หลังจากฟู่เจิ้งหวนออกจากเรือนจำ เขาก็นั่งรถกลับไปยังบ้านพักของครอบครัว
ตอนนี้ผู้เฒ่าฟู่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว ทว่าดูแก่ชราลงไปมาก
เรื่องที่เกิดขึ้นครั้งนี้ส่งผลกระทบต่อตระกูลฟู่อย่างหนัก ไม่เพียงทำให้ชื่อเสียงเสียหาย แต่ตอนนี้ยังต้องสูญเสียหลานชายไปอีกคน ผู้เฒ่ารับเรื่องนี้ไม่ไหวจริง ๆ
ฟู่เจิ้งหวนไปบ้านพี่ชาย ไป๋หรูเสวี่ยไม่ต้อนรับเขา แต่ก็ไม่กล้าแสดงออกมา
ไป๋หรูเสวี่ยเหมือนกับเฉินฮุ่ยหลิงแม่สามี ทั้งคู่ไม่ได้ทำงาน หน้าที่ของพวกเธอคือดูแลเรื่องกินอยู่ของคนในบ้าน
แม้ตระกูลฟู่จะจ้างแม่บ้านได้ แต่เพื่อรักษาชื่อเสียง จึงไม่มีคนรับใช้ในบ้าน
ก่อนหน้านี้เฉินฮุ่ยหลิงเป็นคนจัดการงานบ้านของตระกูลฟู่ ต่อมาเมื่อแต่งสะใภ้เข้าบ้าน ไป๋หรูเสวี่ยก็ช่วยแบ่งเบาภาระ
ช่วงหลายวันนี้เฉินฮุ่ยหลิงกลับบ้านเดิม งานส่วนใหญ่จึงตกเป็นของไป๋หรูเสวี่ย
อู๋เมิ่งเยว่ ภรรยาของฟู่จิ่งเย่า แม้จะเป็นสะใภ้เหมือนกัน แต่เธอเป็นครูอยู่ที่โรงเรียน มีงานเป็นหลักแหล่ง
งานบ้านของตระกูลฟู่ เธอจึงแทบไม่ได้ทำ
“สะใภ้ใหญ่ พ่ออยู่ไหม?”
ไป๋หรูเสวี่ยตอบอย่างเย็นชา “อยู่ค่ะ คุณอากับเหวินหานอยู่เป็นเพื่อนท่าน”
คุณอาฟู่เป็นห่วงสุขภาพของผู้เฒ่ามาก ตอนที่เขาเข้าโรงพยาบาล เธอก็คอยดูแลอยู่ตลอด
ตำแหน่งของคุณอาฟู่ในสถานีโทรทัศน์ทุกวันนี้ก็มีความเกี่ยวข้องกับผู้เฒ่าฟู่ ผู้บริหารสถานีโทรทัศน์เองก็ให้ความสำคัญกับเธอมาก
ฟู่เจิ้งหวนเปลี่ยนรองเท้าแล้วเดินเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว