ดั่งในนิทาน เจ้าชายจัดงานระบำและเชิญหญิงสาวทั่วอาณาจักรมาร่วมงาน
ด้วยความช่วยเหลือของนางฟ้าแม่ทูนหัว ซินเดอเรลล่าผู้พองามด้วยเถ้าถ่านสวมชุดงดงามกับรองเท้าแก้ว นั่งรถม้าฟักทองไปร่วมงานระบำ และได้พบกับเจ้าชาย
ในงานระบำครั้งสุดท้าย ซินเดอเรลล่าทำรองเท้าแก้วหล่นหายไปข้างหนึ่ง ในที่สุดเจ้าชายก็อาศัยรองเท้าข้างนั้นตามหาจนพบเธอ
นีดรู้จักกับซินเดอเรลล่าตอนที่เธอไปร่วมงานระบำเช่นกัน
เพียงแต่เขารู้ว่างานระบำครั้งนี้แตกต่างจากในนิทานมาตั้งแต่ต้นแล้ว
จุดประสงค์ของการจัดงานระบำไม่ใช่เพื่อเลือกหญิงสาวที่เจ้าชายพึงใจ แต่เพื่อชุบชีวิตไข่มังกรอีกฟองหนึ่ง
ไข่มังกรที่กลายเป็นหิน
ในอาณาจักรมีไข่มังกรอยู่ทั้งหมดสองฟอง ฟองหนึ่งคือนีดที่ข้ามมิติมา ส่วนอีกฟองกลายเป็นหินไปแล้ว
เดิมทีการฟักออกมาเป็นมังกรสักตัวก็ทำให้กษัตริย์ดีใจจนแทบคลั่งอยู่แล้ว ทว่านีดดันเป็นมังกรที่ไม่มีพลังเวทมนตร์
มังกรที่ไม่มีพลังเวทมนตร์ก็แทบไม่ต่างอะไรจากสัตว์ร้ายที่บินได้
กษัตริย์จึงเชิญแม่มดมาหวังชุบชีวิตไข่มังกรที่กลายเป็นหิน
“หญิงสาวที่บริสุทธิ์ที่สุด สายเลือดมังกรแท้ และเวทมนตร์เฉพาะตัวของข้า จะช่วยชุบชีวิตไข่มังกรฟองนี้ได้”
ตอนนั้นนีดได้ยินแม่มดพูดเช่นนี้
ไม่ต้องสงสัยเลย สายเลือดมังกรแท้หมายถึงตัวเขา ส่วนหญิงสาวที่บริสุทธิ์ที่สุดก็คือซินเดอเรลล่า
“มองแบบนี้แล้ว กลายเป็นว่าเราเปลี่ยนชะตากรรมของซินเดอเรลล่าผู้พองามด้วยเถ้าถ่านเองสินะ?”
นีดเงยหน้ามองซินเดอเรลล่าที่กำลังคุยกับเจ้าชายอย่างมีความสุข ในใจรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมาเล็กน้อย
แต่แล้วเขาก็กลับไปซุกอยู่ในอ้อมกอดนุ่มนวลหอมหวานของอีกฝ่ายต่อ
เขาเป็นมังกร ในฐานะมังกรตัวหนึ่งจะคิดแบบนั้นได้อย่างไร
“เป็นอะไรไป เจ้าตัวน้อย?”
ซินเดอเรลล่ารู้สึกถึงการขยับของนีด จึงก้มหน้าถาม
“อือ~”
นีดส่งเสียงตอบอย่างเกียจคร้าน
ความหอมหวานที่แผ่ออกมาจากพลังแห่งเจ้าหญิงทำให้เขาแทบไม่อยากขยับตัว
การอยู่ในอ้อมกอดของซินเดอเรลล่าเหมือนคนที่หนาวเหน็บมาทั้งวันแล้วได้ลงแช่นมร้อน จนกระดูกอ่อนยวบไปหมด
แต่เขาเป็นเพียงลูกมังกร เสียงร้องอ้อแอ้ของเขาทำให้ซินเดอเรลล่านึกถึงลูกสุนัขตัวน้อยที่ลุงลูกาเลี้ยงไว้
เธอนึกถึงตอนพบกับนีดครั้งแรก อีกฝ่ายดูเหมือนลูกสุนัขยิ่งกว่าตอนนี้เสียอีก
“ถ้าหิวก็เรียกเรานะ”
ซินเดอเรลล่ายื่นนิ้วชี้ไปจิ้มใต้คางของหัวมังกร
ถ้าไม่กลัวว่าแม่มดจะจับได้ว่าเขามีพลังเวทมนตร์ขึ้นมา นีดคงงับนิ้วนั้นไปแล้ว จะได้ดูดพลังแห่งเจ้าหญิงให้เต็มที่
คิดว่าเขาเป็นหมาให้หยอกเล่นหรือไง!
แต่ตอนนี้ยังดูดซับไม่ได้
แม่มดมาพบเขาทุกวัน หากเขามีพลังเวทมนตร์ขึ้นมาเมื่อไร ก็ต้องถูกจับได้แน่
สัญญาทาสของกษัตริย์ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
ถึงตอนนั้น หากบนหัวมีตราสลักทาส เขายอมตายเสียยังดีกว่า
นีดจึงเฝ้ารอโอกาสมาตลอด โอกาสที่แม่มดจะจากไป
อืม…สบายจัง…งีบสักหน่อยดีกว่า
ยิ่งคิดเปลือกตาของนีดก็ยิ่งหนักอึ้ง เขาจึงเปลี่ยนท่านอนแล้วหลับตาลง
“ฮึฮึ~”
ซินเดอเรลล่าหัวเราะเบา ๆ นิ้วชี้ยังคงจิ้มอย่างแผ่วเบา
ท่านี้ใช้กับนีดได้ผลทุกครั้ง
“แค่ก ๆ!”
คิทเจ้าชายบนโซฟากระแอมเพื่อแสดงตัวว่าตนยังอยู่ตรงนี้
“ชู่~”
ซินเดอเรลล่าทำท่าบอกให้คิทเงียบ “เจ้าตัวน้อยกำลังจะหลับแล้ว เราคุยกันเบา ๆ หน่อยนะ”
“……”
คิทรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าบรรยากาศตอนนี้ช่างไม่น่ารื่นรมย์เอาเสียเลย
เขารู้ว่ามังกรตัวนี้สนิทสนมกับซินเดอเรลล่ามาก
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนพบซินเดอเรลล่าในงานระบำครั้งแรก มังกรก็อยู่ในอ้อมกอดของเธอแล้ว
งานระบำครั้งต่อ ๆ มาก็ถูกมังกรตัวนี้ทำเอาวุ่นวายไปหมด
มันวิ่งวุ่นไปทั่วงานระบำ เกาะชายกระโปรงของเหล่าคุณนายกับคุณหนู ไม่ยอมออกมา
แม้แต่ตอนที่เขาเต้นรำ มันก็ยังคอยก่อกวน มุดไปมาภายใต้กระโปรงของซินเดอเรลล่า
ในพระราชวัง ไม่มีใครทำตัวบ้าบิ่นไปกว่ามันอีกแล้ว ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นมังกร เป็นมังกรเพียงตัวเดียวในอาณาจักร
“พวกเขาล้วนเป็นเครื่องสังเวยที่สำคัญที่สุด ยิ่งมีความผูกพันกันมากเท่าไร พิธีบูชาด้วยเลือดก็ยิ่งสำเร็จได้มากเท่านั้น”
คิทนึกถึงคำเตือนของแม่มด แล้วสะกดกลั้นความหุนหันพลันแล่นในใจ
เขาทนเห็นซินเดอเรลล่ากับมังกรสนิทสนมกันไม่ได้ที่สุด แต่ก็ห้ามไม่ได้
เช่นเดียวกับที่เขาห้ามพิธีบูชาด้วยเลือดซึ่งจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่วันไม่ได้
นี่คือคำสั่งของกษัตริย์
“คุณหนูซินเดอร์ที่รัก”
แม่มดยิ้มแล้วพูดขึ้นกะทันหัน “พวกเราต้องรีบกลับพระราชวังแล้ว พระราชินีทรงรอพบคุณไม่ไหวแล้ว”
ร่างของซินเดอเรลล่าขยับ ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงนี้ เธอก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
“ได้ค่ะ ฉันจะไปเก็บของเดี๋ยวนี้”
เธออุ้มนีดลุกขึ้น ยิ้มให้คิท แล้วกลับไปยังห้องของตน
คิทยิ้มมองอีกฝ่ายจนลับตา จากนั้นสีหน้าก็หม่นลงขณะหันไปมองแม่มด
“เจ้าจะเร่งไปทำไม? รออีกหน่อยไม่ได้เลยหรือ?”
“องค์ชาย กษัตริย์ทรงรอไม่ไหวแล้ว”
แม่มดเผยฟันสีดำเหลืองที่ขาดแหว่ง “ต่อให้ยืดเวลาออกไปอีกนาน ก็เปลี่ยนชะตากรรมของนางไม่ได้หรอก”
คิทลุกพรวดขึ้นอย่างฉุนเฉียว แล้วเดินออกไป
รถม้าพาซินเดอเรลล่ากลับไปยังพระราชวัง และเธอก็ได้เข้าพักในห้องที่หรูหราอย่างยิ่ง
แต่วันรุ่งขึ้น นีดกลับไม่เห็นแม่มดเลยตลอดทั้งวัน
ทหารยามที่ลาดตระเวนมีจำนวนมากขึ้น ซินเดอเรลล่ากับเขาไปที่ไหนก็มีสาวใช้ตามไปด้วย
แม้แต่เจ้าชายก็ไม่ปรากฏตัว
ความเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้นีดใจหนักอึ้ง ขณะเดียวกันก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา
แม่มดลงมือแล้ว พิธีบูชาด้วยเลือดกำลังจะเริ่ม
และโอกาสที่เขาเฝ้ารอมาตลอดก็มาถึงแล้ว
คืนนั้นนีดวิ่งเข้าไปในห้องของซินเดอเรลล่าโดยตรง
อีกฝ่ายเพิ่งอาบน้ำเสร็จ กำลังนั่งเช็ดผมอยู่บนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง
ชุดผ้าไหมห่อหุ้มร่างกายที่ยังมีเค้าความเยาว์วัยของหญิงสาวไว้ทั่วห้องอบอวลด้วยกลิ่นหอมหวานสดใสของวัยเยาว์
พลังแห่งเจ้าหญิงนั้นชวนให้นีดน้ำลายสอ
“เจ้าตัวน้อย มาที่นี่ได้ยังไง?”
เมื่อเห็นร่างเล็ก ๆ ของนีดบุกเข้ามา ดวงตาซินเดอเรลล่าก็เป็นประกาย เธอลุกขึ้นยืน ตั้งใจจะเข้าไปอุ้มเขา
แต่นีดกลับดันประตูบานหนักด้วยหัวของตัวเอง
ท่าทางเช่นนี้ทำให้ซินเดอเรลล่าสงสัย ปกติเขาจะพุ่งเข้ามาซุกในอ้อมกอดเธอแท้ ๆ
“เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
ซินเดอเรลล่าปิดประตู แล้วย่อตัวลงถามด้วยความสงสัย
นีดไม่สนใจเธอ แล้วมุ่งหน้าไปปิดหน้าต่างต่อ
พอทำเสร็จ เขาก็กระโจนขึ้นเตียง มุดเข้าไปในผ้าห่มกำมะหยี่ แล้วส่งเสียงจิ๊บ ๆ ใส่ซินเดอเรลล่า
“อยากนอนเหรอ? นอนด้วยกันไหม?” ซินเดอเรลล่าถามอย่างสงสัย
นีดพยักหน้าอย่างแรง ดวงตาสีทองที่มีรูม่านตาเรียวยาวจับจ้องอีกฝ่ายตรง ๆ แถมยังจงใจทำสีหน้าท่าทางน่าสงสาร
ซินเดอเรลล่าอดยิ้มไม่ได้ เธอลูบหัวมังกรน้อย
“งั้นรอให้เราเช็ดผมให้แห้งก่อนนะ”
เมื่อเธอล้มตัวลงนอน ห้องก็ตกอยู่ในความมืด
ซินเดอเรลล่ากอดนีดพลางพูดกับตัวเองว่า “วันนี้ทำไมถึงไม่เห็นองค์ชายเลยนะ?”
“แล้วพวกทหารยามก็ดูเปลี่ยนไปด้วย”
“เจ้าคิดว่ายังไง?”
“……”
“อ๊ะ ขอโทษที ลืมไปว่าเจ้าพูดไม่ได้”
ซินเดอเรลล่ายิ้มอย่างเขินอาย แล้วเริ่มเล่าถึงวันแรกที่ย้ายเข้ามาอยู่ในพระราชวัง
เธอบอกว่ารู้จักเพื่อนใหม่คนหนึ่ง เป็นสาวใช้ชื่อเอลล่า และยังมีของแปลกใหม่อีกมากมายในพระราชวัง
จากนั้นเธอก็พูดถึงคิทเจ้าชาย ท่าทางเหมือนหญิงสาวกำลังตกหลุมรักอย่างเต็มที่
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ด้วยกัน เธอก็เป็นแบบนี้ แต่ตอนนี้นีดไม่มีอารมณ์ฟังเลยสักนิด
เขาแค่อยากให้ซินเดอเรลล่ารีบหลับเสียที
ในที่สุดหลังจากผ่านไปนาน อีกฝ่ายก็หลับไป
นีดค่อย ๆ มุดออกจากอ้อมกอดของซินเดอเรลล่าอย่างระมัดระวัง ความมืดไม่ส่งผลต่อดวงตาของเขาแม้แต่น้อย
หญิงสาวหลับอย่างสงบสุข ใบหน้าเปี่ยมความสุขราวกับเรื่องราวในนิทานจบลงอย่างงดงาม
แต่…
นีดส่ายหน้า รูม่านตาเรียวยาวของเขาเปล่งประกาย ราวกับแสงสีทองร้อนระอุสองจุดในความมืด
เขามองเห็นพลังงานสีขาวเรืองรองภายในร่างของซินเดอเรลล่า มันเข้มข้นและแผ่ออกมาจากร่างกายของเธอ
“กิน…กิน…”
นีดไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก้มลงงับใบหน้าของหญิงสาว
ทันใดนั้น พลังงานสายหนึ่งก็ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา
นีดหลับตาลง สัมผัสได้ถึงคลื่นสีแดงเพลิงและวังวนที่ปั่นป่วน ราวกับมหาสมุทรในราตรีอันมืดมิด
…