม่มีแผงสถานะ ข้าไม่เคยรู้เลยงั้นหรือ?"

เฮ่าเอี๊ยงตะลึงไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็เข้าใจที่มาที่ไปของเรื่องทั้งหมด

ในใจพลันเกิดความปีติยินดีอย่างล้นหลาม

"นี่... ของวิเศษแบบนี้ช่างเป็นไปตามใจปรารถนาซะจริง ๆ!"

"ข้าอยากได้อะไรแล้วจะไม่ได้!?"

"ข้าอยากได้อะไรก็ได้สิ่งนั้น! ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"สวรรค์ไม่ปล่อยให้งูโบราณเฮ่าเอี๊ยงต้องดับสูญ จักรวาลนิรันดร์กาลราวรัตติกาลอันยาวนาน!"

"ไม่ถูก ข้าไม่จำเป็นต้องเป็นงูโบราณ" เฮ่าเอี๊ยงพลันสงบลง

"ในเมื่อวิวัฒนาการสามารถเป็นไปตามทิศทางที่ตนต้องการได้ เช่นนั้นข้าจะวิวัฒนาการเป็นมนุษย์ได้หรือไม่?"

เฮ่าเอี๊ยงยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นไปได้

แผงสถานะ

ทิศทางวิวัฒนาการ: มนุษย์ (ยังไม่สำเร็จ)

พลังงาน: 0

เฮ่าเอี๊ยงจ้องแผงสถานะอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจลองเปลี่ยนแปลงตามความคิดของตนเองดู

ทิศทางวิวัฒนาการ: มนุษย์ (0/1008611)

หนึ่งล้าน?

เฮ่าเอี๊ยงงงไปชั่วขณะ

ตอนนี้เขาดีใจเร็วเกินไป มองข้ามไปว่าการวิวัฒนาการต้องใช้พลังงาน ถ้าเช่นนั้น การวิวัฒนาการเป็นเผ่าพันธุ์ใหม่ ย่อมต้องใช้พลังงานมหาศาลอย่างแน่นอน

และที่อยู่ในยุคไดโนเสาร์ การกลายเป็นมนุษย์ ก็คงเป็นแค่ของว่างชิ้นใหญ่ ๆ เท่านั้นกระมัง? จะมีประโยชน์อะไร?

ความคิดแบบนี้คงไม่เวิร์กแน่

ถ้าเช่นนั้น ต้องวิวัฒนาการไปในทิศทางที่เอื้อประโยชน์ต่อตนเองในตอนนี้ให้ได้

อนาคตก็ต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีกด้วยเหตุนี้

หลังจากใจเย็นลง เฮ่าเอี๊ยงก็พลันนึกถึงทิศทางวิวัฒนาการในอนาคต

นั่นคือบนโลกสีครามชาติก่อน ทุกคนล้วนคิดถึงเรื่องทิศทางวิวัฒนาการของงูได้ง่าย ๆ

มังกร

สิ่งมีชีวิตที่เคยไม่สามารถพิสูจน์ได้นี้ แม้แต่คนส่วนใหญ่ยังคิดว่าเป็นสายพันธุ์ที่ถูกแต่งขึ้น คิดว่าเป็นเพียงสัญลักษณ์โบราณ หลักฐานแห่งจักรพรรดิ

เพราะรูปร่างใกล้เคียงกับงูมากที่สุด ดังนั้นพลังงานที่ต้องใช้จึงน่าจะง่ายกว่า

และเมื่อคิดให้ละเอียด รูปลักษณ์ของมังกร

แท้จริงแล้วใกล้เคียงกับความรู้สึกถึงพลังการต่อสู้และการข่มขวัญที่เขาแสวงหาอย่างมาก

มังกรมีฟันที่ดี

กะโหลกใหญ่โต เต็มไปด้วยพลัง ความเสียหายจากการกัดหนึ่งครั้งน่าจะสูงมาก

และมังกรมีกรงเล็บหน้า ซึ่งสามารถช่วยยึดเหยื่อได้

รูปร่างก็เหมาะแก่การรัดด้วย ไม่สิ้นเปลืองพลังงานที่ใช้เพิ่มพลังรัดของตนเอง...

แต่กรงเล็บหลังยังไม่รู้ว่าจะใช้ทำอะไร

อาจเป็นสิ่งที่คนโบราณแต่งขึ้น ดังนั้นในเมื่อไม่รู้หน้าที่ของมัน ก็อย่ารีบสิ้นเปลืองพลังงานโดยไม่จำเป็น

เมื่อเป็นเช่นนี้ ทิศทางวิวัฒนาการก็ชัดเจนแล้ว

ขอแค่มีกรงเล็บและหัวของมังกร รวมถึงรูปร่างที่ใหญ่โต ก็น่าจะมีพลังสู้กับไดโนเสาร์ได้แล้ว

เฮ่าเอี๊ยงไม่ค่อยเข้าใจเรื่องชีววิทยาเท่าไรนัก ตามข้อจำกัดของการเป็นงูในตอนนี้ ทำได้เพียงคิดอยากได้ฟันที่ดีและกรงเล็บที่คมแหลมเท่านั้น

ถ้าเช่นนั้น ก็วิวัฒน์เป็นมังกรเขาเสียก่อน

ค่อยดูสถานการณ์ต่อไป หากกรงเล็บหลังมีประโยชน์ ก็ค่อยวิวัฒนาการเพิ่ม

ไม่รู้ว่าวิวัฒนาการไปจนสุดท้าย จะสามารถเหินเมฆล่องหมอก เรียกเมฆปัดฝนได้จริงหรือไม่?

หากทำได้แบบนั้น ก็ไม่ใช่...

