สีหน้าของจางฉีหลินนิ่งเฉยมาก
เขาเพียงยืดตัวตรง แล้วเชิดคางเล็กน้อยไปทางหลินชิว
ความหมายชัดเจน: นายลงไป
หลินชิวยิ้ม
วินาทีถัดมา เขาออกแรงที่ฝ่าเท้า พุ่งตรงเข้าหาจางฉีหลินทั้งตัว
หมัดตรงหนึ่งหมัด กระแสลมแหวกผ่านพร้อมเสียงหวีดแหลม
ในการรับรู้ของจางฉีหลิน ความเร็วและพลังของหมัดนี้ของหลินชิว มากกว่าที่เคยอย่างน้อยสองเท่า
เขาหลบไปทางด้านข้าง มือขวาจ่อเป็นนิ้ว เตรียมเฉือนเข้าที่เส้นชีพจรข้อมือของหลินชิว พอห้ามปรามก็พอ
นี่คือฉากที่พวกเขาซ้อมต่อสู้กันนับครั้งไม่ถ้วนในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา
หลินชิวรุก จางฉีหลินรับ แล้วภายในสามกระบวนท่า หลินชิวจะต้องถูกจับได้เสมอ
แต่ครั้งนี้ มันไม่เหมือนเดิม
ในวินาทีที่ปลายนิ้วของจางฉีหลินกำลังจะแตะถึงข้อมือหลินชิว หมัดตรงอันแข็งแกร่งไร้เทียมทานของหลินชิว กระบวนท่ากลับเปลี่ยนไปอย่างประหลาดกลางอากาศ
ความแข็งแกร่งกลายเป็นความอ่อนโยน กำปั้นกลายเป็นฝ่ามือ ในมุมที่แทบเป็นไปไม่ได้ ค่อย ๆ แตะลงบนแขนที่จางฉีหลินยื่นออกมา
ไม่ใช่ที่ข้อมือ หากแต่เป็นจุด "ชูฉี" เหนือข้อศอกขึ้นมา
พลังหนึ่งที่มีอานุภาพทะลุทะลวง ตามปลายนิ้วของหลินชิว แทรกเข้าไป
แขนขวาทั้งแขนของจางฉีหลิน ชาครึ่งหนึ่งในพริบตา
การรุกของเขาหยุดชะงักลงทันที
การต่อสู้ของยอดฝีมือ ความชะงักเพียงชั่วขณะ ก็เป็นช่องโหว่ที่ใหญ่หลวงนัก
หลินชิวได้ทีไม่ยอมหยุด ร่างกายแนบชิดเข้ามา ฝ่ามือลูบลงมาตามแขนของจางฉีหลิน ดั่งงูพิษแลบลิ้น ปลายนิ้วรัวกดผ่านจุดสำคัญหลายจุดบนหน้าอกของเขาอย่างรวดเร็ว
"ถันจง จิวเหว่ย จวี้เชวี่ย"
ทุกครั้งที่กดถูกจุดหนึ่ง ลมหายใจของจางฉีหลินก็ปั่นป่วนไปหนึ่งส่วน
เมื่อนิ้วสุดท้ายของหลินชิวหยั่งลง จางฉีหลินก็ถอยไปอยู่ห่างสามก้าวแล้ว ลมหายใจที่เคยเรียบนิ่ง เพิ่มความหอบเล็กน้อยที่แทบสังเกตไม่เห็น
เขาลดแขนที่ยังชาอยู่ลง มองไปทางหลินชิว
หลินชิวเก็บมือยืนนิ่ง ยังคงท่าทางสุภาพอ่อนโยนเช่นเดิม
"น้องชาย ยอมจำนนแล้ว" เขาพูดพลางหัวเราะเบา ๆ
จางฉีหลินไม่พูดอะไร
เขาเพียงขยับแขนที่ชาอยู่ เพื่อยืนยันว่าพลังประหลาดนั้นจางหายไปแล้ว
ไม่กี่ทีเมื่อครู่ พลัง ความเร็ว มุมของหลินชิว ล้วนควบคุมได้อย่างแม่นยำถึงขีดสุด
