หยางฉีจวินขยับท่าเล็กน้อย ท่าทางของเขาดูผ่อนคลายไม่น้อย “หัวหน้าสวี่ เราต่างก็เป็นคนฉลาด ผมจะไม่อ้อมค้อมกับคุณแล้ว”
หยางฉีจวินเดาได้แล้วว่าการที่รังถูกกวาดล้างในครั้งนี้ต้องเกี่ยวข้องกับไอ้เด็กตระกูลฟู่คนนั้นแน่
ไม่ยอมอยู่ในกองทัพดี ๆ กลับวิ่งไปเป็นตำรวจ ก็เพราะต้องการสืบเรื่องเขาไม่ใช่หรือไง
เฮ้อ ไอ้เด็กนั่นดวงแข็งชะมัด เขาไม่คิดเลยว่ามันจะไปร่วมภารกิจอันตรายขนาดนั้น แล้วยังมีชีวิตกลับมาได้อีก
แต่ตอนนี้ตระกูลหยางของเขาถูกกวาดล้างแล้ว เขาก็จะไม่ปล่อยตระกูลฟู่ไปเหมือนกัน
อย่างน้อยก็ต้องลากใครสักคนลงไปตายด้วยกัน
“คนที่อยู่เบื้องหลังผมก็คือคนตระกูลฟู่!”
หัวหน้าสวี่ตกใจอยู่ในใจ แต่สีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย “งั้นเหรอ? เล่ามาให้ละเอียดสิ!”
ในเวลานั้น สหายที่นั่งจดบันทึกอยู่ด้านข้างก็เขียนอย่างรวดเร็ว
หยางฉีจวินรู้ว่าถานเมี่ยวอวิ๋นถูกเปิดโปงแล้ว เรื่องนี้ย่อมร้ายแรง
ตอนนี้เขาทำได้เพียงดึงตระกูลฟู่ลงมาเกี่ยวข้อง แล้วทำให้เรื่องราวยุ่งเหยิงเข้าไว้
ถึงตอนนั้น ศัตรูของฟู่เจิ้งจวินอาจฉวยโอกาสลงมือ
เมื่อถึงเวลานั้น ฟู่เจิ้งจวินคงต้องดึงตระกูลหยางไปเป็นพวกเพื่อเอาตัวรอดบ้าง หรือไม่ก็ให้ตระกูลหยางเป็นแพะรับบาป
ตอนนี้ยศของเขาสูงไม่น้อย แถมยังมีทหารอยู่ใต้บังคับบัญชาจำนวนมาก
ถ้าตระกูลฟู่รู้เรื่องสมบัติด้วย แล้วจัดฉากใส่ความว่าเป็นพวกปฏิปักษ์ ชื่อเสียงความผิดก็จะใหญ่โตและน่าเชื่อถือกว่าเขามาก
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นแค่หัวหน้าคณะกรรมการปฏิวัติตัวเล็ก ๆ จะก่อคลื่นลมอะไรได้
หลังถูกจับ หยางฉีจวินยังคงสงบนิ่งมาตลอด ตอนนี้เมื่อหัวหน้าสวี่กำลังสอบสวน เขากลับสังเกตเห็นข้อมูลสำคัญหลายอย่างจากท่าทีของอีกฝ่าย