ตอนนี้ คนที่ตกตะลึงไม่ได้มีแค่ผู้อำนวยการโรงงานหวัง แต่ยังรวมถึงบรรดาผู้นำจากอำเภอและเลขาธิการจากตำบลอื่น ๆ อีกหลายคนด้วย
พวกเขามองเลขาธิการอวี่ด้วยสายตาแปลก ๆ
เดิมทีตำบลอันผิงรั้งท้ายมาโดยตลอด หลายปีมานี้ก็ไม่มีทีท่าว่าจะโดดเด่นขึ้นมา
แต่ปีที่แล้ว ตำบลอันผิงกลับเป็นตำบลที่ทำแผนการขยายไฟฟ้าได้สำเร็จดีที่สุด
ทุกคนต่างแอบเดากันลับ ๆ ว่าเบื้องหลังอวี่เจิ้นกั๋วมีใครคอยหนุนหลังอยู่บ้าง
ต้นปีนี้ทุกหมู่บ้านต่างประสบภัยพิบัติ บ้านเรือนในแต่ละหมู่บ้านใต้สังกัดตำบลพังถล่มกันไปหมด
เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ทุกหมู่บ้านก็เจอเหมือนกัน ทุกตำบลก็ด้วย อย่างน้อยเราก็ไม่ควรหัวเราะเยาะกันเอง
แต่เพิ่งผ่านไปแค่ครึ่งปีกว่า ๆ หมู่บ้านที่ประสบภัยหนักที่สุดในตำบลอันผิงกลับสร้างบ้านอิฐขึ้นมาได้มากกว่า 30 หลัง น่าตกใจจริง ๆ
แถมหมู่บ้านของพวกเขายังเปิดโรงอิฐ ทั้งยังทำสิ่งที่เรียกว่าใบปลิว แล้วแจกจ่ายไปถึงอำเภอกับเมืองแล้วด้วย
ตำบลอันผิงนี่ช่างเงียบเชียบไม่ออกอาการ พอขยับทีก็ทำเอาคนตะลึง!
เลขาธิการจากหลายตำบลเก็บคำถามไว้เต็มอก อยากถามเลขาธิการอวี่อยู่เหมือนกัน
แต่ตอนนี้รองนายอำเภอหลี่ไม่พูด พวกเขาก็ไม่กล้าสอดปากขึ้นมาโดยพลการ
หลี่เหวินตงอายุราว 30 กว่าปี เป็นช่วงวัยที่กำลังแข็งแรงและมีอนาคตในแวดวงราชการ
อีกทั้งเขาก็ไม่ใช่คนที่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง เคยไปเมืองใหญ่ เยี่ยมชมโรงงานขนาดใหญ่ แลกเปลี่ยนเรียนรู้มาแล้ว
เมื่อเห็นเครื่องจักรกึ่งอัตโนมัติในโรงอิฐ เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเครื่องจักรแบบนี้มาอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ห่างไกลกลางหุบเขาได้อย่างไร