ที่สำคัญกว่านั้น นั่นไม่ใช่ศิลปะการต่อสู้สมัยใหม่แบบใดที่เขารู้จัก กระบวนท่าโบราณ มุ่งตรงสู่จุดอ่อนของร่างกาย แฝงกลิ่นอายที่สืบทอดกันมายาวนาน
เขาถูกสร้างขึ้นใหม่หมดแล้ว
นี่คือความคิดเดียวของจางฉีหลิน
"มาอีก"
สองคำที่หลุดจากปากจางฉีหลิน คราวนี้ท่าทางของเขา ไม่ใช่คู่ซ้อมอีกต่อไป
หลินชิวยักไหล่ กางท่าเตรียมพร้อม
บนพื้นที่โล่งกลางเขา สองเงาร่างปะทะกันอีกครั้ง
คราวนี้ จางฉีหลินเอาจริงแล้ว
การเคลื่อนไหวของเขาไม่มีการยั้งไว้แม้แต่น้อย ทุกกระบวนท่ารวดเร็วดั่งสายฟ้า พลังหนักแน่น
หลินชิวกลับเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน เขาไม่รุกชิงก่อนอีกต่อไป แต่ใช้ทักษะยุทธ์โบราณที่ผุดขึ้นในสมอง รับทุกหมัดที่เข้ามา
การโจมตีของจางฉีหลินดั่งพายุฝนที่กระหน่ำ หลินชิวคือโขดหินที่มั่นคงที่สุดกลางใจกลางพายุ
ฝีเท้าของเขาประหลาด หลบหลีกการโจมตีที่อาจถึงตายได้ในมุมที่แทบเป็นไปไม่ได้เสมอ
ท่วงท่าของเขามากมายไม่รู้จบ บ้างแข็งกร้าว บ้างอ่อนโยน สลายการรุกของจางฉีหลินไปทีละท่า
ผ่านไปกว่าสิบกระบวนท่า ทั้งคู่แยกจากกันอีกครั้ง
ขอบหน้าผากหลินชิวซึมเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ลมหายใจติดขัดบ้าง แต่ร่างกายกลับเต็มไปด้วยความคล่องแคล่วที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
เทคนิคการต่อสู้ทั้งหมดในสมอง กำลังหลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขาอย่างสมบูรณ์แบบผ่านการต่อสู้จริงครั้งนี้
จางฉีหลินยืนอยู่กับที่ มองดูหลินชิว บนใบหน้าที่ไร้อารมณ์มานานแสนนาน ในที่สุดก็มีระลอกคลื่นบางอย่าง
เขามั่นใจแล้ว หลินชิวแข็งแกร่งขึ้นจริง ๆ
ความแข็งแกร่งนี้ ไม่ใช่การพัฒนาฝีมือ แต่เป็นการก้าวข้ามระดับของชีวิต
"ทำได้ยังไง" จางฉีหลินถาม
"ฉันบอกว่าฉันไหว้ภูเขาองค์หนึ่ง เจ้าภูเขาเห็นว่ากระดูกฉันพิเศษ ก็ถ่ายทอดพลังหกสิบปีให้ฉัน นายเชื่อไหม" หลินชิวเช็ดเหงื่อ พูดเล่น ๆ
จางฉีหลินไม่ถามต่ออีก
ทุกคนย่อมมีความลับของตัวเอง
หลินชิวนั่งลงกับพื้นทันที โบกมือไปมา
"ไม่สู้แล้วไม่สู้แล้ว กำลังไม่ทัน นายตัวประหลาดนี้เก่งจริง ๆ"
เขาพูดปากว่ายอมแพ้ แต่ในใจกลับมีความสุขสุดขีด
วิชา "ศาสนาเขา" ในตำราห้าดาวสวรรค์ เจ๋งเกินบรรยายจริง ๆ!
