"พี่ชาย"
หลินชิวเอ่ยขึ้นทันใด
จางฉีหลินมองเขาอย่างเงียบๆ
"วันที่เราต้องหลบๆ ซ่อนๆ ลงใต้ดินขุดสุสานแบบนี้ นายว่าเราจะไปได้อีกนานแค่ไหน?"
จางฉีหลินไม่ตอบ คำถามนี้ไม่จำเป็นต้องตอบ
"ความเสี่ยงสูง รายได้ต่ำ กินมื้อนี้ไปไม่รู้มื้อหน้า โชคไม่ดีไปเจอผีดิบเข้า หรือแบบเมื่อกี้เจออุโมงค์ถล่ม ชีวิตก็จบสิ้น"
หลินชิวพูดไปเรื่อยๆ ตามใจตัวเอง
"นายตามหาอดีตของนาย ฉันก็หาทางรอดของฉัน แต่สุดท้ายแล้ว ตอนนี้เราต่างก็เป็นคนที่อยู่ในที่แสงสว่างส่องไม่ถึงเหมือนกัน"
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพลิกประเด็นทันที
"อยากเปลี่ยนวิถีชีวิตไหม?"
"กินเงินเดือนหลวง เข้าระบบ ใช้ชีวิตอย่างคนปกติ"
ท่าทางของจางฉีหลินไม่เปลี่ยนแปลง
"พลังของประเทศชาติ แข็งแกร่งกว่าพวกเราสองคนที่ไปมั่วซั่วอยู่ในป่าลึกเขาสูงเป็นหมื่นเท่า"
หลินชิวพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นจนไม่อาจโต้แย้งได้
"นายอยากได้ความทรงจำคืนของนาย ต้องค้นดูเอกสารลับมหาศาล ต้องใช้เครือข่ายผู้คนมากมายเพื่อออกสำรวจสืบสวน ต้องมีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูลได้อย่างไม่มีอุปสรรค"
"สิ่งเหล่านี้ มีเพียงคำสองคำว่า 'ประเทศชาติ' เท่านั้น ที่จะมอบให้นายได้"
คำพูดนี้ ตัดตรงจุดอ่อนของจางฉีหลินอย่างแม่นยำ
การตามหาที่เขาทำมานาน ตกอยู่ในทางตันมานานแล้ว การสู้เพียงลำพังก็ไม่ต่างจากงมเข็มในมหาสมุทร
ลูกกระเดือกของจางฉีหลินขยับ ดูเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง
"นายคิดว่าฉันเปลี่ยนไปหรือเปล่า?"
หลินชิวพูดแทรกขึ้นมาก่อน พูดจั่วหัวเสีย
"ตั้งแต่ขึ้นมาจากสุสาน ฉันเหมือนเป็นคนละคน"
เขาลุกขึ้นยืน ปรบฝุ่นบนเสื้อผ้าออก
"เพราะว่าเมื่อก่อน ฉันไม่ได้พูดความจริงกับนาย"
"ฉันชื่อหลินชิว ใช่แล้ว แต่ฉันไม่ได้เป็นแค่โจรขุดสุสานที่เก่งวิชาเดินป่าหาจุดสุสานเท่านั้น"
เขาสบสายตาที่จับจ้องของจางฉีหลิน แล้วเอ่ยทีละคำ
"ฉันเป็นนักฮวงจุ้ย นักฮวงจุ้ยตัวจริง"
"เขาบอกว่า..."
"ฉันจะเล่าให้ฟัง"
"ฉันเป็นทายาทตำราห้าดาวสวรรค์ ศิลปะแห่งเขาสายธาร แพทย์ ชะตาชีวิต โหงวเฮ้ง ดูดวง ฉันมีความสามารถพวกนี้ ไม่ได้เรียนมาจากในสุสาน แต่เป็นวิชาที่สืบทอดกันในตระกูล เมื่อก่อนฝีมือยังไม่ถึงขั้น เก็บซ่อนไว้ ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องซ่อนอีกแล้ว"
เขาชี้ไปที่พื้นที่ว่างที่เพิ่งต่อสู้กันเมื่อครู่
"ไม้เท้าเมื่อกี้หลายสิบกระบวน นายคิดว่าโจรขุดสุสานธรรมดาๆ จะรับมือได้หรือ?"
