เย่เฉินมองข้อความที่หลินชิงอีส่งมา แล้วตอบกลับไปด้วยสติกเกอร์ตกลงทันที
ระหว่างนั้น หลินเทียนหนานกำลังนั่งรอข่าวจากเย่เฉินอยู่ที่บ้าน
พอเห็นหลินชิงอีเดินออกจากห้อง ก็รีบเข้าไปต้อนรับพร้อมถามขึ้นว่า "ชิงอี เป็นยังไงบ้าง เย่เฉินเขาตกลงหรือเปล่า?"
"อื้ม เขาตกลงแล้ว"
หลินเทียนหนานถึงได้วางใจ เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก แล้วถามว่า "ชิงอี พ่อขอถามตรง ๆ นะ เย่เฉินเขาดูหยกเป็นจริง ๆ หรือ?"
"พ่อคะ พ่อถามอยู่ตั้งหลายรอบแล้ว เย่เฉินดูหยกเป็นจริง ๆ น่า มีเขาช่วยไว้ ไม่มีปัญหาหรอก"
หลินชิงอีเข้าใจความรู้สึกของหลินเทียนหนาน จึงปลอบว่า "ต่อให้ไม่เชื่อหนู ก็ต้องเชื่อคุณปู่สิคะ"
การที่คุณปู่ตระกูลหลินให้หลินเทียนหนานกลับมารับผิดชอบกิจการของตระกูลอีกครั้ง แท้จริงแล้วคือการปูทางให้หลินชิงอีได้ขึ้นนั่งหัวหน้าตระกูลหลินในอนาคต
ตัวหลินเทียนหนานเองก็รู้ดี ตั้งแต่เด็กเขาก็เทียบไม่เคยได้กับหลินเทียนโยวน้องชายคนรอง
หลินเทียนโยวหัวไวปราดเปรื่อง ได้รับการสนับสนุนจากคุณย่าตระกูลหลิน ประสบความสำเร็จในวงการธุรกิจเป็นอย่างดี แถมยังมีคนเก่ง ๆ อยู่ใต้บังคับบัญชาจำนวนมาก
ส่วนเขาถึงจะมีคุณปู่คอยหนุนหลัง แต่ตัวเองก็ไม่ใช่คนเหมาะกับงานนี้จริง ๆ จึงไม่มีทางสู้หลินเทียนโยวได้เลย
ตอนนี้ หลินเทียนหนานทำได้เพียงฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่เย่เฉิน หวังว่าเย่เฉินจะสร้างปาฏิหาริย์ได้อีกครั้ง
ขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์ส่วนตัวของหลินเทียนโยว
หลินฮ่าวกำลังอาละวาด ทุบเครื่องปั้นดินเผาโบราณในบ้านไปหลายชิ้นแล้ว
"เสี่ยวฮ่าว เจ้าใจเย็น ๆ ก่อน"
หลินเทียนโยวนั่งอยู่บนโซฟา สีหน้าเคร่งขรึมยิ่งนัก แต่เขาอดทนได้ดีกว่าหลินฮ่าว