นี่เพิ่งเริ่มต้น ก็ทำให้เขามีทุนพอที่จะต่อสู้กับน้องชายได้เกินสิบกระบวนท่า ถ้าลองศึกษาลงลึกไปอีก คงได้เหาะเหินเดินฟ้าเลยหรือเปล่า?
เขาหลับตาลง จิตใจจมดิ่งสู่ภายในสมอง
แสงสีฟ้าที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายเทคโนโลยี ลอยนิ่งอยู่ในมิติแห่งจิตสำนึกของเขาเช่นเคย
นอกจากข้อมูลสองสามชิ้นก่อนหน้านี้ ใต้แสงนั้นมีไอคอนใหม่ปรากฏขึ้นหลายอัน
[แผงข้อมูลส่วนตัว] [ร้านค้าระบบ] [ภารกิจหลัก]
หลินชิวเปิด [แผงข้อมูลส่วนตัว] ก่อน
[เจ้าบ้าน: หลินชิว]
[ระดับ: ตำราห้าดาวสวรรค์ - ขั้นเริ่มต้น]
[ความสามารถที่เชี่ยวชาญ: วิชาดูลักษณะแผ่นดิน (ชำนาญ), ศาสนาเขา - ยุทธ์โบราณภายนอก (ชำนาญ)]
[ของวิเศษประจำตัว: แผ่นฟ้าดิน]
[คะแนนหยินหยาง: 0]
แผงข้อมูลเรียบง่ายชัดเจน
คะแนนหยินหยางเป็นศูนย์ ดูเหมือนต้องหาทางได้มาด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง
เขากดเปิด [ร้านค้าระบบ] อีกครั้ง
ข้างในเต็มไปด้วยของมากมาย ตั้งแต่ยารักษาโรคไปจนถึงสมุนไพรวิเศษหายาก มีครบทุกอย่าง
เพียงแต่ของทุกอย่างเป็นสีเทา ราคาที่ติดไว้ด้านหลังนั้น พอหลินชิวเห็นแล้วแทบกระตุกตา
จนสุด ๆ
หลินชิวถอนหายใจ ออกจากร้านค้า แล้วทิ้งความหวังสุดท้ายไว้ที่ [ภารกิจหลัก]
เมื่อจิตใจของเขาสัมผัสกับไอคอนนั้น
[ติ้ง! ตรวจพบว่าเจ้าบ้านมีคุณสมบัติเพียงพอจะเปิดภารกิจหลัก]
[ภารกิจหลัก: ผู้พิทักษ์ทั่วหล้า - ได้ประกาศแล้ว!]
[คำอธิบายภารกิจ: ยอมรับความเป็นไปของสวรรค์และประชาชน ใช้วิชาหยินหยางปกป้องโชคชะตาชาติ โปรดให้เจ้าบ้านจัดตั้งหน่วยงานพิเศษที่ได้รับการรับรองจากทางการ "กรมสำรวจหยินหยาง" ภายในเวลาที่กำหนด ตรวจสอบสายพลังมังกรแห่งแผ่นดินใหญ่ ปรับกระแสธาราแห่งแผ่นดิน แก้ไขสถานการณ์ร้ายทางหยินหยาง พิทักษ์ความเจริญรุ่งเรืองของชาติ]
[ข้อกำหนดภารกิจ: 1. หน่วยงานต้องได้รับการบรรจุเป็นข้าราชการทางการอย่างเป็นทางการ 2. สมาชิกแกนหลักของหน่วยงานต้องไม่น้อยกว่าสี่คน]
ข้อมูลชุดหนึ่งหลั่งไหลเข้าสู่สมอง หลินชิวถึงกับงงไปพักหนึ่ง
กรมสำรวจหยินหยาง?
พิทักษ์โชคชะตาชาติ?
