“ขอโทษครับ ผมลืมไปเสียสนิท”
คิทถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนรอยยิ้มที่คุ้นเคยจะกลับมาประดับใบหน้าอีกครั้ง
“สิ่งที่บริสุทธิ์ที่สุดควรเก็บไว้ในวันแต่งงาน”
ซินเดอเรลล่ายิ้มขอโทษให้เขา
กษัตริย์และราชินีทรงกำชับอย่างเข้มงวดว่า ก่อนแต่งงานห้ามทำสิ่งใดที่เกินเลยเด็ดขาด
“สิ่งที่บริสุทธิ์ที่สุดควรเก็บไว้ให้กับช่วงเวลาที่งดงามที่สุด” ราชินีตรัสพร้อมรอยยิ้มในตอนนั้น
ซินเดอเรลล่าครุ่นคิด แล้วก็เห็นด้วยว่าช่วงเวลาที่งดงามที่สุดก็คือวันแต่งงาน
“ถ้าอย่างนั้น... ที่รักซินเดอเรลล่า ขอให้ฝันดีนะ”
“ราตรีสวัสดิ์ คิท”
ซินเดอเรลล่ามองอีกฝ่ายเดินจากไป
ทันทีที่ประตูห้องไม้ดำเนื้อหนักปิดลง เธอก็หันขวับไปมองเจ้าตัวเล็กบนเตียง
ร่างสีดำสนิทถูกห่มด้วยผ้าห่มสีขาวสะอาด เผยให้เห็นเพียงหัวมังกรเล็กจ้อย
ดวงตาสีทองเป็นประกายคู่นั้นจับจ้องเธอไม่กะพริบ
“ฉันว่าเธอตั้งใจใช่ไหม?” ซินเดอเรลล่าถาม
แม้จะพูดไม่ได้ แต่นีดก็เชิดคอขึ้นสูง
เขาตั้งใจทำแบบนั้นจริง ๆ
คิดจะมาแสดงความรักหวานชื่นต่อหน้าเขางั้นหรือ ไม่มีทาง!
“พรืด~”
พอเห็นท่าทางของนีด ซินเดอเรลล่าก็กลั้นหัวเราะไม่ไหว เธอหลุดหัวเราะพรืดออกมา
น่ารักเกินไปจริง ๆ
เห็นเธอหัวเราะอย่างมีความสุข นีดก็กระโดดเข้าไปหาแล้วงับชายชุดนอนของเธอ ดึงให้ถอยกลับมา
พรุ่งนี้พิธีบูชาก็จะเริ่มแล้ว รีบดูดซับ ‘พลังแห่งเจ้าหญิง’ สักหน่อยดีกว่า
แต่ซินเดอเรลล่าในตอนนี้กลับไม่มีอารมณ์จะนอนเลยสักนิด พิธีบูชาในวันพรุ่งนี้ทำให้เธอตื่นเต้นจนแทบรอไม่ไหว
“เธอนอนก่อนได้เลยนะ เจ้าตัวเล็ก”
ซินเดอเรลล่าอุ้มนีดขึ้นวางบนเตียง “ฉันเอาชุดไปเก็บก่อน ไม่ต้องรอฉันนะ”
พูดจบ เธอก็ลูบหัวนีดเพื่อปลอบโยน ก่อนจะถือชุดกระโปรงสีทองเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว
ฝีเท้าของเธอเบาหวิวเปี่ยมด้วยความร่าเริง คลอเสียงฮัมเพลงอันไพเราะ
ความคาดหวังของหญิงสาวช่างเป็นความสุขเสียจริง
โดยเฉพาะเจ้าหญิงในเทพนิยาย ส่วนใหญ่มักหลงรักจนไม่ลืมหูลืมตา
นีดเข้าใจเรื่องนี้ดี เขาจึงไม่เคยคิดจะเปิดโปงแผนหลอกลวงนี้ล่วงหน้า
ข้อแรก เขาไม่มีพลังพอ
ข้อสอง เจ้าหญิงในเทพนิยายไม่ยอมฟังใครจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าไม่ทำให้ซินเดอเรลล่าตัดใจจากเจ้าชาย แล้วเขาจะครอบครองเธอไว้คนเดียวได้อย่างไร
ขณะที่นีดกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องวันพรุ่งนี้ คิทก็เดินไปตามทางเดินที่ปูด้วยพรมแพร จนมาถึงห้องทรงอักษรของกษัตริย์
กษัตริย์กับราชินีรอเขาอยู่แล้ว ภายในห้องไม่มีนางกำนัลแม้แต่คนเดียว
“มอบชุดให้นางแล้วหรือ?” กษัตริย์ตรัสถาม
“ครับ ซินเดอเรลล่าชอบมาก” คิทตอบ
“แล้วมังกรตัวนั้นล่ะ?”
“อยู่ในห้องครับ”
กษัตริย์พยักหน้า ตรัสเสียงขรึมว่า “ดี พรุ่งนี้เช้าต้องไม่มีอะไรผิดพลาดเด็ดขาด”
“...”
