กู้หลินชวนเองก็เป็นชายหนุ่มเลือดร้อนที่มีจิตใจแข็งแกร่ง ตอนแรกที่หลูเช่าเฟิงพูดว่าจะลงมือทำเรื่องใหญ่ เขาก็เริ่มใจเต้นแล้ว เพียงแต่ยังมีเรื่องกังวลอยู่บ้าง
ตอนนี้พอได้ฟังคำพูดของหลูเช่าเฟิง เขาก็อดรู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมาไม่ได้
หลูเช่าเฟิงมองกู้หลินชวนที่ดวงตาเริ่มเป็นประกายขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนถามยิ้ม ๆ ว่า “เป็นไง? ลุยสักตั้งไหม?”
“ถ้ามีโอกาสก็ฉวยจังหวะโจมตี ถ้าไม่มีโอกาสก็ถอนตัวทันที ต้องลองดูก่อนถึงจะรู้ว่าทำได้หรือเปล่า”
“ถ้าไม่มีแม้แต่ความกล้าจะลอง แล้วจะสู้ไปทำไม? กลับบ้านไปเลี้ยงลูกซะยังจะดีกว่า”
กู้หลินชวนกัดฟันพูดว่า “ผู้บังคับกองพันพูดถูก งั้นก็ลุยเลย”
หลูเช่าเฟิงกำชับรายละเอียดบางอย่างกับกู้หลินชวนทันที จากนั้นทั้งสองก็กลับไปหากำลังพล เรียกคนมารวมตัว แล้วแบ่งออกเป็นสองทางเริ่มปฏิบัติการ
กู้หลินชวนทำตามคำสั่งของหลูเช่าเฟิง พากองกำลังอาศัยความมืดของราตรี เดินเลียบเส้นทางเล็ก ๆ สายนั้นเข้าใกล้ค่ายทหารข้าศึกอย่างเงียบเชียบ
ทหารลาดตระเวนหัวกะทิที่มีฝีมืออยู่หลายคนค่อย ๆ ลอบเข้าไปจัดการทหารญี่ปุ่นที่เฝ้ายามริมทางสองนาย จากนั้นจึงรุกคืบต่อไป
แต่ไม่นาน พวกเขาก็ปะทะเข้ากับหน่วยลาดตระเวนญี่ปุ่นกลุ่มหนึ่ง
ทหารญี่ปุ่นก็พบพวกเขาเช่นกัน แต่รู้ว่ามีทหารเฝ้ายามของตนอยู่ข้างหน้า จึงไม่อยากยิงพลาดไปโดนพวกเดียวกัน
หัวหน้าหน่วยญี่ปุ่นตะโกนถามทันทีว่า “รหัสผ่าน!”
“ฆ่าไอ้สารเลวพวกนี้ให้หมด!”
กู้หลินชวนตะโกนลั่น ยกปืนกลมือขึ้นเล็งไปยังทหารญี่ปุ่น แล้วเหนี่ยวไกโดยไม่ลังเล
ทหารหลายคนที่อยู่แถวหน้าของกองกำลังก็ยกปืนขึ้นยิงอย่างดุเดือด
ปืนกลมือเจ็ดแปดกระบอกเปิดฉากยิงแทบจะพร้อมกัน กระสุนถี่ยิบดุจห่าฝนสาดเข้าใส่ทหารญี่ปุ่น
ทหารลาดตระเวนญี่ปุ่นหลายคนถูกยิงพรุนจนร่วงลงไปตายคาที่
กู้หลินชวนตะโกนเสียงดังว่า “พี่น้อง ตามฉันบุก!”
“ฆ่ามัน!”