บทมันใหญ่เกินไปแล้วมั้ง!
เดิมทีเขาคิดว่า หลังจากเปิดระบบแล้ว ก็คงแค่พาน้องชายไปขุดขุมทรัพย์ตามที่ต่าง ๆ หาความลับแห่งความเป็นอมตะ แล้วขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิต
ผลปรากฏว่า ระบบจัดตำแหน่งข้าราชการพร้อมเบี้ยบำนาญให้เขาตรง ๆ
ฟังดูแล้ว หน้าที่ของ "กรมสำรวจหยินหยาง" ก็คือใช้วิชาหยินหยางจัดการเหตุการณ์เหนือธรรมชาติทุกชนิด รักษาความมั่นคงของประเทศชาตินั่นเอง
นี่ไม่ใช่เวอร์ชันเป็นทางการของ "เก้าประตูเก่า" หรือ?
ความคิดนี้ทำให้หัวใจหลินชิวเต้นไม่เป็นจังหวะไปหนึ่งจังหวะ
เสียว!...
แต่ต่อมา เขาก็เห็นข้อกำหนดแข็งตัวสองข้อนั้นทันที
การบรรจุเป็นข้าราชการทางการ?
สมาชิกแกนหลักสี่คน?
เขาก้มมองตัวเอง
หนึ่งคนเพิ่งปีนออกจากสุสานมา เป็นนายทัพขุดสุสาน บัญชีทะเบียนบ้านอาจกำลังจะถูกตัดอยู่ร่อ ๆ
ข้าง ๆ ยังมีอีกคนที่ไม่มีแม้กระทั่งบัตรประชาชน เป็นคนไร้ตัวตน
แค่สองคนนี้ จะไปเจรจากับรัฐบาลเรื่องตั้งหน่วยงานพิเศษ?
เกรงว่ายังไม่ทันพูดจบ ก็จะถูกจับส่งโรงพยาบาลบ้าในฐานะคนเสียสติ แถมยังต้องติดคุกไปอีกหลายปี
ความยากของภารกิจนี้ มันคือการเปิดด่านที่โหดที่สุดในนรกเลยทีเดียว
หลินชิวพิงต้นไม้ นิ้วเคาะเข่าโดยไม่รู้ตัว สมองหมุนเร็วสุดขีด
ตั้งหน่วยงานเองแบบกึ่ง ๆ?
ไม่ได้ ระบบต้องการ "การรับรองจากทางการ" ทางนอกระบบไปไม่รอด
ไปหุบเขาลึกหลบซ่อนตัว ฝึกฝนสิบกว่าปีแล้วค่อยออกมา?
ก็ไม่ได้อีก ภารกิจมีเวลาจำกัด ถึงไม่บอกว่านานแค่ไหน แต่ไม่มีทางเป็นแบบไม่จำกัดแน่นอน
เขาต้องการจุดพลิกเกม
จุดที่ทำให้เขาเชื่อมต่อกับทางการได้โดยตรง และทำให้อีกฝ่ายเชื่อทุกอย่างที่เขาพูด ยอมกระทั่งทำข้อยกเว้นให้เขา
เขามีอะไร?
เขามีวิชาดูหยินหยางที่ล้ำยุคนำหน้าไปไกล มีประสบการณ์เดินผ่านสุสานใหญ่สามสิบแห่งด้วยตัวเอง และมีคู่หูระดับตำนานที่เก่งกาจสุดขีด
สิ่งเหล่านี้ คือไพ่ตายที่ใหญ่ที่สุดของเขา
ความคิดหนึ่ง ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นในสมองของเขา
จางฉีหลินที่อยู่ข้าง ๆ ใช้หางตามองเขาอยู่ตลอด
ตั้งแต่เมื่อครู่ หลินชิวตกอยู่ในสภาพที่แปลกประหลาด บางครั้งขมวดคิ้ว บางครั้งคลายออก