หลักฐานอยู่ตรงหน้า
วิชากระบี่โบราณที่ดุดัน วิชาที่แม่นยำต่อจุดตายบนร่างกายมนุษย์ ล้วนไม่ใช่สิ่งที่คนขุดสุสานที่อาศัยประสบการณ์จะครอบครองได้
จางฉีหลินเงียบไป
ทุกคำที่หลินชิวพูด ตกลงบนผืนน้ำในใจที่เคยสงบนิ่งของเขา
เขาอยู่คนเดียวมาโดยตลอด เดินทางในความมืด ตามหาอดีตที่สูญหาย
การปรากฏตัวของหลินชิว ดั่งแสงสว่างที่เข้ามาโดยไม่คาดคิด
ตอนนี้ แสงนี้บอกเขาว่า สามารถดึงเขาออกจากอุโมงค์มืดมิดที่ไม่มีที่สิ้นสุด ไปสู่ถนนใหญ่ที่ไปถึงสรวงสวรรค์ได้โดยตรง
"ฉันต้องการจัดตั้งหน่วยงานหนึ่ง จัดการเรื่องบางอย่างที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถอธิบายได้ แก้ปัญหาให้ประเทศชาติ"
หลินชิวพูดความจริงทั้งหมด
"หน่วยงานนี้ ต้องการสถานะทางการ และก็ต้องการคู่หูที่ไว้ใจได้"
"พี่ชาย คนแรกที่ฉันนึกถึง คือนาย"
"ฉันต้องการฝีมือนาย นายก็ต้องการพื้นที่ที่ฉันให้"
"เรา ต่างได้ประโยชน์ทั้งคู่"
หลินชิวพูดจบ ก็ไม่พูดอะไรอีก รอคอยการตัดสินใจของจางฉีหลินอย่างเงียบๆ
เขารู้ดีว่า คำพูดนี้ จะส่งผลกระทบต่อจางฉีหลินมากแค่ไหน
นี่ไม่ใช่แค่การเปลี่ยนงาน แต่เป็นการพลิกวิถีการเอาชีวิตรอดของเขาตลอดมา
สายลมภูเขาพัดผ่าน ใบไม้ไหวเสียดสีกัน
ผ่านไปนาน
"ได้"
คำเดียว ที่หลุดจากปากจางฉีหลิน
หลินชิวยิ้มออก
เขารู้ว่า เดิมพันของเขาถูกต้อง
ความไว้วางใจที่สร้างขึ้นจากการต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ ผ่านความเป็นความตายตลอดครึ่งปีนี้ มีประโยชน์กว่าคำพูดหวานๆ ใดๆ ทั้งสิ้น
"ดี! แค่นายพูดคำนี้ก็พอแล้ว!"
หลินชิวตบขาอย่างตื่นเต้น
แต่วินาทีถัดมา ใบหน้าของเขาก็หุบลงอีกครั้ง
"เอ่อ... มีปัญหาอยู่อย่างนึง"
"เราจะติดต่อกับ 'หน่วยงาน' ได้ยังไง?"
ทั้งสองคนมองหน้ากัน
ใช่ จะติดต่อยังไง?
ตอนนี้พวกเขาอยู่กลางป่าดงเขารอยต่อซู-ลู่ สัญญาณโทรศัพท์ก็มีๆ หายๆ
ส่งจดหมายไปที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง? เขียนบนซองว่า "ถึงท่านผู้นำที่เกี่ยวข้อง โปรดเปิดอ่าน มีความลับใหญ่"?
เกรงว่าจะถูกจัดการเป็นจดหมายขยะมากกว่า
ฝากความสัมพันธ์? ผู้มีตำแหน่งใหญ่ที่สุดที่พวกเขารู้จัก ก็คือผู้ใหญ่บ้านในหมู่บ้านเท่านั้น
"เรื่องนี้... ค่อนข้างจะจัดการยากจริงๆ" หลินชิวเกาหัว รู้สึกว่าแผนเพิ่งเริ่มก็ติดขัดแล้ว
เขาเอามือไพล่หลัง เดินไปมาอยู่กับที่ สมองหมุนเร็วมาก
วิธีปกติ ไปไม่ถึงไหนแน่นอน
ต้องใช้วิธีที่ทำให้ระดับบนสั่นสะเทือน แต่ต้องไม่ทำให้พวกเขาถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามและจัดการทันที
ต้องเร็ว ตรงไปตรงมา และน่าตกตะลึง
ฝีเท้าของหลินชิวหยุดลง
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าที่ใช้มาหลายปีออกมา ยกขึ้นแกว่งไปมา
บนหน้าจอ ช่องสัญญาณ ยังคงดื้อรั้นแสดงอยู่หนึ่งขีด
แผนการหนึ่ง ก่อตัวขึ้นในใจของเขา
จางฉีหลินมองท่าทางของเขา ไม่เข้าใจความหมาย
"พี่ชาย นายเชื่อไหม มีวิธีหนึ่ง ที่ทำให้เราสามารถพบคนที่ควรพบ ได้ภายในสิบสองชั่วโมง"
"วิธีอะไร?"
