หัวหน้าหน่วยย่อยทั้งหลายได้ยินซูต้าเฉียงพูดแบบนั้นก็พากันโล่งใจ
พวกเขามาที่นี่ก็เพื่อเรื่องนี้ อีกอย่าง หมู่บ้านต้ากั่งถูกกลั่นแกล้ง ในฐานะหัวหน้ากองการผลิตของหมู่บ้าน เขาก็ต้องยืนหยัดออกมาช่วย
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องครั้งนี้ก็อาจมีสาเหตุมาจากบ้านหัวหน้ากองการผลิตด้วย
นักบัญชีหลิวเอ่ยขึ้นในตอนนั้นว่า “หัวหน้ากองการผลิต แล้วคิดว่าจะไปเมื่อไหร่ครับ?”
ซูต้าเฉียงมองท้องฟ้า “พรุ่งนี้แล้วกัน วันนี้ก็เริ่มเย็นมากแล้ว พรุ่งนี้เช้าค่อยไป”
นักบัญชีหลิวพยักหน้า “ได้ งั้นพรุ่งนี้ผมไปกับคุณด้วย”
นักบัญชีหลิวดูแลบัญชีของหมู่บ้าน ครั้งนี้ก็นับว่าช่วยจัดการธุระให้หมู่บ้าน ค่าเลี้ยงรับรองก็ต้องให้หมู่บ้านเป็นคนออกอยู่ดี
ซูต้าเฉียงสูบบุหรี่หนึ่งคำ แล้วค่อย ๆ พ่นควันออกมาก่อนจะตอบว่า “ได้!”
หัวหน้าหน่วยย่อยในหมู่บ้านได้คำตอบแล้วก็พากันกลับไป
ซูอู่ฟู่ย้ายข้าวเปลือกที่ยังไม่ได้สีออกจากเกวียนวัวไปเก็บไว้ในโรงเก็บของแล้ว
ซูเสี่ยวหม่านเห็นซูต้าเฉียงสูบบุหรี่ติด ๆ กัน จึงโบกมือไล่ควัน
“พี่ใหญ่ พี่กังวลว่าพรุ่งนี้จะคุยกันไม่รู้เรื่องเหรอ?”
ซูต้าเฉียงเห็นท่าทางของซูเสี่ยวหม่านก็รู้ว่าเธอกลัวสำลักควัน จึงเขี่ยยาเส้นออกจากกล้องยาสูบ “ไม่เป็นไร เป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เธอไม่ต้องกังวล”
ซูต้าเฉียงไม่อยากให้น้องสาวเป็นห่วง
ที่จริงเขามีเหตุผลที่ต้องเป็นแบบนี้ ตอนที่บ้านถูกค้นครั้งก่อน เขาไปแจ้งเรื่องกับตำบล
แต่ทางตำบลตอบกลับมาว่า พวกเขาก็จัดการคณะกรรมการปฏิวัติไม่ได้ แถมยังบอกให้เขาหลีกเลี่ยงคณะกรรมการปฏิวัติด้วย