“ระยะที่สาม เริ่ม”
คำพูดยังไม่ทันจบ หลินม่อก็ประกบสองนิ้วเข้าด้วยกันแล้ว เขาอัดพลังภายในบริสุทธิ์ให้รวมเป็นเส้นเดียว ก่อนจะแตะลงตรงจุดที่ลอยอยู่ใต้หัวใจของลู่หลิน
แต่ปลายนิ้วของเขาเพิ่งแตะลงไปมั่นคง พลังปราณสีขาวบนผิวกายของลู่หลินก็หดวูบอย่างฉับพลัน
พลังปราณที่เดิมพุ่งออกด้านนอกเหมือนถูกบางสิ่งดูดกลับ กลายเป็นแสงสีขาวเจิดจ้าก้อนหนึ่ง พุ่งชนเข้าหาหัวใจอย่างบ้าคลั่ง
อากาศสั่นสะเทือนตามไปด้วย
“อึก—!”
ร่างของลู่หลินงอโค้งขึ้นอย่างแรง เสียงครางอู้อี้หลุดออกจากลำคอ เส้นเลือดปูดโปนบนหน้าผาก ริมฝีปากซีดเผือดในชั่วพริบตา
นี่ไม่ใช่ความเจ็บปวดธรรมดา พลังปราณแท้ที่บ้าคลั่งกระแทกไปมาอยู่ในเส้นลมปราณ ราวกับจะฉีกร่างเขาจากภายในให้ขาดเป็นชิ้น ๆ
นี่คือแรงสะท้อนกลับที่อันตรายที่สุดระหว่างชิงขั้นเข้าสู่ระดับที่สามของวิชากลับกำเนิด หากกดเอาไว้ไม่อยู่ อย่างเบาก็เส้นลมปราณเสียหาย อย่างหนักก็รากฐานพังทลาย ต่อให้คิดจะกลับไปเป็นคนธรรมดาในภายหน้าก็ยังอาจทำไม่ได้
ใต้ต้นไม้ใหญ่ ลู่จิ่นก้าวเท้าออกมาแล้ว
พลังปราณแท้สีครามเข้มพลุ่งขึ้นในฝ่ามือ สัญชาตญาณของหนึ่งในสิบผู้ยิ่งใหญ่ทำให้เขาแทบจะพุ่งเข้าไปแทรกแซง
แต่เสียงของหลินม่อดังขึ้นก่อน
“ท่านผู้อาวุโสลู่ อย่าเข้ามายุ่ง!”
หลินม่อพูดเร็วมาก แต่สายตายังคงจับจ้องที่หัวใจของลู่หลินไม่วาง “ถ้าท่านเข้ามาตอนนี้ สิ่งที่เขาอดทนมาก่อนหน้านี้ก็สูญเปล่าหมด!”
ลู่จิ่นชะงักฝีเท้า กำหมัดแน่นจนเกิดเสียงกรอบแกรบ เขาจ้องสนามฝึกอย่างไม่กะพริบตา น้ำเสียงหนักอึ้ง “ไอ้หนูหลิน แกรู้ตัวใช่ไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่”
“รู้ครับ”
หลินม่อตอบกลับมาเพียงคำเดียว
วินาทีถัดมา วิชากายเบาแปรร้อยรูป ก็ทำงาน ร่างของเขาพุ่งไถลไปกับพื้นอย่างรวดเร็ว แม้แต่เงาราง ๆ ก็ไม่ทิ้งไว้ เพียงพริบตาก็มาถึงตรงหน้าลู่หลิน