จะโทษซูเสี่ยวหม่านที่คิดมากก็ไม่ได้ เพราะบ้านของเถียนซือซืออยู่ในเมืองฮา ไม่จำเป็นต้องมาพักที่ที่พักรับรองเลย
เถียนซือซือเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของซูเอ้อร์กั๋ว แต่ซูเอ้อร์กั๋วแต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิง ลูก ๆ ที่เกิดมาจึงต้องใช้นามสกุลเดียวกับพี่สะใภ้สอง
เถียนซือซืออายุมากกว่าเจ้าของร่างเดิมหนึ่งปี ปีนี้อายุ 19 แล้ว ถือว่าเป็นสาวเต็มตัว
ซูเสี่ยวหม่านกลัวจริง ๆ ว่าผู้หญิงคนนั้นจะถูกหลอกให้มานอนกับผู้ชายที่ที่พักรับรอง
ซูเสี่ยวหม่านเพิ่งสังเกตเห็นว่า เธอสามารถใช้การจับรางวัลตัดสินความคิดของคนตระกูลซูได้
ครั้งนี้ที่ซูเสี่ยวหม่านเป็นห่วง นอกจากรู้ว่าเถียนซือซืออยู่ใกล้ ๆ แล้ว ยังเป็นเพราะสิ่งของชวนหวั่นไหวอย่างชุดชั้นในด้วย
ซูเสี่ยวหม่านรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงไปข้างล่าง
เมื่อมาถึงบริเวณเคาน์เตอร์ เธอก็ถามว่า “ขอถามหน่อยค่ะ มีผู้หญิงชื่อเถียนซือซือมาเข้าพักหรือเปล่าคะ?”
“รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวฉันดูสมุดลงทะเบียนให้”
ซูเสี่ยวหม่านอาศัยความสูงของตัวเองชะโงกดูรายชื่อผู้เข้าพัก แต่ไม่เห็นชื่อเถียนซือซือ
เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกเล็กน้อย สมัยนี้ถ้ามาพักที่พักรับรอง ต้องลงทะเบียนความสัมพันธ์ทางสังคมด้วย
“คุณซู ไม่มีค่ะ!”
ซูเสี่ยวหม่านกลอกตาไปมา “ขอถามหน่อยค่ะ แถวนี้มีที่ขายชุดชั้นในไหมคะ?”
พนักงานสาวหน้าเคาน์เตอร์ชะงักไปนิด ใบหน้าแดงขึ้นเล็กน้อย ยังดีที่ซูเสี่ยวหม่านเป็นผู้หญิงเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นเธอคงยิ่งทำตัวไม่ถูก