ฟู่จิ่งสุยจากไปแล้ว ซูเสี่ยวหม่านต้องนอนคนเดียว ถึงกับรู้สึกไม่ค่อยชินอยู่บ้าง
แต่ซูเสี่ยวหม่านก็ปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว
ถึงอย่างไร ในหมู่บ้านก็มีเรื่องให้จัดการมากมาย
หมู่บ้านต้ากั่งได้รับแจ้งว่า จะมีคนจากอำเภอมาดูงานที่หมู่บ้าน
ผู้อำนวยการจางกำชับซูต้าเฉียงเป็นพิเศษ ให้เตรียมตัวต้อนรับผู้นำจากเบื้องบนให้ดี
ปกติซูต้าเฉียงเคยพบแต่ผู้นำจากตำบล ไหนเลยจะเคยพบผู้ใหญ่ระดับอำเภอ ใจจึงไม่สงบนัก
นักบัญชีหลิวกับรองหัวหน้ากองหวังก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน
บ้านหลังใหม่ในหมู่บ้านต้ากั่งสร้างเสร็จแล้วกว่า 30 หลัง บ้านที่สร้างก่อนล้วนเป็นของครอบครัวที่ประสบภัย
ความเร็วในการก่อสร้างของหมู่บ้านต้ากั่งทำให้เลขาธิการอวี่แห่งตำบลตกตะลึงจริง ๆ
ต่อมาเลขาธิการอวี่ไปประชุมที่อำเภอ แล้วรายงานสถานการณ์ของตำบลอันผิง โดยกล่าวถึงหมู่บ้านต้ากั่งเป็นพิเศษ
เพราะตอนเกิดภัยพิบัติ หมู่บ้านต้ากั่งได้รับความเสียหายหนักที่สุด แต่ตอนนี้กลับพัฒนาได้ดีที่สุด เรื่องเหล่านี้เป็นตัวอย่างที่ดีมาก
เลขาธิการอวี่ได้รับคำชมในที่ประชุม เลขาธิการจากตำบลอื่น ๆ จึงเสนอให้มาดูงานที่หมู่บ้านต้ากั่ง
เรื่องที่ให้ซูต้าเฉียงเตรียมต้อนรับจึงเกิดขึ้น
ซูต้าเฉียงทั้งตื่นเต้นและกังวล
ตอนเย็นเมื่อกลับมากินข้าว ซูเสี่ยวหม่านเห็นสีหน้าเขาผิดปกติ จึงถามว่า “พี่ใหญ่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
ซูต้าเฉียงเพิ่งบอกเรื่องที่ผู้นำจากเบื้องบนจะมาดูงานให้พวกเจ้าหน้าที่หมู่บ้านฟัง
ชาวบ้านคนอื่นยังไม่รู้