เสียงตะโกนสังหารดังกึกก้องสะเทือนฟ้า ตามคำสั่งของหลูเช่าเฟิง ทหารทั้งหลายตะโกนกันสุดเสียง จงใจทำให้เกิดความโกลาหลยิ่งกว่าเดิม
ทหารแนวหน้าก็ยิงไปทางค่ายทหารญี่ปุ่นอย่างต่อเนื่อง
ชั่วขณะนั้น ทั้งเสียงปืนและเสียงตะโกนสังหารดังประสานกัน กึกก้องไปทั่วบริเวณ
ทหารญี่ปุ่นในค่ายที่อยู่ห่างออกไปถูกปลุกให้ตื่น ต่างแตกตื่นอลหม่านทันที
ภายใต้การสั่งการของนายทหารญี่ปุ่น กำลังพลจำนวนมากกรูกันมาทางนี้ แล้วรีบตั้งแนวรับเพื่อตอบโต้
กู้หลินชวนพากองกำลังบุกตะลุยตลอดทาง ทำลายจุดตรวจของญี่ปุ่นไปสองแห่งติด ๆ กัน ก่อนค่อย ๆ เข้าใกล้ค่ายทหารญี่ปุ่น
ตอนนั้นทหารญี่ปุ่นจำนวนมากบุกเข้ามาแล้ว กู้หลินชวนทำตามคำสั่งที่หลูเช่าเฟิงกำชับไว้ ไม่ได้บุกต่ออย่างบ้าระห่ำ แต่สั่งให้กำลังพลยึดพื้นที่ได้เปรียบทันที แล้วยิงใส่ทหารญี่ปุ่นจากระยะไกลเพื่อสกัดพวกมันไว้
กู้หลินชวนยิงไปพลาง ตะโกนสั่งเสียงดังไปพลางว่า “พี่น้อง ทำให้เสียงดังเข้าไว้ ต้องขู่ไอ้ญี่ปุ่นพวกนี้ให้ตายไปเลย!”
“ตั้งเครื่องยิงลูกระเบิดให้พร้อม เล็งไปที่ค่ายข้าศึก แล้วยิงถล่มเต็มกำลัง!”
“ครับ!”
เพราะหลูเช่าเฟิง กองพันเสริมจึงมีอาวุธยุทโธปกรณ์ดีเยี่ยมยิ่งกว่ากองกำลังหลักเสียอีก ทั้งอานุภาพการยิงก็รุนแรง กระสุนก็มีเหลือเฟือ
เหล่าทหารระดมยิงเต็มกำลัง เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
ทหารญี่ปุ่นถูกโจมตีอย่างกะทันหัน จึงคิดว่ากองกำลังหลักของเราบุกจู่โจมยามค่ำคืน ทำให้ทหารญี่ปุ่นทั่วบริเวณใกล้เคียงถูกปลุกให้ตื่นกันหมด
ทหารญี่ปุ่นมีวินัยทางทหารดีไม่น้อย แต่ละหน่วยรีบรวมพลอย่างรวดเร็ว แล้วเคลื่อนกำลังมายังจุดปะทะภายใต้การนำของนายทหารของตน
……
ในเวลาเดียวกัน หลูเช่าเฟิงนำทหารกลุ่มหนึ่งราว 300 นาย อาศัยความมืดของราตรีลุยข้ามลำธารเล็ก ๆ อย่างเงียบเชียบ เดินผ่านดงกก และมาถึงบริเวณใกล้ฐานปืนใหญ่ญี่ปุ่นแล้ว
การสู้รบที่อยู่ไกลออกไปทำให้ทหารญี่ปุ่นในฐานปืนใหญ่รู้ตัว พวกเขาเตรียมพร้อมรับมือไว้แล้ว
แต่ตอนนี้กำลังพลญี่ปุ่นในฐานปืนใหญ่มีไม่มากนัก
หลูเช่าเฟิงสั่งให้คนตั้งเครื่องยิงลูกระเบิดสองกระบอกไว้ในตำแหน่งเหมาะสม แล้วแจ้งให้ทุกคนเตรียมพร้อมบุก
จากนั้นหลูเช่าเฟิงลงมือควบคุมเครื่องยิงลูกระเบิดด้วยตัวเอง เล็งไปยังตำแหน่งปืนกลหนักแห่งหนึ่งในฐานปืนใหญ่ญี่ปุ่น
เมื่อมีแผนที่ระบบอยู่ในมือ หลูเช่าเฟิงจึงรู้ตำแหน่งการวางกำลังยิงของข้าศึกอย่างชัดเจน
“ยิงได้!”
