ไม่นานก็ถึงวันที่ผู้นำอำเภอจะมาเยี่ยมชม
ทุกอย่างในหมู่บ้านต้ากั่งเตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว ซูต้าเฉียงทำตามรายการที่ซูเสี่ยวหม่านเขียนไว้ให้
เหลือแค่รอให้คนมาเยี่ยมชมเท่านั้น
ตอนนี้หัวหน้ากองการผลิตจากหมู่บ้านรอบ ๆ ต่างก็มาถึงหมู่บ้านต้ากั่งกันหมดแล้ว
หลิวว่านเถียนพานักบัญชีประจำหมู่บ้านมาด้วย ครั้งนี้เขาตั้งใจมาสืบดูฐานะของหมู่บ้านต้ากั่ง
หลิวฉีจวิน คนขับรถแทรกเตอร์จอดรถลง ผู้คนจากหมู่บ้านผิงหยาง หมู่บ้านซิงเซิ่ง และหมู่บ้านหย่งซิงทยอยลงจากรถ
หมู่บ้านเหล่านี้ต่างก็พานักบัญชีมาด้วย จุดประสงค์ชัดเจนไม่แพ้กัน
หลี่ต้าขุยมาถึงก่อนแล้ว เขาเดินไปทางรถแทรกเตอร์แล้วทักว่า “ลุงหลิว มาถึงแล้วเหรอครับ”
ในบรรดาหัวหน้ากองการผลิตจากหลายหมู่บ้าน หลิวว่านเถียนอาวุโสที่สุด ปกติหมู่บ้านเหล่านี้จึงยึดเขาเป็นหลัก
หลิวว่านเถียนไพล่มือไว้ด้านหลังแล้วพยักหน้า “หัวหน้ากองการผลิตซูอยู่ไหนล่ะ?”
หลี่ต้าขุยยักไหล่ “ไม่รู้สิครับ หรือระดับของพวกเราจะไม่สูงพอ หัวหน้ากองการผลิตซูเลยไม่เห็นว่าควรออกมาต้อนรับ?”
หลี่ต้าขุยพูดเสียงเรียบ แต่แฝงความเหน็บแนม
หลิวว่านเถียนไม่พอใจอยู่ในใจ แต่ไม่ได้พูดต่อจากคำของหลี่ต้าขุย
เขาหันไปมองหมู่บ้านต้ากั่ง “ไปกันเถอะ อย่ายืนอยู่ตรงปากทางหมู่บ้านเลย เข้าไปดูข้างในกัน”
หัวหน้ากองการผลิตและนักบัญชีจากหมู่บ้านอื่น ๆ รีบเดินตามไป พวกเขาเองก็อยากรู้ว่าหมู่บ้านต้ากั่งสร้างหมู่บ้านออกมาเป็นอย่างไรบ้าง
ทุกคนเดินทอดน่องไปตามหมู่บ้าน พอเห็นบ้านใหม่เรียงรายเป็นแถว ๆ ก็อดอิจฉาไม่ได้จริง ๆ