ท้องฟ้าแจ่มใส
บนสนามหญ้าเรียบกว้างหน้าพระราชวัง คิทเจ้าชายกับซินเดอเรลล่านั่งอยู่ด้วยกัน
เหล่าสาวใช้ที่อยู่ไกลออกไปพากันกระซิบกระซาบนินทาอยู่เบื้องหลัง
“ดูสิ! เจ้าชายกับคุณหนูซินเดอเรลล่าช่างเหมาะสมกันเหลือเกิน”
“ใช่แล้ว ช่างงดงามจริง ๆ…”
“พวกเขาคุยอะไรกันอยู่นะ? ฉันเดาว่าต้องเป็นเรื่องงานแต่งงานแน่ ๆ”
“ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว”
ตลอดสองวันที่ผ่านมา ทุกคนในพระราชวังต่างคิดว่าทั้งคู่เป็นคู่ที่เหมาะสมกันอย่างสมบูรณ์แบบ
คนหนึ่งคือเจ้าชายหนุ่มรูปงาม ส่วนอีกคนคือหญิงสาวผู้เลอโฉมและจิตใจดี
แต่เห็นได้ชัดว่าพวกนางล้วนเดาผิด
“เธอให้อะไรมันกิน?” คิทถาม
“ก็ไม่มีอะไรมาก แค่นมกับเนื้อสัตว์ แล้วก็อาจจะมีถั่วบ้างนิดหน่อย?” ซินเดอเรลล่าตอบอย่างไม่แน่ใจ
“แล้วมัน…”
คิทมองนีดที่นอนหมอบอยู่บนตักของซินเดอเรลล่า ชั่วขณะหนึ่งเขานึกไม่ออกว่าควรพูดอะไร
เพราะมันเปลี่ยนแปลงไปมากจริง ๆ
เพียงสองวัน ร่างกายของนีดก็ใหญ่ขึ้นหนึ่งรอบ แขนขาแข็งแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ถ้าก่อนหน้านี้มันยังเป็นลูกมังกร ตอนนี้ก็เติบโตพ้นช่วงนั้นไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะมันยังไม่มีพลังเวทมนตร์ คิทก็คงสงสัยว่ามันพ่นลาวาไฟมังกรออกมาได้แล้ว
“เจ้าตัวเล็กคงกำลังจะโตแล้วล่ะ”
ซินเดอเรลล่าก้มลงลูบมัน
นางดีใจมากกับการเปลี่ยนแปลงของนีด ก่อนหน้านี้นางเป็นห่วงว่ามันจะผอมแห้งเกินไป
“ตอนนี้ฉันเริ่มอุ้มมันไม่ไหวแล้ว”
ซินเดอเรลล่าออกแรงยกนีดขึ้นจากตัก “โอ้ ดูสิ ลองมาอุ้มดูเร็ว”
พอได้ยินเช่นนั้น นีดกลับมุดเข้าไปในอ้อมอกของหญิงสาวทันที ดูดซับ ‘พลังแห่งเจ้าหญิง’ ต่อไป
“……”
“ดูเหมือนมันจะชอบเธอมากกว่านะ”
คิทวางท่ามีสง่าอย่างเจ้าชาย พลางหยอกล้อว่า “ไม่แน่ว่าอาณาจักรนี้อาจมีอัศวินมังกรในตำนานปรากฏตัวขึ้นก็ได้”
“ถ้าอย่างนั้นมันคงเหนื่อยน่าดู”
ซินเดอเรลล่าอธิบายกับคิทอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย “มันติดคนมาก แม้แต่ตอนนอนก็ยังต้องนอนด้วยกัน บางทีมันอาจจะยังเด็กเกินไป”
คิทมองนีดแล้วเผยรอยยิ้มแปลกประหลาด “ก็เป็นอย่างนั้นแหละ พอโตขึ้นก็หายเอง…”
พอเห็นอีกฝ่ายยิ้ม ซินเดอเรลล่าก็พลอยมีความสุขขึ้นมา แล้วเริ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงสองวันที่ผ่านมา
หญิงสาวที่กำลังมีความรักมักชอบทำเช่นนี้ ซินเดอเรลล่าไม่ได้พบคิทมาสองวันแล้ว
แต่ยังพูดได้ไม่กี่คำ คิทก็ขัดจังหวะเสียก่อน
“ซินเดอ ฉันมีเรื่องจะบอกเธอ”
“เรื่องอะไรหรือ?”