สิ้นเสียงสั่งของหลูเช่าเฟิง เครื่องยิงลูกระเบิดทั้งสองกระบอกก็เปิดฉากยิงพร้อมกัน
ลูกระเบิดคำรามพุ่งไปยังฐานทหารญี่ปุ่น ฝีมือของหลูเช่าเฟิงนั้นไม่ต้องสงสัยเลย
ลูกระเบิดสองนัดตกลงในฐานทหารญี่ปุ่นตามลำดับ เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวขึ้น ป้อมปืนกลหนักสองแห่งถูกระเบิดกระเด็นขึ้นฟ้า
จากนั้นเครื่องยิงลูกระเบิดก็ระดมยิงอย่างต่อเนื่อง ลูกระเบิดแต่ละนัดถล่มฐานปืนใหญ่ญี่ปุ่นในเวลาอันรวดเร็ว เสียงระเบิดดังกึกก้องต่อเนื่อง
ลูกระเบิดเหล่านั้นราวกับมีตา ต่างตกลงตรงตำแหน่งปืนกลหรือป้อมปราการวงแหวนของญี่ปุ่น ทหารญี่ปุ่นถูกแรงระเบิดจนล้มระเนระนาด บาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก
ในเวลาเดียวกัน ทหารกว่าสามร้อยนายที่หลูเช่าเฟิงนำมาก็ยกปืนแล้วบุกออกไปพร้อมกัน
ทหารที่อยู่แนวหน้ามีปืนกลมือคนละกระบอก พวกเขากราดยิงใส่ฐานทหารญี่ปุ่นพลางบุกตะลุยไปข้างหน้า
กระสุนถี่ยิบดุจห่าฝนสาดเข้าใส่ฐานทหารญี่ปุ่น
จุดยิงของญี่ปุ่นแทบทั้งหมดถูกทำลาย ทหารญี่ปุ่นที่มีอยู่ไม่มากในฐานก็สูญเสียอย่างหนัก เมื่อเผชิญกับอานุภาพการยิงที่รุนแรงเช่นนี้ พวกมันต้านไม่ไหวเลย
ต่อให้ยังไม่ถูกยิงตาย ก็ถูกกดดันด้วยห่ากระสุนจนหมอบอยู่ในสนามเพลาะ ไม่กล้าโผล่หัวออกมา
เมื่อเห็นว่าได้จังหวะแล้ว หลูเช่าเฟิงก็คว้าปืนกลมือขึ้นมากระบอกหนึ่ง แล้วบุกตะลุยออกไปพร้อมกับเหล่าทหาร
หลูเช่าเฟิงใจกว้างไม่น้อย รางวัลที่ได้รับมาในช่วงหลายวันนี้ รวมถึงอาวุธยุทโธปกรณ์ดี ๆ ที่นำออกมาได้ เขาก็นำออกมาแจกจ่ายให้กองกำลังใต้บังคับบัญชาจนหมด
โดยเฉพาะทหารสามร้อยนายที่หลูเช่าเฟิงนำมาด้วยตัวเอง ล้วนเป็นคนที่เขาคัดเลือกมาจากทั้งกองพันก่อนหน้านี้ อุปกรณ์ของพวกเขาดีที่สุด และย่อมมีพลังรบแข็งแกร่งที่สุดด้วย
ภายใต้การนำของหลูเช่าเฟิง เหล่าทหารกรูกันเข้าโจมตี บุกขึ้นฐานปืนใหญ่ญี่ปุ่นได้โดยตรง
หลูเช่าเฟิงเองก็นำหน้าเหล่าทหาร บุกเข้าไปในสนามเพลาะของญี่ปุ่น ทหารญี่ปุ่นสองนายที่ซ่อนอยู่ในนั้นยกดาบปลายปืนพุ่งเข้ามา แต่กลับถูกหลูเช่าเฟิงยิงด้วยกระสุนชุดเดียวจนพรุนทั้งคู่
การสู้รบดำเนินไปอย่างราบรื่น ไม่นานทหารญี่ปุ่นที่เหลืออยู่ในฐานก็ถูกกำจัดจนหมด
หลูเช่าเฟิงตะโกนเสียงดังว่า “รีบตั้งปืนกลกับเครื่องยิงลูกระเบิดให้พร้อม ยิงถล่มพวกมันให้หนัก!”
