บทที่ 109 กระแสสังคม
จางเทียนหยู่กำลังไถดูคลิปสั้นอยู่เมื่อครู่ แล้วบังเอิญเจอคลิปตามหาลูกคลิปนี้ ตอนแรกเขาแค่รู้สึกสงสารชายชราคนนั้น
แต่พอได้ยินอีกฝ่ายบอกว่าลูกชายชื่อเซิ่นซิงไป๋ เขาก็เพ่งพิจารณาใบหน้าอีกฝ่ายให้ดี แล้วทั้งตัวก็แข็งทื่อไปทันที
นี่ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเซิ่นหมิงเฉียง พ่อสุดน่ากลัวของเซิ่นซิงไป๋! เขาออกจากคุกมาแล้วจริง ๆ ด้วย
จางเทียนหยู่ไม่กล้าชักช้า รีบถือโทรศัพท์เดินเร็ว ๆ ไปหาเซิ่นซิงไป๋ทันที
ตอนนี้เซิ่นซิงไป๋ก้มหน้าดูคลิป สีหน้ากลับมาเรียบนิ่งแล้ว
เขาดูคลิปจนจบเงียบ ๆ โดยไม่มีท่าทีอื่นใด
ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับเย็นยะเยือกลงถึงจุดเยือกแข็งในชั่วพริบตา ทั้งอึดอัดและกดดันจนแทบหายใจไม่ออก
จางเทียนหยู่มองเขาอย่างระมัดระวัง ก่อนถามด้วยความเป็นห่วงว่า “ซิงไป๋ นายยังโอเคไหม จะไปหาเขาหรือเปล่า”
เซิ่นซิงไป๋สูดลมหายใจเข้าช้า ๆ พยายามระงับอารมณ์ที่กำลังปั่นป่วนในใจ
“ไม่ไป สมองอย่างเขาพูดคำพูดที่ปลุกปั่นอารมณ์คนได้ขนาดนี้ไม่เป็นหรอก อีกอย่าง เรื่องนี้แพร่กระจายเร็วเกินไป ต้องมีคนอยู่เบื้องหลังคอยยุและผลักดันเขาแน่”
“เรื่องนี้เราจัดการแบบเงียบ ๆ ไปก่อน ดูว่าเขาจะทำอะไรต่อ”
จางเทียนหยู่รีบพยักหน้า “ได้”
ไม่กี่วันต่อมา เซิ่นซิงไป๋ก็รู้ว่าเซิ่นหมิงเฉียงคิดจะทำอะไรต่อ
วันนั้น เขาบังเอิญเจอเซิ่นหมิงเฉียงที่จงใจมาดักรออยู่แถวบ้าน
ในวินาทีนั้น เซิ่นซิงไป๋ยิ่งมั่นใจว่ามีคนคอยช่วยเซิ่นหมิงเฉียงอยู่
ผู้ชายตรงหน้าสืบจนรู้ที่อยู่ของเขามานานแล้ว แต่กลับจงใจทำตัวน่าสงสารและเล่นละครตามหาลูกบนโลกออนไลน์ ทุกอย่างล้วนเตรียมการมาอย่างดี
เขายืนนิ่งอยู่กับที่ จ้องมองชายที่แก่ลงไปมาก แต่แววตายังคงเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมอย่างเย็นชา
หลังจากเวลาผ่านไปสองวัน อารมณ์ของเขาก็สงบลงแล้ว
“แกต้องการอะไรกันแน่” เซิ่นซิงไป๋เป็นฝ่ายถามก่อน น้ำเสียงเย็นชาไร้ความรู้สึก
เซิ่นหมิงเฉียงยกมุมปากยิ้ม รอยยิ้มเต็มไปด้วยความโลภอย่างไม่คิดปิดบัง