คิทไม่ได้ตอบ ราชินีถอนพระทัย “แม่รู้ว่าลูกชอบซินเดอเรลล่ามาก คิท”
“ถ้ามังกรตัวนั้นไม่กลายพันธุ์ ซินเดอเรลล่าก็คงได้เป็นภรรยาของลูก พวกเราก็ชอบนางมาก แต่ตอนนี้...”
“ผมทราบครับ ท่านแม่!”
คิทพูดแทรก “ผมรู้ว่าอะไรสำคัญที่สุด”
ราชินีทอดพระเนตรคิทซึ่งมีสีหน้าสงบนิ่ง แล้วถอนพระทัยอีกครั้ง
ส่วนกษัตริย์กลับทรงพอพระทัย พระโอรสของพระองค์มีคุณสมบัติของผู้ที่จะเป็นกษัตริย์
มีมังกรตัวจริงอยู่ในครอบครอง อาณาจักรจึงจะผงาดขึ้นได้อย่างแท้จริง
...
เมื่อแสงไฟริบหรี่สายแรกส่องทะลุหมอกยามรุ่งอรุณ พระราชวังก็เริ่มวุ่นวายกับการเตรียมงานอย่างเป็นระเบียบ
นีดลืมตาขึ้น ดวงตามังกรสีทองวาววับขึ้นชั่วขณะ
เขากระพือปีกบินออกจากผ้าห่ม ลอยอยู่กลางอากาศ
ร่างของเขาใหญ่ขึ้นอีกนิดแล้ว ไม่มีใครสงสัยเลยว่าแขนขาที่ห้อยลงมานั้นจะคว้าจับแพะโตเต็มวัยขึ้นมาได้อย่างง่ายดายหรือไม่
“สมแล้วที่ต้องพึ่งพลังแห่งเจ้าหญิง...”
นีดสัมผัสพลังเวทมนตร์ที่เอ่อล้นอยู่ในร่าง พลางยินดีจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
เขารู้สึกว่าหากมีพลังแห่งเจ้าหญิงมากพอ อีกไม่นานก็จะเข้าสู่ช่วงโตเต็มวัยได้
มังกรเป็นสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ที่มีอายุยืนยาวก็จริง แต่การเติบโตของพวกมันก็เชื่องช้ามากเช่นกัน
จากมังกรน้อยจนเติบโตเป็นมังกรเต็มวัย มักต้องใช้เวลาหลายสิบปี
ส่วนการก้าวไปถึงจุดสูงสุดของพลัง หรือก็คือช่วงโตเต็มวัยนั้น ยิ่งต้องใช้เวลานับร้อยปี
แต่เมื่อมีพลังแห่งเจ้าหญิง นีดมั่นใจว่าจะย่นระยะเวลานี้ให้สั้นลงได้ถึงสิบเท่า
ถ้ามีเจ้าหญิงมากกว่าหนึ่งคนล่ะก็...
นีดก้มมองซินเดอเรลล่าที่กำลังหลับสนิท แล้วก็ไม่กล้าคิดต่อเลยว่าจะรวดเร็วขึ้นแค่ไหน
ก๊อก ก๊อก!
มีเสียงเคาะประตูสองสามครั้ง
นีดได้สติ แล้วกลับไปหมอบบนเตียง ทำทีนอนต่อ
เสียงเคาะดังขึ้นอีกครั้ง ซินเดอเรลล่าถูกปลุกให้ตื่น
“เชิญค่ะ”
เธอลุกขึ้นนั่งขยี้ตา ชุดนอนสีขาวเลื่อนหลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง
เหล่านางกำนัลผลักประตูเข้ามา คนที่เดินนำโค้งคำนับ
ส่วนคนที่ตามหลังหิ้วถังไม้บรรจุน้ำร้อนเต็มถัง เดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ
หัวหน้านางกำนัลเป็นหญิงวัยกลางคนสีหน้าเคร่งขรึม นางเหลือบมองนีดที่กำลังนอนอยู่ ก่อนจะเข้ามาปรนนิบัติซินเดอเรลล่าให้ลุกจากเตียง
แต่ซินเดอเรลล่าไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้
ให้คนอื่นมาปรนนิบัติ... เธอไม่ได้บอบบางถึงขนาดนั้น อีกอย่าง นางกำนัลพวกนี้ก็ไม่ใช่คนที่เธอคุ้นเคยเลยสักคน
“เอลล่าอยู่ไหนคะ?” ซินเดอเรลล่าอดถามไม่ได้
เอลล่าเป็นนางกำนัลที่เธอคุ้นเคยที่สุดตั้งแต่เข้ามาอยู่ในพระราชวัง
“นางไปที่อื่นแล้วค่ะ” หัวหน้านางกำนัลตอบ
“ไปที่ไหนคะ?”
