“งั้นก็ช่วยไม่ได้แล้ว ซื้อเหล้าอย่างอื่นแทนเถอะ!”
“อืม ซื้อเหล้าอู่เหลียงเย่สักสองสามขวด!”
เผิงจื้อหย่วนรู้สึกว่าถ้าไม่มีเหล้าเหมาไถไว้ต้อนรับพี่ฟู่ ก็ดูไม่ค่อยเหมาะเท่าไร
แต่ตอนนี้หาซื้อไม่ได้ ก็ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้ที่นี่ไม่ใช่ปักกิ่งล่ะ เป็นแค่เมืองเล็ก ๆ ที่ห่างไกลความเจริญเท่านั้น
เฮ้อ ได้ยินมาว่าที่ที่พี่ฟู่อยู่แย่กว่าที่นี่เสียอีก
น่าสงสารจริง ๆ!!!
ซูเสี่ยวหม่านออกจากห้างสรรพสินค้า แล้วหาที่เงียบ ๆ เก็บเหล้าทั้งสองลังเข้าไปในมิติทั้งหมด
เธอยังไม่รีบลงขายสินค้า เพราะเหล้าเหมาไถในยุคนี้มีมูลค่าสูงกว่าในยุคปัจจุบันมาก จะเอาไปขายเหมือนเหล้าเหมาไถทั่วไปไม่ได้
ตอนซูเสี่ยวหม่านดื่มเหล้ากับลูกค้าในยุคปัจจุบัน เธอเคยดื่มเหล้าเหมาไถอยู่เหมือนกัน ตอนนั้นเหล้าธรรมดาแค่ขวดเดียวยังราคาหลายพันหยวน
ซูเสี่ยวหม่านนึกได้ว่าคราวนี้ไปบ้านพี่รองก็ต้องช่วยรักษาหน้าพี่รองด้วย จึงหยิบเหล้าเหมาไถออกมา 2 ขวด ตั้งใจมอบให้เป็นของขวัญ
อย่างไรเสีย การให้ของขวัญก็ไม่นิยมให้เป็นจำนวนคี่
ซูเสี่ยวหม่านยังจำเรื่องของเถียนซือซือได้ คราวนี้เธอจึงตรงไปชั้น 2 ทันที
ตั้งใจลองเสี่ยงดวงดูว่าจะได้เจอหลานสาวคนโตคนนี้หรือเปล่า
เถียนซือซืออายุมากกว่าซูเสี่ยวหม่าน 1 ปี เมื่อนับลำดับอาวุโสในตระกูลซู เธอเป็นพี่ใหญ่ในบรรดาลูกสาวทั้งหมด
ซูเสี่ยวหม่านเดินวนอยู่รอบหนึ่ง แต่โชคร้ายที่ไม่ได้เจอเถียนซือซือ
ที่จริงแล้วซูเสี่ยวหม่านกับเถียนซือซือคลาดกันพอดี วันนี้เธอออกมาเดินซื้อของกับเพื่อน ก็เพื่อซื้อเสื้อผ้าใหม่