บ่ายวันพุธไม่มีเรียน ซ่งสืออันจึงไปรับงานพาสุนัขเดินเล่นอีกตามเคย
โกลเด้นรีทรีฟเวอร์โตวโต่ว ฮัสกี้โคโคล่า และสไปรท์ สามสหายจำเขาได้แล้ว ตอนเปิดประตูพวกมันจะไม่พุ่งเข้ามาอีก แต่จะกระดิกหางเดินวนรอบตัว รอให้เขาลูบหัวคละตัวก่อนถึงยอมออกไปเดิน
บรรดาพี่สาวที่พาสุนัขมาเดินเล่นในสวนก็รู้จักเขาแล้ว พอเจอหน้าก็ถามว่า "หนุ่มน้อย มาพาหมาเดินอีกแล้วเหรอ" มีพี่คนหนึ่งถึงกับจะแนะนำแฟนให้ ซ่งสืออันรีบบอก "อาเจ๋อ ผมยังเรียนหนังสืออยู่ครับ" แล้วจูงสุนัขสามตัววิ่งหนีไปทันที
ตกกลางคืนกลับถึงหอพัก หลังจากอาบน้ำเสร็จ เขาก็ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูหลังบ้านดีสเตชั่น
บัญชี "วันนี้สืออันกินอะไรหรือยัง" ยังเป็นเหมือนเดิม แฟนคลับสิบสองคน ยอดวิวเป็นศูนย์เรียงราย
เขาก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร ยังไงก็ตั้งใจอัดคลิปไว้บันทึกชีวิตประจำวันเล่นๆ อยู่แล้ว มีคนดูก็ดี ไม่มีก็ช่าง
เขาตัดต่อคลิปตอนพาสุนัขเดินเล่นแบบส่งๆ อัปโหลด พิมพ์ชื่อ "บันทึกพาหมาเดินเดย์ 3" พอโพสต์เสร็จก็ปิดหลังบ้าน
ฉือสวินโผล่หัวลงมาจากเตียงบน มีลูกอมอมอยู่ในปาก พูดงึมงำว่า "สืออัน วิหคมุ่งนภาจะฉายแล้วไม่ใช่เหรอ"
"เหมือนจะปลายเดือนกันยานะ"
"ก็คือสัปดาห์หน้าน่ะสิ" ฉือสวินดีดตัวลุกพรวด ลูกอมเกือบหล่น "บทของนายตอนแรกออกเลยหรือเปล่า"
"ก็น่าจะนะ อิ่งชีเป็นองครักษ์ติดตัวซื่อจื่อ ซื่อจื่อปรากฏตัวตั้งแต่ตอนแรกแล้ว"
แววตาของฉือสวินหลังแว่นสว่างโร่อย่างเห็นได้ชัด "งั้นฉันต้องรอดูตั้งแต่ตอนแรกแน่"