บทที่ 119 ผลการตรวจดีเอ็นเอ
วันนั้น จี้ฉงเหยียนก้าวเข้าประตูบ้านตระกูลจี้อีกครั้ง
วันนี้เป็นวันที่ผลการตรวจดีเอ็นเอพ่อลูกออกพอดี
ในห้องรับแขกตระกูลจี้ ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า ยกเว้นจี้ยวนเหิงที่ออกไปเที่ยวเล่นจนเตลิดอีกแล้ว ช่วงหลายวันนี้พ่อตระกูลจี้ก็หาได้ยากที่จะปล่อยปละละเลยเขา ไม่ได้คอยควบคุมดูแล
ทุกคนนั่งเงียบ ไม่มีใครเอ่ยปากพูด
ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากนอกประตู พนักงานคนหนึ่งในชุดทางการถือซองเอกสารปิดผนึกเดินเข้ามา
บนซองเอกสารมีตราสัญลักษณ์ของสถาบันตรวจดีเอ็นเอพ่อลูกพิมพ์ไว้อย่างชัดเจน ทันทีที่เห็นเอกสารฉบับนั้น
สีหน้าของทุกคนในห้องรับแขกที่เดิมเคร่งเครียดอยู่แล้วก็ยิ่งเคร่งขรึมขึ้น สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังซองเอกสารบาง ๆ ใบนั้นพร้อมกัน
บรรยากาศหนักอึ้งถึงขีดสุด
พนักงานเดินเข้ามาแล้วส่งรายงานให้พ่อตระกูลจี้
พ่อตระกูลจี้ยื่นมือไปรับ ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสซองเอกสาร นิ้วมือก็สั่นน้อย ๆ อย่างควบคุมไม่ได้
เขาจ้องรายงาน ลูกกระเดือกขยับกลืนน้ำลายอยู่หลายครั้ง แต่กลับไม่กล้าเปิดดูผลข้างในอยู่ชั่วขณะ
ส่วนแม่สามีตระกูลจี้ยิ่งแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ ขอบตาแดงก่ำขึ้นทันที น้ำตาคลออยู่ในเบ้า
ทั้งร่างเผยให้เห็นความเปราะบางราวกับใกล้จะพังทลาย
แม้พวกเขายังไม่ได้ดูรายงาน แต่ในใจก็รู้คำตอบกันอยู่แล้ว เพียงแค่รอคำตัดสินสุดท้ายเท่านั้น
“ผมดูเอง”
จี้ฉงเหยียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง
ยังไม่ทันที่พ่อตระกูลจี้จะตอบสนอง เขาก็ก้าวเข้าไปฉวยรายงานการตรวจดีเอ็นเอพ่อลูกจากมือพ่อตระกูลจี้ทันที
เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ฉีกปากซองออกแล้วดึงกระดาษผลตรวจข้างในออกมาอย่างรวดเร็ว ก่อนกวาดตามองข้อสรุปสำคัญบนนั้น