ลมยามค่ำคืนพัดผ่านใบหน้า
หลินม่อเหยียบผนังตึกร้างทะยานผ่านไป ปลายเท้าจรดพื้น ร่างก็ไปอยู่ไกลออกไปกว่าสิบเมตร
พลังภายในบริสุทธิ์ร้อยเจ็ดปีไหลเวียนทั่วร่าง วิชากายเบาแปรร้อยรูปถูกเขาเร่งถึงขีดสุด กลุ่มอาคารร้างนอกเมือง ใต้ฝ่าเท้าของเขาราบเรียบไม่ต่างจากพื้นถนน
เขาก้มมองจีพีเอสในมือถือ
ยี่สิบกว่ากิโลเมตร ภายในสิบนาที
“ความเร็วขนาดนี้ ไม่ไปส่งเดลิเวอรี่ก็น่าเสียดายจริง ๆ”
จุดแดงอยู่ตรงหน้าแล้ว
โรงงานเคมีร้างชานเมืองตะวันออก
หลินม่อหยุดตรงหน้าประตูใหญ่ที่เต็มไปด้วยสนิม มองเวลา
สี่ทุ่มสี่สิบเจ็ดนาที
“กลับไปอาบน้ำนอน พรุ่งนี้เช้าเก้าโมงเช็คชื่อ ยังทันอยู่”
เขาเก็บมือถือเข้ากระเป๋า อารมณ์ดี
ถึงสวีเสียงเจ้านายจอมเจ้าเล่ห์จะเหมือนจิ้งจอกเฒ่า แต่เรื่องเงินนี่คล่องจริง ห้าหมื่นค่าตีนแมว งานแบบนี้ขอให้มีมาเยอะ ๆ เถอะ
ความคิดเพิ่งจบลง ลึกเข้าไปในโรงงานก็มีเสียงตะโกนแหบพร่าดังแว่วมา
“ไสหัวไป!”
“ไปให้หมด! ใครกล้าแย่งพลังของข้า! ใครกล้า!”
ตู้ม!
คลื่นพลังยุ่งเหยิงระเบิดออกมาจากโรงงาน
ทันใดนั้น “โครม” หนึ่ง แผ่นซีเมนต์แผ่นหนึ่งทะลุหน้าต่างชั้นสองกระเด็นออกมา หล่นตุบลงข้างเท้าหลินม่อ แตกกระจายเป็นเศษหิน
หลินม่อก้มมองฝุ่นบนขากางเกง แล้วปัดออก
“อารมณ์ร้อนดีนะ”
เขาไม่รีบเข้าไป แต่หยิบมือถือออกมาก่อน เปิดดูขั้นตอนภารกิจที่สวีเสียงส่งมา
[ขั้นตอนที่หนึ่ง: ตรวจสอบสถานะเป้าหมาย]
[ขั้นตอนที่สอง: ถ่ายรูปสถานที่เกิดเหตุ]
[ขั้นตอนที่สาม: ถ้าเป้าหมายยังเคลื่อนไหวได้ ให้ควบคุมก่อน หลีกเลี่ยงการสังหาร]
[ขั้นตอนที่สี่: อัปโหลดพิกัด รอหน่วยจัดการของไหนโตทง]
[หมายเหตุภารกิจ: เป้าหมายสงสัยว่าเป็นผู้พิเศษที่สูญเสียการควบคุม ให้เน้นจับเป็น หลีกเลี่ยงการขยายผลกระทบ]
หลินม่ออ่านจบ อดไม่ได้ที่จะคลิกลิ้น
“ให้ควบคุมก่อน หลีกเลี่ยงการสังหาร”
“ประโยคนี้ของท่านสวีนี่พูดอ้อมค้อมดีนะ แปลว่าไม่ต้องตบตายทีเดียว”
เขาเปิดกล้องมือถือ เล็งตรงประตูโรงงานถ่ายไว้ก่อน
บันทึก
ยืนยันการบันทึกหน้างานไว้เรียบร้อย หลินม่อถึงก้าวเดินเข้าไป
ในโรงงานแสงสลัวมาก กลิ่นเก่า ๆ ฉุน ๆ ลอยอยู่ในอากาศ
ลานกลางโรงงาน มีชายผมกระเซิงยืนอยู่