เฮ่าเอี๊ยงจินตนาการถึงภาพนั้น แล้วรู้สึกจิตใจสั่นสะเทือน

ช่างเท่ห์ยิ่งนัก!

อานุภาพแห่งสวรรค์อันยิ่งใหญ่!

ห้ามมองตรง ๆ!

ข้ากลายเป็นสิ่งมีชีวิตในตำนานได้แล้ว จะไปเป็นมนุษย์ทำไม?

ข้าไม่เป็นมนุษย์แล้ว!

เฮ่าเอี๊ยงตื่นเต้นมาก เต็มไปด้วยความหวังต่ออนาคต

"แต่ก็ต้องมองเรื่องตรงหน้าให้ดีก่อน จะถูกของวิเศษทำให้หัวหมุนไม่ได้"

"ถ้ามีของวิเศษแล้วยังพลาดท่า มันน่าอายเกินไป! "

"อยู่รอดจนถึงที่สุด ถึงจะหัวเราะได้!"

เฮ่าเอี๊ยงสงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว

ตั้งชื่อให้ของวิเศษนี้ว่า "วิวัฒนาการตามจิต"

จากนั้นก็ประกอบกับสถานการณ์ปัจจุบันของตนเอง หยุดการส่งพลังงานเพื่อความงดงามของเกล็ด ตอนนี้เขาสวยพอแล้ว

พลังรัดและขนาดร่างกายยังต้องเพิ่ม แต่ตอนนี้ที่ไดโนเสาร์กำลังฟักไข่ยังพอมีที่หลบซ่อน ตัวใหญ่ไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว

ขนาดร่างกายคงไว้เท่าเดิมก่อน รอให้กรงเล็บงอกออกมาก่อนแล้วกัน

ใช่แล้ว เฮ่าเอี๊ยงเตรียมที่จะให้กรงเล็บงอกออกมาก่อน

และต้องเป็นห้ากรงเล็บ

สะดวกแก่การจับต้อง ขณะเดียวกันก็มีพลังสังหาร

ความสามารถในการฉีกขาะของเขี้ยวยังไม่รีบ

ตามความทรงจำตอนเป็นมนุษย์ มนุษย์นำหน้าสัตว์หลายชนิดอยู่มาก หนึ่งในนั้นก็คือการมีพลังจับต้อง

พลังที่ยืดหยุ่นนี้สามารถควบคุมสัตว์หลายชนิดได้ ยังใช้และสร้างเครื่องมือได้ สำหรับสิ่งมีชีวิตบนโลกสีครามแล้ว นี่คือการโจมตีแบบลดมิติ

ถ้าเช่นนั้น ตอนนี้รวมพลังไปที่การให้กรงเล็บห้าข้อมืองอกออกมาก่อน แล้วค่อยเปลี่ยนรูปร่างกะโหลกทีหลัง

การดูดซับพลังงานมหาศาล ต้องกลืนกินสิ่งมีชีวิตให้เพียงพอ

การตัวใหญ่ขึ้นเป็นสิ่งที่จำเป็น

แต่ตอนเริ่มแรกก็เป็นไปไม่ได้ที่ตัวจะใหญ่ได้มาก และการตัวใหญ่ก็ง่ายที่จะทำให้ตกเป็นเป้าสายตาของผู้ล่า เจอสถานการณ์อันตรายที่แปรผันมากขึ้น

ตอนนี้ทำได้เพียงสะสมพลังงานไปก่อน เมื่อถึงเวลาอันสมควร ค่อยตัวใหญ่ขึ้นแล้วเปิดโหมดสังหาร!

หลังจากเฮ่าเอี๊ยงตัดสินใจ ก็รู้สึกว่าร่างกายเริ่มฟื้นฟูพลังงานขึ้นมาบ้าง สิ่งเหล่านี้ล้วนมาจากไดโนเสาร์ตัวเล็กที่ยังไม่ถูกย่อยในร่างกาย

ตอนแรกเขาคิดว่าย่อยเสร็จในชั่วพริบตา ที่จริงเป็นเพราะหิวจัดจึงเกิดภาพลวงตา

"ถ้าเช่นนั้น..."

เฮ่าเอี๊ยงเงยหน้าขึ้น มองไข่ไดโนเสาร์เหล่านี้ในถ้ำ รวมถึงลูกไดโนเสาร์ที่เพิ่งฟักออกมาในชั่วครู่ที่ผ่านมา

ดวงตาวาววับด้วยสีแดงเข้ม

อ้าปากกว้างราวกะละมังเลือด แล้วพุ่งเข้าไป

"พลังงาน พลังงาน... ข้าต้องการพลังงานมากพอ!"

เขารู้สึกว่าร่างกายเต็มไปด้วยพลัง เข้าสู่โหมดตะกละสังหาร

แต่หลังจากการกวาดล้างอย่างรวดเร็ว ก็เพิ่งจะกินลูกไดโนเสาร์ตัวหนึ่งกับไข่มังกรสองฟองเท่านั้น

เฮ่าเอี๊ยงถึงกับชาไปทั้งตัว

สถานการณ์แบบนี้จะวิวัฒน์แขนขาและกรงเล็บหน้าทำไม?

ควรเพิ่มประสิทธิภาพการเปลี่ยนพลังงาน ประสิทธิภาพการดูดซับพลังงานก่อน!

ดูดพลังงานทุกเสี้ยว ใช้พลังงานทุกครั้งให้คุ้มค่าที่สุด!

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจอย่างเด็ดขาดหยุดการเจริญของกรงเล็บหน้า จัดการพลังงานให้กับการเสริมความแข็งแกร่งของกระเพาะก่อน

"การมีกระเพาะเหล็กคือสิ่งสำคัญที่สุด!"

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป