ลมกลางคืนพัดออกมาจากส่วนลึกของเขตโรงงานเคมีร้าง หอบกลิ่นสนิมเหล็กมาด้วย
หลินม่อฟังข้อความเสียงของสวีเสียงจบ สี่สิบวินาที นิ้วก็เคาะบนหน้าจอสองที
จะเป็นพวกสำนักเฉวียนซิ่ง หรือโปรเจกต์ใหญ่แค่ไหน เขาก็ไม่กลัว
สิ่งที่เขากลัวคือเจ้านายตีปี๊บ เสร็จแล้วเบี้ยวค่าจ้าง เพราะงั้นขอแค่เงินมัดจำเข้าเคลียร์เงื่อนไขความเสี่ยงในสัญญา ต่อให้ฮ่องเต้มาเอง เขาก็รับงานได้ตามขั้นตอน
เขาเหลือบมองยอดเงินในวีแชท ธุรกรรมสองรายการล่าสุดเด่นหราอยู่บนสุด รายการหนึ่งสองหมื่นห้า อีกรายการห้าพัน บวกกับมัดจำก่อนหน้านี้สองหมื่นห้า
งานพาร์ตไทม์รอบนี้ ห้าหมื่นห้าพัน ไม่ขาดไม่เกิน อยู่ครบในบัญชี
“ทางตั้งยี่สิบกว่ากิโลฯ แถมค่ารถยังไม่ต้องเสียอีก”
หลินม่อเก็บมือถือ ปลายเท้ากดเบาๆ
วิชากายเบาแปรร้อยรูป・เงาคลั่งและท่องกำแพง ทำงานต่อเนื่อง ร่างเขากลายเป็นเงาเลือนรางไร้สุ้มเสียงหายเข้าไปในราตรี
ตีศูนย์สิบห้านาที คฤหาสน์ตระกูลลู่ หอพักบอดี้การ์ด
หน้าต่างห้องพักชั้นสองถูกดันเปิดเบาๆ หลินม่อพลิกตัวลงพื้น ฝ่าเท้าสัมผัสพื้นไม้เนื้อแข็ง ไร้เสียงแม้แต่นิด
“เยี่ยม กลับถึงบ้านปลอดภัย”
เขาดึงผ้าม่านปิดเรียบร้อย ถอดชุดวอร์มสีดำมาตรวจละเอียด
ปลายแขนไม่ขาด ขากางเกงไม่ลุ่ย ชุดกีฬาราคาสามร้อยกว่ายังอยู่ดีไม่มีรอย นี่ทำให้เขาอารมณ์ดียิ่งกว่าเดิม
อาบน้ำอุ่นสิบห้านาที กลิ่นฝุ่นโชยหายไปกว่าครึ่ง
หลินม่อเช็ดผมที่หมาดๆ อยู่ข้างเตียง นั่งขัดสมาธิปรับลมหายใจสิบนาที ให้พลังภายในไหลเวียนผ่านเส้นลมปราณหนึ่งรอบ
ความง่วงยังอยู่ แต่ความเมื่อยล้าหนักๆ ในตัวสลายไปอย่างรวดเร็ว
เขาเปิดแอปโน้ต อัปเดต [กองทุนซื้อบ้านปักกิ่งเซี่ยงไฮ้กวางโจว] อีกรอบ
[รายได้หลักจากตระกูลลู่: ที่พักฟรี มีอาหาร เดินทางศูนย์นาที เงินเดือนประจำสม่ำเสมอ]
[ลู่หลิงหลง: นายจ้างแกนหลัก อารมณ์ผันผวนสูง เป็นเหตุให้มีโอทีจุกจิกบ้าง]
[ลู่หลิน: ลูกค้าคุณภาพระยะยาว จ่ายเงินคงเส้นคงวา มีจิตสำนึกในการเสนอค่าตัวเพิ่มเอง]
[สวีเสียง: ลูกค้าจ้างภายนอก ความเสี่ยงสูงผลตอบแทนสูง งานเกี่ยวกับสำนักเฉวียนซิ่งต้องจ่ายมัดจำก่อน ตอบสนองกลางคืนคิดราคาต่างหาก]