“ดูรวดเดียว 4 ตอนก็จบแล้ว เลยตั้งใจมาค้นหานักแสดงที่เล่นเป็นซือชิงหลาน ไม่เหมาะดูตอนกินข้าวเลย คนที่น้ำตาตื้นดูแล้วบีบหัวใจสุด ๆ”
“ฮ่า ๆ ไม่เป็นไรหรอกพี่สาว ก็เขายังไม่ตายนี่นา ดูต่อไปสิ เดี๋ยวมีเรื่องให้เซอร์ไพรส์แน่～”
“ใช่แล้ว ๆ ช่วงแรกแค่ดราม่านิดหน่อยเอง หลังจากนั้นก็ดีขึ้นมาก!”
“เอ่อ... หัวหน้า พวกเราพูดแบบนี้จะไม่เป็นไรจริง ๆ เหรอ...”
กระแสจากหลายเหตุการณ์เมื่อคืนก่อนรวมตัวกันจนร้อนแรง บ้างก็ดีใจ บ้างก็กลุ้มใจ พวกแอนตี้เองก็พากันโผล่มา
“คิดยังไงถึงให้ซ่งสืออันเป็นพรีเซนเตอร์เซเรอนัวร์ เขาเป็นพรีเซนเตอร์แล้วใครจะซื้อ? คิดทำลายชื่อแบรนด์ตัวเองหรือไง?”
“เปิดขายตอนแปดโมงเช้า ขำจะตาย ถ้าขายไม่ออกคงสนุกน่าดู ของชิ้นที่ถูกที่สุดยังราคาเจ็ดแปดพัน หวังให้แฟนคลับช่วยดันยอดขายให้เขาหรือไง?”
“[รูปภาพ].JPG ยังมีคนโปรโมตว่าเขาเป็นลูกเศรษฐีอีก ลูกเศรษฐีที่ไหนไปส่งอาหารกัน? ภาพลักษณ์ที่ดาราสร้างขึ้นสมัยนี้ พวกคุณยังกล้าเชื่ออีกเหรอ”
“เชี่ย รูปนี้ถ่ายตั้งแต่เมื่อไหร่ ถ่ายที่ไหน?”
ถกเถียงกันไปจนถึงเวลาเปิดขายตอนแปดโมงเช้า คนที่รอดูเรื่องสนุกต่างพากันเฝ้าหน้าเว็บทางการดูยอดขาย เพียงพริบตาเดียว นอกจากนาฬิการุ่นเดียวกันที่ยังไม่ปรากฏบนเว็บไซต์ สินค้าอื่นก็ขายหมดเกลี้ยงในพริบตา
หลายคนถึงกับอึ้ง บ้างก็ร้องว่าตัวเลขปลอมแหง ๆ!!
ทางแบรนด์นำข้อมูลหลังบ้านมาแสดงตรง ๆ แต่หลายคนก็ยังไม่เชื่อ
“คุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อแล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน! บ้าจริง ฉันไปนั่งเฝ้าหน้าร้านยังซื้อไม่ได้เลย ยังจะหวังซื้อทางออนไลน์อีกหรือไง!”
“[รูปภาพ].jpg พวกแอนตี้หยุดก่อน! ถึงฉันจะซื้อของราคาหลักแสนไม่ไหว แต่หลักพันยังพอจ่ายได้ ยิ่งเป็นทองแท้ แถมยังเข้ากับชุดได้ทุกแบบอีก!”