หัวหน้านางกำนัลไม่ตอบ เพียงนำทางเธอเข้าไปในห้องอาบน้ำอันกว้างขวาง
จากนั้นก็ช่วยถอดเสื้อผ้า เผยเรือนร่างเกลี้ยงเกลาของเธอ
“อดทนสักหน่อยนะคะ คุณหนูซินเดอเรลล่า พรุ่งนี้พิธีบูชามีกฎจุกจิกน่ารำคาญอยู่มาก”
เมื่อนึกถึงเรื่องที่คิทเล่าถึงความยุ่งยากของพิธีบูชาในวันนี้ ซินเดอเรลล่าจึงไม่ได้ถามอะไรต่อ
พวกนางกำนัลโปรยกลีบดอกไม้และเครื่องหอมลงในสระน้ำร้อนที่มีไอระเหยลอยกรุ่น...
กลิ่นหอมเข้มข้นอบอวลไปทั่วห้องอาบน้ำ
นีดเองก็ถูกปลุกขึ้นมา นางกำนัลอุ้มเขาเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ
เอ๊ะ?
ฉันต้องอาบน้ำด้วยเหรอ?
ขณะที่สมองของนีดยังมึนงง เขาก็ถูกอุ้มเข้ามาในห้องอาบน้ำเสียแล้ว
ขาวผ่อง บอบบาง... ทำเอาเขามึนตาลายไปหมด
ซินเดอเรลล่ารับตัวเขาจากมือนางกำนัลอย่างยินดี ลูบเกล็ดสีดำของเขาเบา ๆ
“เธอก็จะอาบน้ำด้วยเหรอ? ถ้าอย่างนั้นฉันจะอาบให้สะอาดหมดจดเลย ดีไหม?”
ขาเรียวขาวผ่องของเธอก้าวลงไปในอ่าง น้ำในสระกระเพื่อมเป็นระลอก
น้ำที่มีไอร้อนลอยกรุ่นไม่ได้ร้อนอย่างที่คิด ความร้อนสบาย ๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ราวกับกำลังแช่อยู่ในนมอุ่น
“หืม? ทำไมไม่ขยับแล้วล่ะ?”
ซินเดอเรลล่าก้มมอง แล้วพบว่าเจ้าตัวเล็กในอ้อมแขนกำลังจ้องบางสิ่งไม่กะพริบ
ความรู้สึกประหลาดผุดขึ้นในใจ จนเธอเริ่มรู้สึกเขินอายขึ้นมานิด ๆ
ราวกับว่า... มีใครบางคนกำลังมองอยู่จริง ๆ
ซินเดอเรลล่าวางนีดลงเงียบ ๆ แล้วค่อย ๆ ย่อตัวลงไปในน้ำ
แก้มของเธอแดงก่ำแล้ว
คงเป็นเพราะไอน้ำร้อนกระมัง
ทันใดนั้นเหล่านางกำนัลก็กรูกันเข้ามา ใช้ผ้าหยาบชุบน้ำอุ่นปิดตาเธอไว้
ซินเดอเรลล่าปล่อยให้นางกำนัลช่วยชำระล้างร่างกาย ใช้แปรงขนนุ่มขัดลำคอและหน้าอก...
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เหล่านางกำนัลก็อาบน้ำให้เธอเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ส่วนนีดกำลังพ่นน้ำอย่างเบื่อหน่าย พ่นได้ไกลขึ้นทีละนิด
“ฮึ ๆ”
ซินเดอเรลล่าถูกท่าทางของเขาทำให้หัวเราะ เป็นเจ้าตัวเล็กจริง ๆ
เมื่อครู่เธอคิดอะไรอยู่กันนะ...
นางกำนัลสางผมยาวของเธอต่อ ชโลมน้ำหอมกลิ่นแปลกประหลาด แล้วช่วยสวมชุดกระโปรงสีทองกับรองเท้าสีทองให้
หัวหน้านางกำนัลสวมสร้อยคอทองคำหนักอึ้งและกำไลทองคำให้เธอ ทั้งสองชิ้นมีอักขระลึกลับสลักอยู่
นางกำนัลสองคนช่วยกันยกกระจกบานยาวสูงสามฉื่อออกมา
ซินเดอเรลล่าในกระจกมีผมหยิกยาวสีเหลืองอ่อน นุ่มสลวยเป็นประกาย ช่วยขับดวงตาของเธอให้เด่นชัด
คอเสื้อเปิดเผยลำคอขาวผ่องระหง สร้อยคอทองคำเปล่งประกายเจิดจ้า
“คุณหนูซินเดอเรลล่างดงามจริง ๆ ราวกับเจ้าหญิงเลยนะคะ”
หัวหน้านางกำนัลเอ่ยชมขึ้นมาอย่างกะทันหัน “องค์ชายต้องหลงใหลคุณหนูแน่นอนค่ะ”
ซินเดอเรลล่ายิ้มเขิน ๆ พลางเม้มริมฝีปาก
พอผ่านวันนี้ไป เธอก็จะแต่งงานกับคนรักแล้ว
แต่นีดที่อยู่ข้าง ๆ รู้ดีว่านี่คือรอยยิ้มครั้งสุดท้ายของเธอในวันนี้
เขาแค่ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองจะสู้กับแม่มดไหวหรือเปล่า
ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
...