“อีกไม่กี่วัน ราชวงศ์จะจัดพิธีบูชา ถึงตอนนั้นเธอก็มาร่วมด้วย”
“พิธีบูชาหรือ?” ซินเดอเรลล่าถามอย่างสงสัย
“อืม”
คิทพยักหน้า “นี่เป็นประเพณีของอาณาจักร ก่อนจัดงานแต่งงานต้องประกอบพิธีบูชาบรรพบุรุษก่อน”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หญิงสาวก็เขินอายขึ้นมาเล็กน้อย นางเอ่ยเสียงเบาว่า “ถ้าอย่างนั้น…”
“เอาละ”
คิทกลับลุกขึ้นยืนทันที “พรุ่งนี้ตอนเย็นชุดพิธีการจะถูกส่งไปที่ห้องของเธอ แค่สวมมันก็พอ”
พูดจบ เขาก็เดินจากไปโดยไม่รอให้ซินเดอเรลล่าทันได้ตอบสนอง
“……”
ซินเดอเรลล่ามองแผ่นหลังที่ลับหายไป ความเขินอายเมื่อครู่พลันแฟบลงราวกับลูกโป่งที่ลมรั่ว
ไม่ได้เจอกันตั้งสองวัน แล้วจะเดินจากไปแบบนี้เลยหรือ?
สัมผัสชื้น ๆ บนแก้มทำให้นางได้สติกลับคืนมา
ก้มลงมอง ก็เห็นนีดกำลังหดลิ้นยาวสีชมพูชุ่มชื้นกลับเข้าปาก ราวกับกำลังลิ้มรสของอร่อยบางอย่างอยู่
“เธอกำลังปลอบฉันอยู่หรือ?” ซินเดอเรลล่าถามเสียงเบา
เปล่า ฉันกำลังกินของอยู่
นีดไม่สนใจหญิงสาวที่สมองถูกความรักเติมจนเต็ม แล้วยื่นลิ้นออกมาเลียอีกครั้ง
พลังแห่งเจ้าหญิงสายหนึ่งถูกดูดซับเข้าสู่ร่างกายและแปรเปลี่ยนเป็นพลังเวทมนตร์
“เลียแบบนี้สบายที่สุดแล้ว”
นีดทำหน้าอิ่มเอมใจ
นับตั้งแต่ดูดซับพลังแห่งเจ้าหญิงในคืนนั้น เขาก็พบวิธีกิน…หรือพูดให้ถูกคือวิธีดูดซับ ‘พลังแห่งเจ้าหญิง’ อยู่สองแบบ
แบบแรกคือดูดซับด้วยการดม
แค่ได้อยู่ข้างซินเดอเรลล่า พลังงานที่แผ่ออกมาก็จะถูกดูดเข้าสู่ร่างกายของเขาเอง
แต่วิธีนี้ช้าที่สุด
แบบที่สองคือดูดซับด้วยการเลียหรือกัด
วิธีนี้ดูดซับได้เร็วที่สุด แต่ก็ยุ่งยากที่สุดเช่นกัน
เขาคงกัดซินเดอเรลล่าค้างไว้ตลอดไม่ได้หรอก เว้นแต่จะอยากถูกมองว่าเป็นบ้าเพราะโรคพิษสุนัขบ้า
แต่นอกจากสองวิธีนี้แล้ว นีดรู้สึกว่าน่าจะยังมีวิธีที่สาม
เพียงแต่เขาทดลองไม่สำเร็จสักที
แต่ก็ไม่เป็นไร สองวันที่ผ่านมาเขาแทบจะอยู่ข้างซินเดอเรลล่าไม่ห่าง
กลางวันดม กลางคืนกัด ผ่านไปสองวันก็ได้ผลลัพธ์ยอดเยี่ยม
ตอนนี้เขาเติบโตพ้นช่วงลูกมังกรไปอย่างสมบูรณ์ เกล็ดแข็งขึ้น ปีกก็กว้างใหญ่ขึ้น
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ ลาวาไฟมังกร
เมื่อมีพลังเวทมนตร์แล้ว นีดก็พ่นมันออกมาได้ ถึงจะยังไม่รู้ว่ารุนแรงแค่ไหนก็ตาม
แต่แค่นี้ยังไม่พอ!
คิทบอกมาแล้วว่าอีกไม่กี่วันจะมีพิธีบูชาด้วยเลือด
ก่อนถึงตอนนั้น เขาต้องมีพลังเวทมนตร์มากพอที่จะพาซินเดอเรลล่าหนีไป
เพราะนี่คือเสบียงที่เขาพึ่งพาเพื่อความอยู่รอด
และเขาต้องทำให้ซินเดอเรลล่าตัดใจจากเจ้าชายให้ได้ด้วย
ความปลอดภัยของอาหารสำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด!