ตอนนั้นทหารญี่ปุ่นกลุ่มหนึ่งจากที่ไกล ๆ กำลังรีบมาช่วย แต่หลูเช่าเฟิงกับพวกตั้งปืนกลเบาและปืนกลหนักกว่าสิบกระบอกไว้บนฐาน แล้วกราดยิงใส่ทหารญี่ปุ่นอย่างดุเดือด
ทหารญี่ปุ่นไม่มีที่กำบัง จึงบาดเจ็บล้มตายอย่างหนักภายใต้ห่ากระสุนที่กดดันพวกมันไว้
เครื่องยิงลูกระเบิดถูกตั้งขึ้นเช่นกัน ก่อนระดมยิงถล่มค่ายเสบียงของญี่ปุ่น
ในเวลาเดียวกัน กู้หลินชวนกับพวกก็ใช้เครื่องยิงลูกระเบิดถล่มค่ายทหารญี่ปุ่นอย่างหนัก ค่ายทั้งค่ายถูกระเบิดจนพังพินาศ หลายจุดเกิดไฟลุกไหม้ต่อเนื่องกัน
ส่วนฐานปืนใหญ่ของญี่ปุ่นมีปืนใหญ่ภูเขาขนาด 75 มิลลิเมตรอยู่ 12 กระบอก
หลูเช่าเฟิงสั่งให้ทหารใต้บังคับบัญชาหมุนปากกระบอกปืนกลับทิศ แล้วเล็งยิงถล่มค่ายทหารญี่ปุ่นโดยตรง
แม้ทหารเหล่านี้ไม่เคยควบคุมปืนใหญ่ภูเขามาก่อน แต่ขอแค่เล็งให้ตรง บรรจุกระสุนแล้วยิง ก็เรียนรู้ได้ไม่ยาก
ภายในค่ายทหารญี่ปุ่นโกลาหลไปหมดแล้ว ทหารญี่ปุ่นข้างในบาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก
เสบียงที่เก็บไว้ถูกเปลวเพลิงกลืนกินอย่างต่อเนื่อง กระสุนและเชื้อเพลิงบางส่วนก็ระเบิดขึ้นตามลำดับ
เมื่อเห็นว่าไฟลุกลามจนควบคุมไม่ได้ ค่ายทั้งค่ายก็แทบถูกทำลายไปหมดแล้ว
หลูเช่าเฟิงสั่งทันทีว่า “ถอนกำลังเดี๋ยวนี้”
“ถอนกำลังตามแผนเดิม”
พลส่งคำสั่งยิงพลุสัญญาณขึ้นฟ้าทันที
เมื่อเห็นพลุสัญญาณ กู้หลินชวนก็ไม่ลังเลอีกต่อไป สั่งให้กองกำลังถอนตัวออกจากสนามรบด้วยความเร็วสูงสุด
หลูเช่าเฟิงก็พาทหารใต้บังคับบัญชาถอนตัวออกจากฐานปืนใหญ่ญี่ปุ่นเช่นกัน
แต่ก่อนจากไป หลูเช่าเฟิงได้ติดตั้งระเบิดตั้งเวลาไว้บนฐานแล้ว
เมื่อกองกำลังเสริมของญี่ปุ่นบุกขึ้นมาถึงฐาน ระเบิดตั้งเวลาก็ทำงาน
“ตูม! ตูม!”
เสียงระเบิดดังกึกก้องต่อเนื่อง ลูกระเบิดปืนใหญ่ที่กองอยู่บนฐานก็ระเบิดขึ้นทั้งหมด เปลวไฟและแรงระเบิดกลืนกินฐานทั้งฐานในพริบตา
ปืนใหญ่ภูเขา 12 กระบอกถูกระเบิดกระเด็นขึ้นฟ้า ทหารญี่ปุ่นกว่าร้อยนายที่เพิ่งบุกเข้ามาก็ถูกส่งไปยมโลกพร้อมกัน
ในเวลาเดียวกัน ฐานปฏิบัติการหน้าของญี่ปุ่นก็เกิดระเบิดซ้ำต่อเนื่อง เสบียงและกระสุนที่เก็บไว้ข้างในถูกทำลายจนหมด
หลูเช่าเฟิงกำลังนำทหารถอนกำลัง พลางหันกลับไปมอง เมื่อเห็นเปลวไฟลุกแดงฉานไปครึ่งฟ้า ภาพเบื้องหน้าช่างตระการตา เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้
แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังคิดไม่ถึงว่าการบุกโจมตีครั้งนี้จะราบรื่นถึงเพียงนี้
แต่ตอนนี้หลูเช่าเฟิงยังไม่มีเวลามาดีใจ เพราะด้านข้างและด้านหลังของพวกเขาก็มีข้าศึกอยู่เช่นกัน
อย่างไรก็ตาม หลูเช่าเฟิงมีแผนที่ระบบอยู่ในมือ ตอนแรกเขายังอาศัยความมืดลอบแทรกเข้ามาได้ ตอนถอนกำลังขอแค่ระมัดระวังสักหน่อย การฝ่าวงล้อมออกไปก็คงไม่ใช่เรื่องยาก