เพิ่งแต่งหน้าเสร็จก็โดนผู้กำกับเรียกไปถ่ายภาพเซ็ตติ้งทันที
ต้องทำยังไงให้ดูอ่อนแอ น่าสงสารที่สุดเท่าที่จะทำได้ มือเล็ก ๆ กระชากสายกระเป๋าเครื่องมือผ้าใบแน่น ดวงตาไร้เดียงสาแฝงความว่างเปล่า ดูเป็นคนไร้พิษภัย ไม่มีทางทำร้ายใคร ยืนอยู่หน้าฉากหลังที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง รอบข้างเต็มไปด้วยเศษกำแพงที่พังทลาย ยิ่งทำให้เขาดูตัวเล็กลงไปอีก
ช่างภาพกดชัตเตอร์รัว ๆ อย่างบ้าคลั่ง
ถ่ายชุดนี้เสร็จ ผู้กำกับก็สั่งให้เขาเอาผ่าตัดออกมา แต่งหน้าเหมือนเดิม ยืนตำแหน่งเดิม แต่แค่เปลี่ยนสายตาเท่านั้น
มีดผ่าตัดวางพาดอยู่ตรงหน้าแขน ปลายมีดยังมีรอยสนิมสีแดงคล้ำที่ฝ่ายพร็อพทำไว้ เขาเชิดคางขึ้นเล็กน้อย สายตามองผ่านเหนือแขนตรงเข้าหากล้อง
เด็กเร่ร่อนผู้ไร้เดียงสาเมื่อครู่หายไปในพริบตา กลายเป็นสายตาเย่อหยิ่งมองลงมาจากที่สูง ราวกับกำลังมองฝูงมดที่ติดอยู่ในเขาวงกต
คอนเซ็ปต์ความต่างที่แตกต่างกันสุดขั้วขนาดนี้ ทำให้ช่างภาพถึงกับกดชัตเตอร์ค้างไปเสี้ยววินาที
ผู้กำกับดูรูปในคอมพิวเตอร์แล้วพยักหน้าไม่หยุด ตอนนั้นเองที่เขาเห็นภาพคอนเซ็ปต์ความต่างของเต่าบนภูเขาหิมะที่สกีรีสอร์ทอาเล่อไท่
นักสกีมืออาชีพสุดเท่ใส่ชุดสกี แต่เอวกลับคาดเบาะรองก้นรูปเต่าสีเขียวไว้ ความรู้สึกผ่อนคลายทั้งเย็นชา ทั้งน่ารัก และไม่แยแสสายตาคนรอบข้าง ทำให้เขารู้สึกว่าเด็กหนุ่มคนนี้มีอะไรบางอย่างที่พิเศษมาก
พอมาดูภาพเซ็ตติ้งชุดนี้ ก็ยิ่ง confirms ว่าไม่ได้เลือกคนผิด