บทที่ 28 ความหวาดกลัวที่หยุดไม่อยู่
เมื่อข่าวนี้ไปถึงหูเซิ่นซิงไป๋ สีหน้าของเขาก็เขียวคล้ำขึ้นมาทันที ใบหน้าทั้งใบมืดครึ้มลง
บรรยากาศรอบตัวเย็นเยียบจนน่ากลัว
ส่วนเรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปเล่าตั้งแต่ต้น
ก่อนหน้านี้ตอนเซิ่นซิงไป๋พูดถึงเรื่องที่ตัวเองได้รับจดหมายสารภาพรักหลายฉบับ ซูหนิงหนิงก็รู้สึกเหมือนถูกกระตุ้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ประกอบกับเธอหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู นิสัยก็น่าคบหา ไม่นานก็มีหนุ่มคนหนึ่งเข้ามาตามจีบ
หนุ่มคนนั้นหน้าตาสะอาดสะอ้าน คุณสมบัติด้านอื่น ๆ ก็ถือว่าไม่เลว
เขาเอาใจใส่ซูหนิงหนิงเป็นพิเศษ ทั้งคอยหาวิธีต่าง ๆ มาส่งขนมกับของกินเล่นให้เธอทุกวัน ทั้งอ่อนโยนทั้งเอาใจเก่ง
ก่อนหน้านี้พ่อซูเคยบอกเธอว่า พอเข้ามหาวิทยาลัยก็ควรลองมีความรักหวาน ๆ สักครั้ง ความรักในรั้วมหาวิทยาลัยนั้นบริสุทธิ์และงดงาม ทำให้ชีวิตนักศึกษามีความสุขเป็นพิเศษ
ความจริงแล้วพ่อซูอยากให้ลูกสาวเริ่มเข้าใจเรื่องความรักบ้าง และที่หวังที่สุดก็คืออยากให้เธอได้คบกับเซิ่นซิงไป๋ตอนเรียนมหาวิทยาลัย
ใครจะคิดว่าซูหนิงหนิงไม่เคยคิดถึงเซิ่นซิงไป๋เลยสักนิด
ตอนนั้นซูหนิงหนิงมองหนุ่มตรงหน้าที่หน้าตาไม่เลว แถมยังเอาของอร่อยมาให้เธอทุกวัน จึงพยักหน้าตอบรับคำสารภาพรักของเขาไป
ทุกวันเธอหอบขนมที่หนุ่มคนนั้นให้กลับหอ หลินจือเซี่ย รูมเมทของเธอ รู้แค่ว่ามีผู้ชายมาจีบ พอเห็นซูหนิงหนิงกินขนมไม่หยุด ก็คิดว่าเป็นแค่การเอาใจจากฝ่ายที่กำลังตามจีบเท่านั้น
ไม่ทันสังเกตเลยว่าซูหนิงหนิงตอบตกลงกับอีกฝ่ายไปแล้ว
จนกระทั่งวันหนึ่ง ซูหนิงหนิงแต่งตัวเรียบร้อย เตรียมออกไปตามนัด