พอได้ยินเลขาธิการอวี่เสนอแบบนั้น ซูเสี่ยวหม่านก็รู้สึกว่าชื่อนี้เรียกยากไปหน่อย แต่ก็ยังตอบตกลง “ค่ะ ชื่อที่เลขาธิการอวี่คิดให้เพราะกว่าจริง ๆ!”
หลังจากวางสาย ซูเสี่ยวหม่านก็รู้สึกมั่นใจขึ้นมาก
เธอเชื่อว่าภายในสัปดาห์นี้ พี่ชายใหญ่จะต้องมาปักกิ่งได้แน่
ในเวลานี้ ซูเสี่ยวหม่านไม่รู้เลยว่าซูต้าเฉียงกำลังกินข้าวอยู่ที่บ้านผู้อำนวยการอวี่
ซูต้าเฉียงไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ตัวเองเป็นแค่ชาวนาธรรมดา จะมีโอกาสได้ไปกินข้าวที่บ้านผู้อำนวยการโรงฆ่าสัตว์
แม้โรงฆ่าสัตว์ของอำเภอซินเซียงจะไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่อย่างน้อยก็มีพนักงานอยู่หลายสิบคน
วันนี้ซูต้าเฉียงกับนักบัญชีหลิวเข้าอำเภอไปหารองนายอำเภอหลี่ คิดไม่ถึงว่าทุกอย่างจะราบรื่นเป็นพิเศษ
แถมรองนายอำเภอหลี่ถามถึงสถานการณ์ของโรงงานสีแค่เล็กน้อย ก็ประทับตราอนุมัติให้แล้ว
ที่จริงซูต้าเฉียงคิดซับซ้อนไปเอง หมู่บ้านต้ากั่งตั้งโรงงานโดยไม่ต้องให้อำเภอควักเงินแม้แต่สตางค์เดียว
อำเภอจะไม่เห็นด้วยได้ยังไง พวกเขาอยากให้บ้านเกิดมีคนเก่ง ๆ ไปเปิดโรงงานทำกิจการข้างนอกมากกว่านี้เสียอีก
ยิ่งรองนายอำเภอหลี่เป็นเจ้าหน้าที่หนุ่มที่มีไฟแรงแบบนี้ ในอนาคตก็ต้องได้ไปทำงานในที่ที่ไกลกว่านี้แน่
ตอนนี้ซูเสี่ยวหม่านอยู่ที่ปักกิ่งแท้ ๆ แต่ยังช่วยประสานงานจนสำเร็จได้ แสดงว่าเส้นสายของครอบครัวซูไม่ธรรมดา
รองนายอำเภอหลี่ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะขัดขวาง
อีกอย่าง ผู้อำนวยการอวี่ก็เคยคุยกับนายอำเภอหลี่ แถมยังช่วยพูดถึงหมู่บ้านต้ากั่งในทางที่ดีด้วย
รองนายอำเภอหลี่เองก็หวังว่าซูเสี่ยวหม่านจะสร้างผลงานเป็นชิ้นเป็นอันที่ปักกิ่งได้