“ที่จริงฉันก็เข้าใจนะว่าเจ้าชายต้องจัดการธุระมากมาย…”
ซินเดอเรลล่าพูดกับตัวเอง คล้ายกำลังปลอบใจตนเองอยู่
นีดถึงกับพูดไม่ออก จะถูกเอาไปเป็นเครื่องสังเวยอยู่แล้ว ยังจะฝันหวานอีก
ขอฉันกัดสักคำก่อน!
นีดกระโจนเข้าใส่ทันที ซินเดอเรลล่าร้องอุทานแล้วหงายหลังลงบนสนามหญ้า
มังกรหนึ่งตัวกับหญิงสาวหนึ่งคนหยอกล้อกัน เสียงหัวเราะร่าเริงของหญิงสาวก้องไปทั่วสนามหญ้า
ตลอดสองวันถัดมา นีดพยายามหนักยิ่งกว่าเดิม
ขณะเดียวกัน คิทเจ้าชายก็เปลี่ยนจากท่าทีตามปกติ หันมาใช้เวลาอยู่เป็นเพื่อนซินเดอเรลล่าอย่างเต็มที่
ราวกับคนรักที่สมบูรณ์แบบ
……
ยามค่ำคืน ในห้องของซินเดอเรลล่า
“เธอชอบชุดนี้ไหม ซินเดอที่รัก?”
เจ้าชายชูชุดกระโปรงพิธีการให้หญิงสาวตรงหน้าดู
ซินเดอเรลล่าลูบเนื้อผ้านุ่มละมุนราวสายน้ำอย่างยินดี “ชอบมากเลยเพคะ เจ้าชาย”
“ชอบก็ดีแล้ว พิธีบูชาเป็นประเพณีของอาณาจักร ต้องสวมชุดสีทอง”
คิทยิ้ม “กระโปรงสีทองเหมาะกับเธอมาก เธอยังต้องสวมหน้ากากทองคำและเครื่องประดับทองคำอีกหลายชิ้นด้วย พรุ่งนี้ฉันจะขอบคุณบรรพบุรุษที่ทำให้ได้พบหญิงงามเช่นเธอ…ว่าที่ราชินีของฉัน”
ว่าที่ราชินี…ภรรยา…
ซินเดอเรลล่ารู้สึกเขินอายเล็กน้อย
นางเฝ้ารอวันแต่งงานมานานแล้ว รอวันที่จะได้เป็นภรรยาของเขา
“พอพิธีบูชาพรุ่งนี้เสร็จ เราก็จัดงานแต่งงานกันได้แล้ว”
คิทกล่าวขอโทษอีกครั้ง “ซินเดอ ฉันขอโทษจริง ๆ ฉันเกือบอยากยกเลิกประเพณีนี้ไปเสียแล้ว”
“ฮ่า ๆ ๆ”
ซินเดอเรลล่าหัวเราะเบา ๆ “ถ้ากษัตริย์กับราชินีได้ยินเข้า คุณคงโดนดุแน่”
“พวกเขาไม่มีทางได้ยินหรอก” คิทยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “อีกอย่าง ฉันก็รู้สึกขอบคุณบรรพบุรุษอยู่เสมอ”
เขาจ้องมองหญิงสาวอย่างลึกซึ้ง “อยากให้เธอมาเป็นภรรยาของฉันเดี๋ยวนี้เลยจริง ๆ”
“……ขอบคุณที่จริงใจกับฉันนะ” ซินเดอเรลล่าพึมพำออกมา
มีผู้คนมากมายที่นางอยากขอบคุณ ทั้งมารดาและบิดา นางฟ้าแม่ทูนหัว ตลอดจนทุกคนที่เคยช่วยเหลือนาง
นางถูกแม่เลี้ยงกับพี่สาวต่างแม่กลั่นแกล้ง ถูกบังคับให้ทำงานบ้านหนักหน่วงจนเนื้อตัวเปื้อนฝุ่นไปหมด จึงถูกเรียกว่า “ซินเดอเรลล่าผู้พองามด้วยเถ้าถ่าน”
แต่เรื่องเหล่านั้นก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้นางมีชีวิตที่ดี และได้พบรักแท้ของตนเอง—เจ้าชายที่รักซึ่งอยู่ตรงหน้า
‘ซินเดอเรลล่าผู้พองามด้วยเถ้าถ่าน’ ในเวลานี้ช่างงดงามเหลือเกิน
คิทอดกลั้นความรู้สึกในใจไม่ไหว ค่อย ๆ โน้มตัวเข้าไปใกล้แล้วก้มหน้าลง
“โฮก!”
เสียงคำรามแหลมเล็กดังขึ้นอย่างฉับพลัน ซินเดอเรลล่ารีบผลักอีกฝ่ายออก แล้วส่ายหน้าห้ามปราม
“ทำแบบนี้ไม่ได้ คิท กษัตริย์กับราชินีเคยบอกไว้…”
……