โลกออนไลน์ถกเถียงกันอย่างดุเดือด จนกระแสของภาพยนตร์เรื่องนี้พุ่งสูงขึ้นอีกไม่น้อย
ตอนหลินฟานพาอีกฝ่ายมาส่งถึงวิลล่า เขาก็เห็นกับตาว่าพี่ชายของตนหลับตาเปิดประตู ก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรง
ใบหน้าทั้งหมดจมลงไปในหมอนอิง ขาทั้งสองข้างพาดอยู่บนที่วางแขน แกว่งไกวสองสามทีก็แน่นิ่งไป
หลินฟานตกใจจนหัวใจแทบหยุดเต้น รีบเข้าไปตบไหล่ซ่งสืออันเบา ๆ “พี่! เป็นอะไรไป! ผมพาไปโรงพยาบาลดีกว่า”
เสียงอึกทึกดังหึ่งอยู่ข้างหูไม่หยุด ซ่งสืออันฝืนความง่วง ยื่นมือข้างหนึ่งออกมาจากหมอนอิง แล้วโบกนิ้วไปทางประตู “ปิดประตู... ปล่อยหมา... นอน...”
พูดจบมือก็ร่วงผล็อยลงมา ตามด้วยเสียงหายใจสม่ำเสมอ
หลินฟานชักมือกลับอย่างเก้อเขิน คุณภาพการนอนของพี่ชายตอนนี้เรียกได้ว่าไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน และคงไม่มีใครทำได้อีก ต่อให้ยืนอยู่ก็ยังหลับได้
เขาจัดท่าคนบนโซฟาให้ตรงขึ้นเล็กน้อย แล้วยัดหมอนอิงไว้ใต้ศีรษะให้ใบหนึ่ง เก็บข้าวของเสร็จก็ปิดประตูเบา ๆ ก่อนเดินออกไป
เมื่อเริ่มเปิดจองสินค้าคอลเล็กชันฤดูหนาวของเฟิงถู โฆษณาก็ออกเผยแพร่อย่างเป็นทางการ
จอขนาดใหญ่ตามห้างสรรพสินค้า ร้านเฉพาะทาง และริมถนน ล้วนเต็มไปด้วยภาพถ่ายกลางทุ่งหิมะของซ่งสืออัน
แม้แต่คนทั่วไปที่ไม่ได้ตามดารายังหยุดดูอยู่หลายครั้ง ก่อนจะเดินเข้าไปสำรวจในร้าน พอเห็นราคาแล้วก็เดินออกมาอย่างไม่รู้ไม่ชี้
พนักงานร้านยิ้มแก้มแทบปริ ยอดขายทั้งออนไลน์และหน้าร้านคึกคักสุด ๆ เสื้อผ้ารุ่นเด่นที่ซ่งสืออันนำเสนอขายหมดเกลี้ยงทันที
“@เฟิงถูทางการ! เติมสินค้าเดี๋ยวนี้เลย! ทำธุรกิจเป็นไหมเนี่ย!”
“[ลงรูป] แย่งซื้อได้ตั้งแต่รอบแรกเลย ฉันบอกคนที่บ้านให้ซื้อไว้ทุกรุ่น รุ่นละตัว ฮ่า ๆๆๆๆ”