แรงกดดันดุดันไม่ปิดบังของสิบผู้ยิ่งใหญ่จากลู่จิ่นถาโถมลงมา
เขาจ้องเขม็งไปที่หลินม่อสายตาคมกริบ
"ฝีมือของแกนี่ ไปฝึกมาจากสำนักไหนกันแน่?"
ในลานบ้านเงียบสงัดชั่วขณะ
ลู่หลิงหลงยืนอยู่ข้าง ๆ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
ลู่หลินเพิ่งคลานขึ้นมาจากโคนต้นไม้ แน่นหน้าอกยังไม่หาย ฟังดังนั้นก็มองไปที่หลินม่อโดยไม่รู้ตัว
หลินม่อกลับดูสบาย ๆ
เขาปัดเศษหญ้าที่ขากางเกง ยืดตัวตรง สบตาลู่จิ่น
"ท่านผู้อาวุโสลู่ เมื่อกี้ผมก็บอกแล้ว ไม่มีสำนัก ฝึกเองมั่ว ๆ"
พูดจบ เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วเสริมอีก
"ก็แค่พรสวรรค์อาจจะดีหน่อย เก่งกว่าคนธรรมดานิดนึง เรื่องนี้...คงไม่ใช่เหตุให้หักเงินเดือนใช่ไหมครับ?"
มุมปากลู่หลิงหลงกระตุก
ป่านนี้แล้ว ยังห่วงแต่เงินเดือนอีกนะ?
ลู่จิ่นจ้องหลินม่ออยู่นานหลายวินาที
เครือข่ายข่าวของตระกูลลู่สืบประวัติหลินม่อจนหมดแล้วเมื่อคืนนี้
ประวัติสะอาดมาก
เรียน จบ หางาน เช่าห้อง ค้างค่าเช่า
อย่าว่าแต่สำนักใหญ่มีชื่อเลย แม้แต่ชื่อสังกัดโรงฝึกที่ถูกต้องก็ไม่มี
แต่ฝีมือแบบนี้หลอกกันไม่ได้
เตะลู่หลินหลุดจากสภาวะย้อนคืนได้ด้วยแค่เท้าเดียว
คนแบบนี้ แกจะบอกว่าแก่ฝึกเองมั่ว ๆ น่ะนะ?
ลู่จิ่นเงียบไปครู่หนึ่ง จู่ ๆ ก็เก็บแรงกดดันทั้งหมด
เขากระแอมเสียงหนึ่ง สีหน้าเคร่งขรึมผ่อนคลายลง เปลี่ยนเป็นท่าทางค่อนข้างใจดี
"ไอ้หนู ข้าว่าพรสวรรค์ของแกไม่เลว เป็นต้นกล้าดีหนึ่งในแสนหายาก"
หลินม่อกระพริบตา
น้ำเสียงนี้ ทำไมฟังดูแปลก ๆ?
ลู่จิ่นพูดต่อ "แกอยากศิษย์ของข้าไหม?"
คำพูดนี้หลุดออกมา ในลานก็เงียบกริบในทันที
ลู่หลิงหลงนิ่งอึ้ง
ลู่หลินก็อึ้ง
แม้แต่พ่อบ้านที่รออยู่ข้าง ๆ ก็ยังอดเงยหน้ามองไม่ได้
หลินม่อขยี้หู "ท่านผู้อาวุโสลู่ เมื่อกี้ท่านว่าไงนะครับ?"
ลู่จิ่นเอามือไพล่หลัง น้ำเสียงมั่นคง
"ข้าบอกว่า อยากรับแกเป็นศิษย์ปิดประตู ถ่ายทอดวิชาลับให้"
หลินม่อไม่ลังเลเลยสักนิด
"ไม่เอา"
ปฏิเสธฉับไวชัดเจน
อากาศในลานเหมือนมีใครกดปุ่มหยุด
ลู่หลิงหลงค่อย ๆ เบิกตากว้าง
สีหน้าของลู่หลินก็แข็งค้าง
สิบผู้ยิ่งใหญ่ลู่จิ่นเอ่ยปากขอรับศิษย์เอง
ผลคือ โดนบอดี้การ์ดเงินเดือนสามหมื่นที่เพิ่งเริ่มงาน ปฏิเสธต่อหน้า?
รอยยิ้มบนหน้าลู่จิ่นก็แข็งไปเหมือนกัน