พลังลมปราณแท้สีน้ำเงินเข้มพลุ่งพล่านอยู่รอบตัวลู่จิ่น ก่อตัวเป็นคลื่นที่จับต้องได้
ในชั่วพริบตา อากาศทั่วทั้งลานบ้านก็กดทับลงมาจนหนักอึ้ง
เศษหญ้าบนสนามถูกแรงกดนี้ตรึงแนบติดดิน ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่น้อย
ไอ้พวกผู้พิเศษสำนักเฉวียนซิ่งสองคนที่ขาหักอยู่บนพื้น ตอนนี้ฉี่ราดกางเกงกันแล้ว กลิ่นสาบเหม็นคละคลุ้งไปกับคาวเลือดในสายลมยามค่ำคืน
คนหน้าเป็นแผลเป็นที่ถูกหลินม่อโยนมาทางนี้ก็สะดุ้งตื่นเพราะความเจ็บเช่นกัน
ทันทีที่ลืมตา เขาก็สบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าของลู่จิ่นพอดี สะท้านไปทั้งตัว รีบคลานถอยกรูด
“ผู้อาวุโสลู่... ท่านผู้อาวุโสลู่! เรื่องเข้าใจผิด! นี่มันเรื่องเข้าใจผิด!”
คนหน้าเป็นแผลเป็นไม่สนใจเลือดบนหน้า ก้มหัวโขกพื้นอย่างบ้าคลั่ง
ลู่จิ่นเก็บมือไพล่หลัง น้ำเสียงเย็นยะเยือกเสียดแทง
“เข้าใจผิด? บุกเข้ามาในตระกูลลู่ตอนดึกดื่น คิดแผนกับลู่หลิงหลง แถมยังปากพล่อยเรื่องของปีเจี่ยเซิน”
“แล้วแกบอกข้าว่านี่คือเรื่องเข้าใจผิด?”
ลู่จิ่นก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พลังลมปราณแท้สีน้ำเงินกดลงบนตัวคนหน้าเป็นแผลเป็นโดยตรง
“ใครบอกพวกแก ว่าข้าเก็บของของพวกเดนตายปีเจี่ยเซินไว้?”
คนหน้าเป็นแผลเป็นรู้สึกเหมือนมีภูเขาลูกใหญ่ทับอยู่บนอก กระดูกดังกรอบแกรบ ทนไม่ไหว ถึงกับตะโกนลั่น
“ข้าจะบอก! ข้าจะบอก! ตลาดมืด! พวกข้าซื้อข้อมูลราคาสูงมาจากตลาดมืด!”
ไอ้อ้วนขาหักที่อยู่ข้าง ๆ ก็ร่ำไห้ตาม
“ใช่ ๆ! ในตลาดมืดมีคนปล่อยข่าว บอกว่าท่านอายุยืนยาว เป็นหนึ่งในสิบผู้ยิ่งใหญ่ แถมยังเคยผ่านเหตุการณ์ความวุ่นวายปีเจี่ยเซินมา”
“คนนั้นบอกว่าปีนั้นท่านต้องเก็บตกได้แน่ ในมือต้องซ่อนเคล็ดวิชาระดับสุดยอดอย่างแปดเคล็ดวิชาพิสดารไว้!”
คิ้วของลู่จิ่นขมวดแน่นขึ้น
“ใครปล่อยข่าว? หลักฐานล่ะ?”
ไอ้ผอมบนพื้นเจ็บจนตัวกระตุก พูดตะกุกตะกักเสริม
“มะ... ไม่มีหลักฐาน”
“คนในตลาดมืดนั่นก็บอกแล้ว ว่าเขาแค่คาดเดา”
“พวกข้าก็คิดว่า ท่านเป็นหนึ่งในสิบผู้ยิ่งใหญ่ บุคคลระดับนี้ ต่อให้ไม่มีแปดเคล็ดวิชาพิสดาร ก็ต้องมีเคล็ดวิชาชั้นยอดอื่นแน่ ๆ อย่างเช่นเคล็ดกลับกำเนิดสามขั้นอะไรทำนองนี้ ยังไงก็มาถึงนี่แล้ว ถือคติมีพุทราหรือไม่มีก็เหวี่ยงไม้สักที ก็เลยมาลองดู...”