หลินชิวอ้าปากยิ้ม เผยให้เห็นฟันขาวๆ
"สารภาพผิด"
จางฉีหลิน: "?"
"เราไม่ใช่โจรธรรมดา ใช่ไหม? พวกเราไม่ได้ถือขวดโหลอะไรติดมือ แต่ในหัวของเรา มีแผนที่โดยละเอียดและข้อมูลภายในของสุสานใหญ่สามสิบแห่ง"
หลินชิวพูดเร็วขึ้น ทั้งตัวเริ่มตื่นเต้น
"สิ่งเหล่านี้ เป็นเอกสารลับที่ทีมโบราณคดีแห่งชาติเฝ้าฝันถึง เป็นสมบัติล้ำค่าที่สุด"
"เราเอาสิ่งที่เรียกว่า 'ใบเบิกทาง' นี้ไปมอบตัว นายคิดว่า คนที่มารับเรา จะเป็นตำรวจสายตรวจธรรมดาๆ หรือ?"
"พวกเขาไม่กล้าไม่ให้ความสำคัญ พวกเขาต้องรายงานขึ้นไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเจอคนที่ตัดสินใจได้และเข้าใจคุณค่าของเรา"
พูดจบ เขาไม่ลังเลอีกต่อไป ปลดล็อกโทรศัพท์ กดเลขสามตัว
110
สายได้รับการเชื่อมต่อ...
......
สถานีตำรวจเทศบาล ศูนย์รับแจ้งเหตุ
พนักงานรับสายกะดึกเสี่ยวหลี่ กำลังหาว และจิบกาแฟสำเร็จรูป
หลังเที่ยงคืน สายแจ้งเหตุจะน้อยลงมาก ส่วนใหญ่เป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับการทะเลาะเบาะแว้งของเพื่อนบ้าน หรือคนเมาก่อเรื่อง
"ตี๊ด—"
สัญญาณสายเรียกเข้าใหม่สว่างขึ้น
เสี่ยวหลี่ใส่หูฟัง เอ่ยปากอย่างชำนาญ
"สวัสดีค่ะ ศูนย์รับแจ้งเหตุ 110 มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?"
ปลายสาย เสียงไฟฟ้า "แซ่ดๆ" ปนกับเสียงลม
เสี่ยวหลี่ดึงหูฟังให้กระชับขึ้น
"สวัสดีค่ะ ที่นี่ 110 มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?"
"ผม... แซ่ด... ผมจะมาสารภาพผิด"
เสียงผู้ชายฟังดูอายุน้อย
"ได้ค่ะ คุณผู้ชาย กรุณาแจ้งชื่อ และเหตุผลที่มาสารภาพผิดด้วยค่ะ"
เสี่ยวหลี่ถามตามสูตร พร้อมเตรียมบันทึกข้อมูลลงในระบบ นิ้วลอยอยู่เหนือแป้นพิมพ์
"ผมชื่อหลินชิว... แซ่ด... เป็นโจรขุดสุสาน"
"เพิ่ง... จากเขาผิงอู... สุสานใหญ่ของเจ้าเมือง... ปีนออกมา"
นิ้วของเสี่ยวหลี่หยุดนิ่ง
เธอเผลอมองพื้นที่แสดงแหล่งที่มาของสายบนหน้าจอ สัญญาณในเขตภูเขารอยต่อซู-ลู่ แย่มากจริงๆ
แต่เธอคิดว่า คงเป็นตัวเองฟังผิดมากกว่า
"คุณผู้ชายคะ เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะคะ? ขุดสุสาน?"
"ใช่" เสียงปลายสายชัดเจนขึ้นเล็กน้อย "ขุดสุสาน ลักทรัพย์ในสุสาน ขุดหลุมศพบรรพบุรุษ จะเรียกยังไงก็ได้ ผมมาสารภาพผิด ข้างๆ ผมยังมีหุ้นส่วนอีกคน"
ในศูนย์รับแจ้งเหตุ เพื่อนร่วมงานกะดึกหลายคนได้ยินคำถามที่เสี่ยวหลี่เปิดลำโพงออกมา ต่างพากันหันมามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เสี่ยวหลี่รู้สึกว่าอาชีพการงานของเธอถูกท้าทาย
เธอกลั้นอารมณ์โกรธ ใช้เสียงตอบแบบมืออาชีพที่สุด
"คุณผู้ชายคะ การแจ้งความเท็จ การก่อกวนศูนย์รับแจ้งเหตุเป็นความผิดตามกฎหมาย ขอให้คุณ..."
"ตุ๊ด... ตุ๊ด... ตุ๊ด..."
ปลายสายวางสายไปแล้ว