ลู่เหมยเพิ่งมาถึงคณะนาฏศิลป์ ก็มีคนเข้ามาขวางไว้
เขาคือสวี่เยี่ยนเจ๋อ รุ่นพี่ที่เรียนสูงกว่าเธอสองชั้น เดิมทีก็เรียนอยู่ที่นครเซี่ยงไฮ้ ก่อนจะย้ายมาคณะนาฏศิลป์เมืองจิงเป่ย เพราะผู้ชายในคณะมีไม่มาก ลู่เหมยจึงจดจำเขาได้ค่อนข้างแม่น
“คณะจะสั่งตัดชุดแสดงชุดใหม่ ทุกคนต้องกรอกสัดส่วนกับส่วนสูงและน้ำหนักนะ” สวี่เยี่ยนเจ๋อยื่นแบบฟอร์มให้ “เห็นว่าเมื่อวานเธอไม่ตอบข้อความในกลุ่ม พี่เลยมาหา”
“ขอโทษนะ เมื่อวานยุ่งจนลืมไปเลย” ลู่เหมยแตะปลายจมูกพลางนึกขึ้นได้ เดิมทีเธอตั้งใจจะกลับไปกรอกแบบฟอร์มตอนกลางคืน แต่จงเยว่พาไปดื่มที่คลับ พอกลับมาก็เหนื่อยจนหลังอาบน้ำเสร็จก็เข้านอนทันที
“ไม่เป็นไร กรอกตอนนี้ก็ยังทัน อาจารย์ให้พี่ส่งให้ครบตอนบ่าย”
สวี่เยี่ยนเจ๋อหน้าตาสะอาดสะอ้าน ผิวขาว ใบหน้าได้รูปมีเส้นสายอ่อนโยน ทุกท่วงท่ามีเสน่ห์แบบคนมีความรู้ สุภาพนุ่มนวลราวหยก บุคลิกก็อ่อนโยน เป็นที่ชื่นชอบของบรรดาผู้หญิงในคณะ อาจารย์เองก็เอ็นดูเขามาก จึงมักมอบหมายให้จัดการเรื่องเล็กเรื่องใหญ่
ลู่เหมยบอกสัดส่วนกับส่วนสูงให้อีกฝ่ายจด สมาชิกส่วนใหญ่ในคณะค่อนข้างสูง บางคนสูงถึง 170 เซนติเมตร ส่วนเธอดูเหมือนจะเตี้ยที่สุดเป็นอันดับรองสุดท้าย
แต่ได้ยินมาว่าผู้หญิงโตช้า อีกหน่อยเธอก็ยังสูงขึ้นได้
พอกรอกถึงช่องน้ำหนัก ลู่เหมยก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “น้ำหนักตอนนี้ของฉันน่าจะ...”
“ถ้าไม่แน่ใจก็ไปชั่งดูสิ” สวี่เยี่ยนเจ๋อยิ้มบาง ๆ ก่อนพาเธอไปชั่งที่เครื่องชั่งน้ำหนัก
พอเห็นตัวเลข ลู่เหมยก็ประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าเธอจะอ้วนขึ้นมาตั้ง 1 กิโลกรัม
“คราวก่อนอาจารย์ยังชมว่าน้ำหนักเธอคงที่ดีอยู่เลย ผ่านไปไม่กี่วันก็เพิ่มแล้วเหรอ” สวี่เยี่ยนเจ๋อแซว