บ่ายวันอาทิตย์ ซูเสี่ยวหม่านป้อนนมให้ลูกแฝดเสร็จแล้วจึงพูดว่า “พี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้สาม วันนี้ฉันกลับดึกหน่อยนะ ถ้าพวกเขาหิว ก็ชงนมผงให้กินรองท้องไปก่อน!”
ก่อนหน้านี้ซูเสี่ยวหม่านเตรียมนมผงเอาไว้ ก็เพื่อใช้ในเวลาแบบนี้
เด็ก ๆ ยังเล็กเกินไป จะไม่กินนมแม่เลยไม่ได้ พออายุครบ 8 เดือน ซูเสี่ยวหม่านก็คิดจะหย่านมลูก ให้พวกเขากินแต่นมผง
พี่สาวฝาแฝดเลี้ยงยากหน่อย ไม่ชอบกินนมผง ส่วนน้องชายไม่เลือกกิน ขอแค่ไม่ปล่อยให้หิวก็พอ
พี่สะใภ้สามยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลเด็ก ๆ ให้ดีเอง”
ช่วงนี้พี่สะใภ้สามอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เธอรู้ว่าน้องสามีวิ่งเต้นจัดการเรื่องลูก ๆ ของเธออยู่ตลอด
แม้แต่การออกไปกินข้าววันนี้ ก็มีจุดประสงค์เพื่อรับรองเจ้าหน้าที่ใหญ่จากสำนักงานอุตสาหกรรมและการพาณิชย์คนนั้นด้วย
ตอนนี้พี่สะใภ้สามมีแรงฮึดเต็มเปี่ยม แทบอยากทำงานทุกอย่างให้เสร็จเสียเอง
พี่สะใภ้สามขยันมากจริง ๆ ไม่ใช่แค่เสื้อผ้ากับผ้าอ้อมของเด็กสองคนที่เธอซักให้ทั้งหมด
เสื้อผ้าของซูเสี่ยวหม่าน ย่าซู และคนอื่น ๆ เธอก็ซักให้หมดเช่นกัน
พี่สะใภ้ซูคนนี้ แต่ก่อนก็ทำงานไม่น้อย ทว่าปากไม่ค่อยดี แถมชอบทำหน้าบึ้ง
แต่คนแบบนี้ หากยอมเสียผลประโยชน์เล็กน้อยให้บ้าง กลับเข้ากันได้ง่ายมาก
นี่เป็นเหตุผลที่ซูเสี่ยวหม่านกล้าเลือกใช้พี่สะใภ้สาม แทนพี่สะใภ้ห้า
เพราะนิสัยของเธอค่อนข้างอ่านง่าย
พี่สะใภ้ห้าเงียบไม่พูดไม่จา หากไม่สังเกตให้ดี ก็ไม่มีทางรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่